چالش حلال بودن محصولات آرایشی و بهداشتی ؛ از حلزون تا کلاژن

به گزارش همشهری آنلاین، بهروز اکبری معاون اداره کل فرآورده‌های آرایشی و بهداشتی سازمان غذا و دارو با اشاره به ابعاد علمی و فنی مفهوم حلال در صنعت آرایشی و بهداشتی اظهار کرد: ارزیابی حلال در این صنعت نیازمند بررسی هم‌زمان ابعاد فقهی، شیمیایی، زیستی و فناورانه است و نمی‌توان آن را صرفاً به ممنوعیت استفاده از برخی مواد یا احکام مربوط به ذبح شرعی محدود کرد.

وی افزود: در بررسی حلال بودن فرآورده‌های آرایشی و بهداشتی، دو محور اساسی باید مورد توجه قرار گیرد؛ نخست، شناسایی ترکیبات شیمیایی و بررسی نوع، منشأ و میزان مواد به‌ کار رفته در فرمولاسیون محصول و دوم، شناسایی منشأ مواد اولیه با منشأ حیوانی و زیستی و ارزیابی وضعیت شرعی آنها است. اهمیت بررسی ترکیبات الکلی در برخی فرآورده‌ها

اکبری با اشاره به اهمیت بررسی ترکیبات الکلی در برخی فرآورده‌ها تصریح کرد: برای مثال، در محصولاتی مانند دهان‌شویه که ممکن است حاوی ترکیبات الکلی باشند، صرف مشاهده وجود الکل در فرمولاسیون برای تعیین وضعیت حلال بودن محصول کافی نیست؛ بلکه نوع الکل، منشأ تولید، میزان مصرف و انطباق آن با ضوابط فقهی و فنی باید به‌صورت تخصصی بررسی شود. پرهیز از قضاوت بر اساس نام یا ماهیت ظاهری ترکیبات

معاون اداره کل فرآورده‌های آرایشی و بهداشتی سازمان غذا و دارو ادامه داد: برخی مواد اولیه مورد استفاده در محصولات آرایشی و بهداشتی ممکن است از منابع حیوانی یا موجودات دریایی استخراج شده باشند. ترکیباتی مانند کلاژن، ژلاتین، برخی آنزیم‌ها و مواد استخراج‌شده از حلزون و سایر موجودات دریایی، از جمله موادی هستند که شناسایی منشأ و بررسی روش استخراج و فرآوری آن‌ها در ارزیابی حلال اهمیت دارد.

وی با تأکید بر ضرورت پرهیز از قضاوت بر اساس نام یا ماهیت ظاهری ترکیبات گفت: منشأ حیوانی یک ماده به‌تنهایی به معنای غیرحلال بودن آن نیست و تعیین وضعیت شرعی هر ترکیب باید با توجه به منشأ، ماهیت، روش فرآوری و ضوابط فقهی … …