شوک جنگ هرمز؛ از افزایش قیمت سوخت تا فشار رکود تورمی در آمریکا | آخرین خبر

مهم‌ترین نکته ماندگاری قیمت‌ها در سطحی بسیار بالاتر از قبل از جنگ است. اگر تنش کاهش یابد و جریان انرژی به شرایط عادی نزدیک شود، بخشی از این پریمیوم می‌تواند سریعاً از بین برود. اما اگر تنش ادامه یابد یا دوباره تشدید شود، مسیر انتقال می‌تواند کامل‌تر شود.

 آرش رئیسی‌نژاد| داده‌های قیمت بنزین و گازوئیل آمریکا پس از آغاز جنگ در ۱ مارس ۲۰۲۶ یک تغییرروشن در روند پیشین نشان می‌دهند. پیش از جنگ، قیمت بنزین در محدوده‌ای نزدیک به ۲.۸ دلار و گازوئیل حدود ۳.۸ دلار در هر گالن قرار داشت. اما طی هفته‌های بعد، بنزین تا حدود ۴.۳۵ دلار و گازوئیل تا بیش از ۵.۶ دلار افزایش یافت. اگرچه پس از اوج اولیه بخشی از افزایش قیمت تعدیل شد، در اوایل اوت هر دو همچنان حدود ۴۰ درصد بالاتر از سطح پیش از جنگ قرار داشتند. بنابراین، مسئله صرفاً یک جهش چندروزه در قیمت نفت نیست؛ مهم‌تر آن است که جنگ، بازار انرژی آمریکا را به سطح قیمتی بالاتری منتقل کرده و بازگشت به وضعیت پیشین تاکنون کامل نشده است.

مکانیسم نخست از بازار جهانی نفت و ریسک عرضه آغاز می‌شود. جنگ در منطقه خلیج فارس همزمان دو متغیر را تغییر می‌دهد: مقدار واقعی نفت قابل عرضه و احتمال اختلال بیشتر در آینده. محدودیت عبور از هرمز، کاهش یا تأخیر صادرات و نگرانی درباره زیرساخت‌های تولید و صادرات باعث می‌شود خریداران حاضر باشند برای تضمین دسترسی به نفت قیمت بیشتری بپردازند. به این ترتیب، حتی پیش از آنکه تمام عرضه بالقوه از بازار حذف شود، «پریمیوم ریسک ژئوپلیتیکی» وارد قیمت نفت می‌شود.

اما انتقال شوک به مصرف‌کننده آمریکایی یک مرحله دیگر دارد. نفت خام مهم‌ترین نهاده پالایشگاه است. افزایش قیمت نفت، همراه با افزایش هزینه حمل، بیمه و اختلال در تجارت فرآورده‌ها، هزینه تولید بنزین و گازوئیل را افزایش می‌دهد. این افزایش ابتدا به بازار عمده‌فروشی و سپس به جایگاه‌های سوخت منتقل می‌شود. گازوئیل در این میان اهمیت بیشتری دارد، زیرا علاوه بر مصرف مستقیم، نهاده حمل‌ونقل کالا، کشاورزی، ساخت‌وساز و بخش بزرگی از لجستیک آمریکاست. …