از این منظر، مطالعات دفتر هیأت دولت در حوزه بررسیهای نظارتی از جنبه پساتصمیمگیری و تک ذینفعی گام به الگوهای پیشاتصمیمگیری و مشارکت محور حرکت کردهاست. مطالعات کاربردی دولت صرفاً تولید گزارش و آمار نیست؛ بلکه ساختن آیینهای است که دولت بتواند خود، تصمیمهایش و پیامدهای تصمیمهایش را در آن ببیند.
این مسأله را میتوان با تکیه بر ایدههای بوروثستاین درباره «دامهای اجتماعی» و نقش اعتماد در کیفیت حکومت بهتر فهم کرد. روثستاین نشان میدهد که مسأله اعتماد صرفاً یک ویژگی فرهنگی یا اخلاقی افراد نیست؛ بلکه به کیفیت عملکرد نهادهای عمومی و نحوه مواجهه دولت با شهروندان نیز وابسته است. وقتی شهروندان تصور کنند قواعد برای همه یکسان اجرا نمیشود، دیگران به تعهدات خود عمل نمیکنند یا دولت در اجرای سیاستها بیطرف و قابل اعتماد نیست، زمینه برای شکلگیری یک دام اجتماعی فراهم میشود. در چنین شرایطی، حتی شهروندی که ذاتاً تمایل به همکاری دارد، ممکن است به این نتیجه برسد که «اگر دیگران همکاری نمیکنند، چرا من همکاری کنم؟» اینجاست که رابطه میان حکمرانی خوب، داده، افکار عمومی و اعتماد اهمیت پیدا میکند. از سویی در این الگو کارگزاران دولت نیز خود را در محضر یک دیدهبان قوی و مؤثر تصور میکنند.
سه آیینه برای دولت
دولت برای ارزیابی تصمیمها و سیاستهای خود باید دستکم در سه آیینه به خود نگاه کند. …
