بازار
پاسخ، نه خوش‌بینی ساده‌انگارانه است و نه بدبینی مطلق.
نخست باید پذیرفت که فشار بر ایران صرفاً محصول یک حزب آمریکایی نیست. اختلافات ساختاری دو کشور، پرونده هسته‌ای، امنیت منطقه و منافع راهبردی واشنگتن، زمینه‌هایی فراتر از رقابت جمهوری‌خواهان و دموکرات‌ها دارند. بنابراین، پیروزی دموکرات‌ها الزاماً به معنای پایان فشارها نیست؛ هرچند می‌تواند هزینه سیاسی برخی سیاست‌های تقابلی را افزایش دهد.
از سوی دیگر، وضعیت کنونی ایران را نمی‌توان صرفاً با عنوان تحریم اقتصادی توصیف کرد. محدودیت‌های دریایی، اختلال در پروازهای بین‌المللی، دشواری مبادلات بانکی و محدودیت‌های ایجادشده در برخی گذرگاه‌های زمینی، فشار کم‌سابقه‌ای بر اقتصاد و زندگی مردم وارد کرده است.
پرسش دوم، احتمال جنگ است. با توجه به تداوم درگیری‌های محدود، تهدیدهای نظامی، اختلافات حل‌نشده و شکنندگی مذاکرات، خطر ازسرگیری حملات جدی است. اما جنگ فراگیر، با توجه به هزینه‌های سنگین آن برای ایران، آمریکا و کشورهای منطقه، هنوز نتیجه‌ای اجتناب‌ناپذیر نیست. دیپلماسی قطر و دیگر میانجی‌ها نیز نشان می‌دهد که راه مذاکره کاملاً بسته نشده است.
اما مهم‌تر از پیش‌بینی آینده، پرسش از مسئولیت امروز ماست.
حاکمیت و هر سه … …
