در حالی که قیمت بستههای اینترنت طی ماههای اخیر افزایش یافته، بسیاری از کاربران میگویند با وجود پرداخت هزینه بیشتر، بسته اینترنتی آنها متناسب با گذشته دوام ندارد و برای ادامه استفاده، ناچار به خرید بسته جدید هستند.
البته افزایش تعرفه در صورت انجام در چارچوب مصوبات و مجوزهای قانونی، بهخودیخود تخلف محسوب نمیشود؛ اما پرسش اساسی این است که در کنار افزایش قیمت، قدرت خرید واقعی مشترک چه تغییری کرده است؟
اگر کاربر امروز برای دریافت اینترنت هزینه بیشتری پرداخت میکند، آیا حجم، کیفیت و شرایط بسته نیز متناسب با این افزایش هزینه است؟
رگولاتوری اعلام کرده است که حجم بستههای اینترنت کاهش نیافته و ضریب ۲.۷ نیز برای محاسبه مصرف اینترنت بینالملل اعمال نمیشود. اما این توضیح همچنان یک سؤال مهم را برای افکار عمومی باقی میگذارد:
پس علت گلایه گسترده کاربران از تمام شدن سریع بستههای اینترنت چیست؟
آیا میزان مصرف واقعی کاربران افزایش یافته است؟ آیا مصرف برنامهها و ویدئوها بیشتر شده؟ یا لازم است نحوه محاسبه و نمایش مصرف در سامانههای اپراتورها با جزئیات بیشتری برای مشترکان قابل مشاهده باشد؟
پاسخ به این پرسشها باید با ارائه آمار و دادههای قابل بررسی همراه باشد. اینترنت گرانتر؛ مقایسه قیمت و حجم چه میگوید؟
مسئله فقط افزایش قیمت نیست؛ مقایسه قیمت با حجم دریافتی نیز اهمیت دارد.
وقتی قیمت یک بسته افزایش پیدا میکند، مشترک باید بتواند بهسادگی ببیند همان بسته یا بسته مشابه در گذشته چه قیمت و چه حجمی داشته و اکنون با چه شرایطی عرضه میشود.
در غیر این صورت، مصرفکننده چگونه میتواند درباره افزایش واقعی هزینه دسترسی خود قضاوت کند؟
از همین رو انتظار میرود اپراتورها و نهاد ناظر، جدول شفاف و قابل مقایسهای از تغییر قیمت، حجم و شرایط بستههای اینترنت در دورههای مختلف منتشر کنند. یک طرف ماجرا گرانی اینترنت است؛ طرف دیگر بازار فیلترشکن
ماجرا اما به قیمت بسته اینترنت ختم نمیشود. …
