مینا علیزاده در هفته نامه تجارت فردا (شماره 645) نوشت: بهنظر میرسد هرچه مشتری کمتر توان خرید دارد، عدد تخفیف روی ویترین فروشگاهها بزرگتر میشود. این وضعیت یک پرسش ساده ایجاد میکند، اگر فروشندگان با افزایش مداوم هزینهها روبهرو هستند، چگونه میتوانند این همه تخفیف بدهند؟ یک احتمال این است که بخشی از تخفیفها کاملاً واقعی است.
کاهش قدرت خرید میتواند فروش بنگاه را کاهش و موجودی کالا را در انبارها افزایش دهد. در این حالت فروشنده ممکن است حاضر شود از بخشی از حاشیه سود خود چشم بپوشد تا کالا را به پول تبدیل کند. نیاز به نقدینگی، هزینه نگهداری موجودی و نگرانی از کاهش بیشتر تقاضا نیز میتواند فروشگاهها را به حراج واقعی سوق دهد. بنابراین افزایش تخفیفها ممکن است خود یکی از نشانههای ضعف تقاضای مصرفی باشد. اما احتمال دیگری هم وجود دارد.
بخشی از آنچه «تخفیف» نامیده میشود ممکن است بیش از کاهش واقعی قیمت، بازی با ادراک مصرفکننده از قیمت باشد. فرمول این کار ساده است. قیمت اولیه بالاتر تعیین میشود و بعد درصد بزرگی از آن کم میشود و به این ترتیب کالایی که با قیمت عادی فروش نمیرود با یک قیمت خطخورده و برچسب «۴۰ درصد تخفیف» جذابتر بهنظر میرسد. در چنین حالتی فروشنده بیش از آنکه قیمت را تغییر دهد، «قیمت مرجع» ذهن مشتری را تغییر داده است. …
