با این حال، ادامه حضور او در فوتبال پس از پایان فصل ۲۰۲۷-۲۰۲۶ چندان قطعی به نظر نمیرسد؛ بهخصوص اگر شرایط فعلی ادامه پیدا کند.
آنگه پوستکوگلو، سرمربی جدید النصر، سهشنبه شب تصمیمی گرفت که کمتر کسی انتظارش را داشت. او با رونالدو دقیقاً مانند هر بازیکن دیگری رفتار کرد و در شرایطی که النصر در دیدار خارج از خانه مقابل الاتفاق با دو گل عقب بود و پس از اخراج زودهنگام بنتو، دروازهبان تیم، ۱۰ نفره بازی میکرد، رونالدو را بین دو نیمه تعویض کرد.
این تصمیم در نهایت نتیجه داد. النصر در نیمه دوم بازگشتی فوقالعاده داشت و با گل سادیو مانه در وقتهای تلفشده، بازی را ۳-۲ به سود خود تمام کرد. جشن بازیکنان النصر پس از سوت پایان هم ادامه پیدا کرد، اما رونالدو در این شادیها حضور نداشت و همین موضوع بار دیگر توجهها را از پیروزی بزرگ تیم به سمت خودش معطوف کرد.
با این حال، اتفاقات این مسابقه یک نکته مهم را روشن کرد: پوستکوگلو تصمیم درستی گرفت.
اعتبار این مربی استرالیایی پس از دوره کوتاه و ناموفق ۳۹ روزهاش در ناتینگام فارست بهشدت آسیب دیده بود، اما او با تصمیم مقابل الاتفاق بار دیگر نشان داد که در مدیریت تیم و تصمیمگیریهای دشوار، جسارت لازم را دارد.
اگر رونالدو واقعاً میخواهد دوران حرفهایاش را با خاطرهای درخشان به پایان برساند، شاید زمان آن رسیده باشد که بخشی از عادتهای همیشگیاش را تغییر دهد و بیش از گذشته خودش را در خدمت تیم قرار دهد؛ چرا که حالا زیر نظر مربیای کار میکند که برای قرار دادن منافع النصر بالاتر از نام برنده پنج توپ طلا، هیچ تردیدی نخواهد داشت.
تغییر جایگاه رونالدو در النصر
هیچکس نمیگوید رونالدو دیگر برای النصر بازیکن مهمی نیست؛ اتفاقاً شرایط کاملاً برعکس است. او طی سه فصل گذشته بهترین گلزن النصر بوده، دو بار کفش طلای لیگ عربستان را به دست آورده و گلهایش نقش مهمی در قهرمانی فصل گذشته این تیم داشتهاند.
غریزه گلزنی معمولاً آخرین ویژگیای است که یک مهاجم بزرگ از دست میدهد و رونالدو نیز در دومین بازی النصر در فصل جدید این موضوع را ثابت کرد. او در پیروزی ۴-۰ مقابل الریاض، با یک چرخش زیبا و ضربهای دقیق گلزنی کرد.
با این حال، روزهایی که رونالدو در هر مسابقه بدون تردید بهترین بازیکن زمین بود، مدتهاست به پایان رسیده است.
اریک تنهاخ نخستین مربیای بود که در دومین دوره حضور رونالدو در منچستریونایتد، بهطور جدی کاهش قدرت و تأثیرگذاری او را پذیرفت و این ستاره پرتغالی را روی نیمکت نشاند. فرناندو سانتوس، سرمربی وقت پرتغال، نیز در جام جهانی ۲۰۲۲ چنین تصمیمی گرفت.
البته رونالدو پس از آن رقابتها بار دیگر تحت هدایت روبرتو مارتینس به ترکیب اصلی پرتغال بازگشت و انتقال آزادش به النصر نیز باعث شد در سطح باشگاهی دوباره به ستاره اصلی تیم تبدیل شود.
رودی گارسیا، لوئیس کاسترو، استفانو پیولی و ژرژ ژسوس نیز در النصر تا حد زیادی با خواستههای رونالدو همراه شدند. او طی چهار سال گذشته مرکز توجهات در النصر بوده؛ موضوعی که با توجه به قرارداد رکوردشکنی که باشگاه با او امضا کرده، چندان عجیب نیست.
اما تمرکز بیش از حد روی یک بازیکن، در نهایت میتواند به ضرر تیم تمام شود. اگر النصر میخواهد موفقیت فصل ۲۰۲۶-۲۰۲۵ را تکرار کند و در لیگ نخبگان آسیا نیز برای قهرمانی بجنگد، نمیتواند در هر مسابقه رونالدو را بهعنوان رهبر بلامنازع و مهرهای غیرقابل تعویض در نظر بگیرد.
تصمیم قاطع پوستکوگلو مقابل الاتفاق نشان داد که او این موضوع را بهخوبی درک کرده است. حالا مهمترین مسئله برای سرمربی استرالیایی این است که در برابر فشارهای احتمالی، چه از داخل باشگاه و چه از بیرون، از این رویکرد عقبنشینی نکند.
یک تعویض که ورق را برگرداند
رونالدو پس از نمایش ضعیف النصر در نیمه نخست مقابل الاتفاق، هنگام رفتن به رختکن به وضوح عصبانی بود. او با ناراحتی از زمین خارج شد و در حالی که دستهایش را باز کرده بود، به سمت هواداران اشاره میکرد؛ حرکتی که انگار میگفت: «دیگر چه کاری از دست من برمیآید؟»
او نیمه نخست را تنها با هفت لمس توپ، یک شوت در چارچوب و سه پاس موفق به پایان رساند و با چنین آماری، واقعاً خوششانس بود که در نیمه دوم نیز در زمین باقی بماند. رونالدو تقریباً هیچ تأثیر مثبتی روی بازی نداشت و النصر نیز در حضور او عملاً تهدید چندانی برای دروازه الاتفاق ایجاد نکرد.
پوستکوگلو برای نیمه دوم دست به یک تغییر تاکتیکی مهم زد. عبدالله الخیبری را وارد خط میانی کرد و سادیو مانه را به پست شماره ۹، یعنی همان جایگاه رونالدو، فرستاد. الخیبری تعادل بیشتری به خط میانی النصر داد و مانه نیز با تحرک، سرعت و پرس شدید خود، شرایط را برای الاتفاق دشوار کرد.
در دقیقه ۷۴، مانه روی پاس زیبای ژوائو فلیکس صاحب موقعیت شد و با خونسردی دروازه الاتفاق را باز کرد تا النصر به بازی برگردد. تنها چند دقیقه بعد، عبدالإله العمری روی ارسال کرنر ژوائو فلیکس گل تساوی را به ثمر رساند.
در دقایق پایانی، فشار النصر به حدی بود که گویی این تیمِ ۱۰ نفره است که یک بازیکن بیشتر از حریف دارد. آنها با تمام توان برای گل سوم تلاش کردند و در نهایت مانه در وقتهای تلفشده گل پیروزی را به ثمر رساند.
این بازگشت بزرگ، دقیقاً لحظهای بود که انتظار میرفت تمام اعضای تیم در آن سهیم باشند؛ اما رونالدو در نیمه دوم حتی روی نیمکت ننشست تا از همتیمیهایش حمایت کند و طبق گزارشها، پیش از پایان مسابقه ورزشگاه را نیز ترک کرد.
این رفتار با تصویری که از یک کاپیتان واقعی انتظار میرود، فاصله دارد. در یک تیم، همه با هم پیروز میشوند و با هم شکست میخورند.
در نیمه دوم به رویکرد متفاوتی نیاز داشتیم
پوستکوگلو پس از مسابقه درباره تصمیمش برای تعویض رونالدو گفت: «وظیفه من این است که بر اساس چیزهایی که میبینم، در هر مسابقه به بازیکنان کمک کنم. درباره کریستیانو هم میدانیم که مدت زیادی فوتبال بازی نکرده است. بنابراین وقتی ۱۰ نفره شدیم، حضور او در زمین پس از ۴۵ دقیقه... او در نیمه اول عملکرد خوبی برای ما داشت، اما در نیمه دوم به رویکرد متفاوتی نیاز داشتیم.»
سرمربی النصر سپس تأکید کرد که نباید تمام توجهها به رونالدو معطوف شود: «فکر میکنم داستان بزرگتر امروز این است که ۱۰ بازیکن النصر فوقالعاده بودند. امروز فقط باید درباره همین موضوع بنویسید. هر چیز دیگری اهمیتی ندارد. وقتی ۱۰ بازیکن را در چنین شرایطی برای مدت طولانی میبینید که از نتیجه ۲-۰ عقب هستند و در نهایت برمیگردند و پیروز میشوند، این تنها داستانی است که اهمیت دارد.»
البته واقعیت این است که در النصر، رونالدو تقریباً همیشه بزرگترین داستان است؛ اما پوستکوگلو این موقعیت را به بهترین شکل مدیریت کرد. او نهتنها اجازه نداد تصمیمش به یک بحران داخلی تبدیل شود، بلکه با صحبتهایش از ستاره تیم نیز حمایت کرد و در عین حال، اعتبار بازیکنانی را که این بازگشت فوقالعاده را رقم زدند، به آنها بازگرداند.
این دقیقاً همان نوع مدیریت قدرتمند بازیکنان است که پوستکوگلو را به مربیای موفق و محبوب تبدیل کرده است. او ذهنیت «پیروزی به هر قیمتی» دارد و معتقد است تمام بازیکنان تیم باید در یک سطح قرار داشته باشند.
همین نگاه باعث شد النصر در شرایطی دشوار تا آخرین لحظه برای پیروزی بجنگد و سومین برد متوالی فصل را به دست آورد؛ رویکردی که پیش از این نیز تحت هدایت پوستکوگلو به قهرمانی تاتنهام، سلتیک، یوکوهاما مارینوس و بریزبن رور در رقابتهای مختلف کمک کرده بود.
اگر پوستکوگلو بتواند در عربستان به تعداد جامهایش اضافه کند و در بلندمدت نیز رونالدو را در چارچوب تیم نگه دارد، احتمالاً بار دیگر توجه باشگاههای بزرگ اروپایی را به خود جلب خواهد کرد.
اما اگر رونالدو حاضر نباشد با شرایط جدید کنار بیاید، سالهای پایانی دوران پرافتخار حرفهای او ممکن است در آینده نه بهعنوان یک پایان باشکوه، بلکه بهعنوان فصلی تلخ و ناامیدکننده از دوران فوتبالش به یاد آورده شود.
همچنین بخوانید: داستان سفر ناگهانی رونالدو به پاریس؛ CR7، چهرههای سرشناس و جایزه ۷۵میلیون دلاری ورزشهای الکترونیکی +تصاویر
