پس از فروپاشی یخچالهای طبیعی و جاری شدن سیل در منطقه کوهستانی محبوب کوهنوردان و زائران، تمام روستاها زیر آب رفتند.
به گزارش گاردین، امدادگران در جستجوی نزدیک به ۱۴۰۰ نفر هستند که اکثر آنها گردشگر هستند و پس از سیل فاجعهبار نپال و تبت که با سرعت از درهها پایین رفت، تمام روستاها را ویران کرد و حداقل ۲۷۰ نفر را کشت، مفقود شدهاند.
تلاشها برای یافتن مفقودین - از جمله صدها نفر از هند، ایالات متحده، بریتانیا، استرالیا و کانادا - به دلیل تخریب دهها پل و تقریباً ۴۰ کیلومتر جاده در منطقه کوهستانی که مورد توجه کوهنوردان و زائران است، پیچیده شده است.
ویدیوهایی از فاجعه روز چهارشنبه نشان میدهد که در حالی که مردم سعی در فرار داشتند، دیوار عظیمی از آب در مرز فرو ریخته است. کامیونها واژگون شده و خانهها، جادهها و پروژههای برق در نپال با آب شسته شدهاند، در حالی که مقامات در تبت گفتهاند که پس از رانش گل و لای در گذرگاه مرزی، نگران «تلفات عمده» هستند.
تیمهای امداد و نجات، اجساد قربانیان را صدها مایل پایینتر از منطقه فاجعهزده در ناحیه چیتوان نپال، نزدیک مرز تبت، پیدا کردهاند. دهها نفر از مجروحان برای مراقبتهای پزشکی پیشرفته به کاتماندو منتقل شدهاند. تا صبح پنجشنبه، ارتش نپال بیش از ۱۰۰ نفر را با هلیکوپتر از مناطق سیلزده نجات داده است.
دیوید فیشر، رئیس هیئت نمایندگی نپال در فدراسیون بینالمللی صلیب سرخ، گفت که تمام روستاها و مناطق بازار از بین رفتهاند.
در مناطق آسیبدیده، خانهها، درختان و وسایل نقلیه در گل و لای فرو رفته یا مدفون شدند. هلیکوپترها تمام روز بالای سر مردم در پرواز بودند و به نجات بازماندگان کمک میکردند.
قدرت، حجم و سرعت آبهای خروشان، زمان کمی برای فرار به کسی میداد.
مردم مناطق آسیبدیده نواکوت و دادینگ در بیرون یک مرکز آموزشی ارتش نپال - پایگاه عملیات نجات با بالگرد - تجمع کرده و به دنبال اطلاعاتی در مورد اعضای گمشده خانواده خود بودند.
پلیس در حال ثبت اسامی مفقودین درست بیرون دروازه پادگان بود. چراغ قوههای تلفن همراه تنها منبع روشنایی آنها بودند، زیرا منطقه به دلیل زیرساختهای آسیبدیده برق آبی، همچنان بدون برق بود.
به گفته نیراجان پادیال، روزنامهنگار ساکن کاتماندو که والدین و دیگر اقوامش در آنجا زندگی میکنند، روستای سولی در نواکوت که حدود ۲۵ خانه داشت، عملاً از بین رفته است. او که به شدت به دنبال اطلاعات بود، روز پنجشنبه برای کسب خبر از خانوادهاش به این منطقه سفر کرد.
او گفت: «تاکنون هیچ بهروزرسانیای وجود ندارد. میترسم که هیچ بهروزرسانیای هم وجود نداشته باشد.»
مقامات پلیس و گردشگری نپال اعلام کردند که تقریباً ۶۰۰ خارجی در میان ۸۲۶ نفر مفقود شده در نپال هستند. در میان افراد مفقود شده، ۱۷۷ نفر هندی، ۶۳ نفر آمریکایی، ۳۴ نفر استرالیایی، ۳۳ نفر بریتانیایی و ۲۵ نفر کانادایی هستند.
رسانههای دولتی چین اعلام کردند که حداقل ۵۵۸ نفر در سمت تبت مرز مفقود شدهاند که از این تعداد، حداقل ۲۶۰ نفر اتباع خارجی هستند.
پلیس نپال اعلام کرد که تا بعد از ظهر پنجشنبه به وقت محلی، ۲۷۰ جسد پیدا شده است، در حالی که رسانههای دولتی چین از کشته شدن سه نفر در مرز تبت خبر دادند.
بسیاری از قربانیان در حال زیارت کایلاش مانساروار، مکانی مرتفع در تبت بودند که مورد احترام هندوها و بوداییها و سایر ادیان است.
گزارشهای اولیه مقامات نپالی حاکی از آن بود که یک زلزله میتواند باعث فروپاشی بخش پایینی یک یخچال طبیعی و وقوع سیل شده باشد. اما سازمان زمینشناسی ایالات متحده بعداً اعلام کرد آنچه در ابتدا به عنوان زلزلهای با قدرت ۴.۴ ریشتر گزارش شده بود، یک شوک لرزهای ناشی از فروپاشی سنگها و یخهای یخچالی و جریان آوار بوده است. در این گزارش آمده است: «هیچ زلزلهای رخ نداده است.»
سازمان ملی مدیریت بلایای نپال اعلام کرد که مطالعه اولیه تصاویر ماهوارهای Planet Labs نشان میدهد که رانش زمین از یخ و سنگ باعث جاری شدن سیل مملو از آوار در رودخانه لهنده، حدود ۲۰ کیلومتری شمال شرقی گذرگاه مرزی راسواگادی نپال و چین شده است. کارشناسان میگویند خطر چنین رویدادهایی با توپوگرافی شدید هیمالیا تشدید میشود.
مردم داستانهای دلخراشی از چگونگی زنده ماندنشان تعریف میکردند. بیبک کومال، کارگری که در پاییندست منطقهی آسیبدیدهی راسووا، نزدیک مرز هیمالیای نپال با تبت چین، کار میکرد، گفت: «من شروع به دویدن کردم. ناگهان دیواری از آب با شدت فرو ریخت، انگار زلزله آمده باشد.»
کومال از روی تخت بیمارستان گفت که سیل او را در میان گل و لای و آوار به پایین دست راند، اما او با چسبیدن به یک درخت انبه زنده ماند. او گفت: «اگر درخت انبه نبود، من تا سر حد مرگ آب شده بودم.»
کشاو پراساد بارال، یکی از بازماندگان ۶۸ ساله که در یک بیمارستان کوچک تحت درمان بود، گفت: «گل و لای عظیمی مستقیماً به سمت ما میآمد. هر چه نزدیکتر میشد، بالاتر و بالاتر میآمد.»
«سعی کردم دست همسرم را بگیرم و او را به تراس ببرم. اما گل و لای او را با خود برده بود. چهار یا پنج ساعت بعد، یک هلیکوپتر برای نجات من آمد. همسرم هنوز جایی زیر گل و لای است. او رفته است.»
آنتونیو گوترش، دبیرکل سازمان ملل متحد، گفت که تیمها و شرکای سازمان ملل در حال بسیج تدارکات و پرسنل برای حمایت از جوامع آسیبدیده از این فاجعه هستند. دولت ایالات متحده اعلام کرد که ۵۰۰ هزار دلار کمک اضطراری ارائه خواهد کرد.
خبرگزاری رسمی چین، شینهوا، گزارش داد که مقامات دولتی تبت نزدیک به ۸۰۰ امدادگر و ۱۵۰ وسیله نقلیه و همچنین سگهای ردیاب و قایقهای تندرو را برای کمک به عملیات نجات مستقر کردهاند.
لی کیانگ، نخست وزیر چین، روز پنجشنبه به منطقه آسیب دیده در مرز چین و نپال سفر کرد تا بر تلاشهای جستوجو در آنجا نظارت داشته باشد.
شرکت گردشگری Himalayan Glacier اعلام کرد که ۴۷ نفر، از جمله دو کودک، از یکی از گروههایش در نپال مفقود شدهاند. سانکت پاندی، مدیرعامل این شرکت، گفت که در میان آنها ۱۵ استرالیایی، ۱۰ کانادایی، ۹ نپالی، هشت آمریکایی، دو بریتانیایی، دو سنگاپوری و یک شهروند دوگانه روسی-آمریکایی حضور دارند.
آنتونی آلبانیزی، نخست وزیر استرالیا، گفت که با کسانی که نگران عزیزانشان هستند ابراز همدردی میکند و دریافت اطلاعات در مورد وضعیت افراد مفقود شده همچنان دشوار است.
