وقتی میراث فرهنگی در دنیای دیجیتال جان می‌گیرد

به گزارش سرویس ترجمه خبرگزاری ایمنا، در عصری که فناوری‌های دیجیتال مرزهای فیزیکی را درنوردیده‌اند، میراث فرهنگی نیز از این قاعده مستثنی نمانده است. پروژه‌هایی همچون دیجیتال آجانتا در هند، اوبری مجازی در بریتانیا، ای-دون‌هوانگ در چین و پورتیل در ایتالیا نشان می‌دهند که چگونه اسکن سه‌بعدی، واقعیت مجازی و هوش مصنوعی می‌توانند نه‌تنها از تخریب بناهای تاریخی جلوگیری کنند، بلکه دسترسی جهانی به آن‌ها را نیز ممکن سازند.

این فناوری با ایجاد نسخه‌های دیجیتال دقیق از سایت‌های تاریخی، به بازدیدکنندگان اجازه می‌دهد بدون حضور فیزیکی، از این گنجینه‌ها دیدن کنند و در عین حال فشار گردشگری بر سایت‌های اصلی را کاهش دهند. کاهش آسیب‌های ناشی از گردشگری انبوه، ایجاد آرشیو دائمی برای پژوهش‌های آینده، امکان بازدید از مناطق غیرقابل دسترس و افزایش دسترسی‌پذیری برای افراد دارای محدودیت‌های جسمی یا مالی از جمله مزایایی است که این فناوری به دنبال دارد.

آجانتا، هند؛ غارهای بودایی در دنیای مجازی

غارهای ۲۰۰۰ ساله آجانتا با نقاشی‌های دیواری ظریف و مجسمه‌های بودایی، سال‌ها با تهدید تخریب ناشی از رطوبت و بازدیدکنندگان زیاد روبه‌رو بوده‌اند. حالا یک پروژه دیجیتال جسورانه، این گنجینه را برای همیشه حفظ کرده است. پروژه دیجیتال آجانتا که توسط مؤسسه فناوری هند اجرا شده، یکی از جاه‌طلبانه‌ترین پروژه‌های میراث دیجیتال در جهان است. این پروژه به کمک ترکیبی از اسکن لیزری سه‌بعدی، فتوگرامتری با دقت بالا، فیلم‌برداری ۳۶۰ درجه و مدل‌سازی دیجیتال، ۳۰ غار از مجموعه ۳۰ غار آجانتا را به‌طور کامل مستند کرده است. فناوری اسکن لیزری جزئیات معماری را با دقت میلی‌متری ثبت کرده و فتوگرامتری رنگ و بافت نقاشی‌های دیواری را با وفاداری بالا حفظ کرده است. …