یوسفی با نگاهی آینده نگر این مسئله را نمودی برای آینده کشور مهم دانست و ادامه داد:« این موضوع، تنها یک نیاز جاری نیست، بلکه با نگاهی به آینده و پیشبینی حرکت کشور به سوی جامعه سالمند، یک ضرورت استراتژیک است؛ چرا که تربیت هر متخصص حداقل ۱۲ سال زمان میبرد و ما باید از امروز برای نیازهای دو دهه آینده برنامهریزی کنیم تا در آینده با کمبود نیروی متخصص روبرو نشویم.»
یوسفی با اشاره به قانون افزایش ظرفیت در قانون برنامه هفتم پیشرفت و بررسی اجرای این قانون توسط وزارت بهداشت گفت: «در بررسیهای صورت گرفته بر روی روند پذیرش تخصص در دهه گذشته، متوجه میشویم که در برخی از رشتههای حیاتی و مورد نیاز جامعه، رشد ظرفیتها با سرعت لازم همراه نبوده است. برای نمونه، در رشته «اورولوژی» که یکی از نیازهای اساسی نظام سلامت است، روند پذیرش در ۱۰ سال اخیر در6 دانشگاه بزرگ کشور رشد مثبت مورد انتظار را نداشته و حتی با یک عقبگرد (رشد منفی ۲ درصد) مواجه بوده است.همچنین این رویکرد در رشته گوش و حلق و بینی و چشم پزشکی نیز وجود داشته است به گونه ای که در رشته گوش و حلق و بینی در 7 دانشگاه بزرگ کشور تهران. بهشتی. ایران. شیراز. اصفهان. مشهد. تبریز)در ده سال ثابت بوده است و همچنین در رشته چشم پزشکی در همین دانشگاه ها در ده سالتنها سه نفر افزایش ظرفیت داشته است. این وضعیت نشان میدهد که در توزیع ظرفیتهای تخصصی، نیاز به یک بازنگری جامع و واقعبینانه وجود دارد تا تخصصها بر اساس نیاز واقعی جامعه و هرم جمعیتی توزیع شوند.» …
