این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
به گزارش همشهری آنلاین، محمدحسن سلیمانی در این رابطه به همشهری میگوید: «این انتقال پایتخت حدود ۴۰۰ تا ۴۵۰ سال پیش و در دوره شاه طهماسب صفوی صورت گرفت. بر اساس آنچه در منابع تاریخی ذکر شده است، شاه طهماسب به دو دلیل مشخص تصمیم به انتقال پایتخت گرفت. نخست، نزدیکی تبریز به مرزهای عثمانی بود. به دلیل همین نزدیکی، تبریز همواره در جریان جنگها و تاختوتازهای عثمانی قرار داشت و این امکان وجود داشت که پایتخت به سرعت اشغال شود و حکومت با چالش مواجه شود.»او ادامه میدهد: «دومین دلیل، نبرد و جنگ با ازبکها بود. لازم بود ارکان حکومت به نوعی به میدان جنگ نزدیکتر باشند؛ بنابراین در محاسبات انجامشده، به این نتیجه رسیدند که قزوین موقعیت ژئواستراتژیک ویژهای دارد و میتوان از این فرصت برای انتقال پایتخت به قزوین استفاده کرد.»
این قزوینپژوه عنوان میکند: «پس از حدود ۱۲ تا ۱۵ سال احداث مجموعه بزرگ دولتخانه صفوی، کاخها، عمارتها، باغها و تأسیسات مورد نیاز، پایتخت به قزوین منتقل شد و این شهر قریب به نیم قرن پایتخت ایران بود.»
او در ادامه با اشاره به انتقال پایتخت از قزوین به اصفهان در دوره شاه عباس اول یادآور میشود: «در دوره شاه عباس اول، بنا به ملاحظاتی، پایتخت از قزوین به اصفهان منتقل شد که یکی از مهمترین این ملاحظات، موضوع آب در قزوین بود. قزوین … …
