استراتژی بقای خانواده

*نخستین گام، تفکیک هزینه‌های ضروری از هزینه‌های قابل حذف است. مسکن، غذا، درمان، بیمه، آموزش ضروری و هزینه‌هایی که به حفظ توان کسب درآمد کمک می‌کنند باید در اولویت قرار گیرند. در مقابل، هزینه‌هایی مانند سفر، رستوران، خرید کالاهای غیرضروری و تعویض زودهنگام وسایل را می‌توان کاهش داد یا به تعویق انداخت. البته کاهش هزینه غذا نباید به قیمت آسیب به سلامت اعضای خانواده تمام شود.

*خانواده باید بخشی از منابع خود را به عنوان ذخیره اضطراری برای بیماری، درمان، بیکاری یا کاهش درآمد کنار بگذارد. تمام دارایی نباید در سرمایه‌گذاری‌ بلندمدت یا دارایی کم‌نقدشونده قرار گیرد، زیرا در شرایط بحران، دسترسی به پول اهمیت زیادی دارد.

*در شرایط تورمی نگهداری دارایی به شکل پول نقد موجب کاهش قدرت خرید می‌شود. بنابراین سرمایه‌گذاری باید متنوع باشد و متناسب با میزان ریسک‌پذیری، بخشی از دارایی در طلا، ارز، سهام یا سایر دارایی‌های واقعی قرار گیرد. تمرکز تمام سرمایه در یک بازار یا یک دارایی می‌تواند ریسک خانواده را افزایش دهد. دارایی‌های پرریسک نباید جایگزین پول مورد نیاز برای هزینه‌های ضروری شوند.

*کاهش هزینه مسکن می‌تواند یکی از راه‌های مدیریت فشار اقتصادی باشد. خانواده‌ها باید بررسی کنند که آیا هزینه سنگین برای زندگی در مناطق گران یا نگهداری خانه‌ای بزرگ، متناسب با درآمد و نیاز واقعی … …