الف–برخی از مصادیق دخالتها، خیانتها و جنایتهای آمریکا علیه ایران در قبل از انقلاب اسلامی؛
مگر آمریکا همان کشوری نیست که پس از پیروزی متفقین در جنگ دوم جهانی دوم، رئیس جمهور وقتش (روزولت) به اتفاق نخستوزیر وقت انگلیس (چرچیل) و رهبر وقت شوروی سابق (استالین) در ایران جلسه گذاشتند، بدون این که شاه مملکت از ورود و حضور آنها در کشور خبر داشته باشد و پس از آگاهی شاه و مراجعه وی به محل جلسه، در رفتاری تحقیرآمیز وی را مدتی طولانی پشت در اتاق نگه داشتند و سپس یکی از آنها با یک گفتگوی کوتاه عذر او را خواست؟
مگر آمریکا همان کشوری نیست که پس از اعلام ملی شدن صنعت نفت توسط مصدق در سال 1332 در یک توطئه آشکار با همکاری انگلیس کودتای 28 مرداد با صدهها کشته و زخمی را به راه انداخت، دولت مصدق را سرنگون ساخت و کنترل صنعت نفت ایران را به شکل کامل در اختیار گرفت؟
مگر آمریکا همان کشوری نیست که در سال 1342 در اقدامی تحقیرآمیز و به شکل مخفیانه قانون کاپیتولاسیون را به ایران تحمیل و برای کارکنانش در ایران مصونیت کامل قضایی گرفت که امام خمینی (ره) مجبور شدند در یک سخنرانی کوبنده به این قانون ننگین اعتراض کنند؟
مگر آمریکا همان کشوری نیست که وقتی شاه در سال 1353 به پایین بودن قیمت نفت اعتراض کرد، برای حذفش برنامهریزی کردند و وقتی شاه فهمید، سراسیمه خود را به آمریکا رساند و با خفت و خواری عذرخواهی کرد و باج داد تا بتواند همچنان در مسند قدرت بماند؟
مگر آمریکا همان کشوری نیست که آن زمان با تاریخ پیدایشی حدود 200 ساله، در کشوری با تاریخ تمدنی بیش از 7000 ساله در رفتاری متکبرانه به بیش از 65 هزار مستشار خود و خانوادهایشان در ایران که در بخشهای مختلف نظامی، اقتصادی، اداری و سیاسی حضور داشتند، از خزانه ایران بالاترین حقوق ممکن همراه با حق توحش پرداخت میکرد و دولت ایران مجبور بود سالانه سه میلیارد و ۲۴۴ میلیون دلار یعنی نزدیک به دو برابر مجموع بودجه آموزش و پرورش و بهداشت و درمان کشور برای حقوق آنها پرداخت نماید؟
مگر آمریکا همان کشوری نیست که در سال ۱۳۵۶ با بیش از ۴۵ هزار نفر مستشار نظامی کنترل کامل ارتش ایران را در اختیار گرفته بود، افراد درجه پایین آنها به افسران و فرماندهان ایرانی فحاشی میکردند و دستور میداند و افسران ما به درجهداران آنها احترام میگذاشتند، در حالی که به ایرانیها حتی اجازه دیدن فرآیند تعمیر تجهیزات را نمیدادند تا مانع یادگیری آنها شوند؟
مگر آمریکا همان کشوری نیست که به گفته هویدا (نخستوزیر وقت ایران) در رفتاری کاملاً توهین آمیز در سردر باشگاهها و سایر اماکن مربوط به خود نوشته بوند ورود سگ و ایرانی ممنوع و باز به گفته او به این مقدار هم بسنده نکرده بودند و مسئولین ایرانی را ملزم کرده بودند حتی برای رفتن به کرج از آنها مجوز بگیرند؟
مگر آمریکا همان کشوری نیست که تجهیزات و نیروهای ایرانی را بدون اطلاع شاه به ویتنام فرستاد و شاه را به قدری آشفته کرد که به مادرش گفته بود؛ «مادرجان! مردهشور این سلطنت را ببرد که من شاه و فرمانده کل قوا هستم و بدون اطلاع من هواپیمای ما را بردهاند ویتنام.»؟
مگر آمریکا همان کشوری نیست که از شاه دیکتاتور ایران حمایت میکرد و ایران را مسلح و تجهیز کرده بود تا هم بتواند در کنار مرزهای شوروی سابق حضور پیدا کند و هم در برابر تهدیدات احتمالی این کشور نقش ژاندارمی را برای آمریکاییها ایفا نماید؟
مگر آمریکا همان کشوری نیست که به گفته فردوست (رئیس دفتر ویژه اطلاعات رژیم پهلوی)، با همکاری موساد، ساواک را برای خفه کردن صدای مردم معترض به دیکتاتوری شاه و وضعیت وخیم اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و سیاسی آن روزگار در ایران راهاندازی کرد و نیروهایش را آموزش داد و بر آن سیطره داشت؟
مگر آمریکا همان کشوری نیست که به بهانه اصلاحات، با تحمیل طرح انقلاب سفید و قانون اصلاحات اراضی (به گفته فردوست این طرح دیکته شده سردمداران آمریکا بود)، باعث شد تا زمینهای یکپارچه کشارزی ایران قطعه قطعه و بیثمر شوند و سیل مهاجرت روستائیان بیکار به شهرها کلید بخورد، در حالیکه همان زمان خود آمریکا با توسعه زمینهای یکپارچه کشاورزی به بزرگترین تولیدکننده گندم تبدیل شده بود؟
مگر آمریکا همان کشوری نیست که ایران را به بزرگترین بازار کالاهای آمریکایی تبدیل و برخی صنایع از مونتاژکاری ساده و سطح پایین را تحت امتیاز خود به ایران فروخته بود؟
و مگر آمریکا همان کشوری نیست که در زمان شاه در تمام امور دولت ایران، از جمله نظام آموزشی، اقتصاد، سیاست و حتی در عزل و نصبها از پایینترین تا بالاترین منسب دخالت میکرد؟
ب – برخی از مصادیق دخالتها، خیانتها و جنایتهای آمریکا علیه ایران در بعد از انقلاب اسلامی؛
مگر آمریکا همان کشوری نیست که همزمان با اوج گرفتن تظاهرات مردم ایران در سال 1357، ژنرال هایزر را برای کمک به سولیوان (سفیر وقت آمریکا در ایران) اعزام کرد تا به هر شکل ممکن (حتی با قتل عام مردم) مانع از شکل گرفتن انقلاب اسلامی و در واقع مانع تحقق خواسته مردم شود و مگر همین اقدام آنها سبب حمله خودجوش دانشجویان به سفارت آمریکا و تسخیر لانه جاسوسی آنها نشد؟
مگر آمریکا همان کشوری نیست که علیرغم خصومتهای قبلی و تصویب قطعنامه شدیدالحن مجلس سنای این کشور علیه انقلاب اسلامی و مصادره دارائیهای ایران در همان روزهای نخستین انقلاب و تا قبل از کشف توطئه آنها برای ساقط کردن انقلاب، همانند سایر کشورها سفارتش تا تاریخ 13 آبان 1358 (روز تسخیر لانه جاسوسی) همچنان دایر بود و مگر نه اینکه خود آمریکاییها در فروردین سال 1359 رسماً و به شکل یکجانبه ارتباط با ایران در همه زمینهها را قطع کردند؟
مگر آمریکا همان کشوری نیست که تنها دو هفته پس از واقعه تسخیر لانه جاسوسی تحریم علیه ایران را آغاز و علیرغم آزادی محترمانه تمام گروگانها، پیوسته تحریمها را تشدید و به شدیدترین و تعبیر خودشان فلجکنندهترین تحریمهای تاریخ معاصر تبدیل نمود؟
مگر آمریکا همان کشوری نیست که پس از پیروزی انقلاب اسلامی به شاه و اطرافیانش پناه داد و از استرداد آنها و اموالی که به سرقت برده بودند خودداری و تمام قرارهای دوجانبه را لغو نمود؟
مگر آمریکا همان کشوری نیست که از همان ابتدای انقلاب علاوه بر خاندان پهلوی، پذیرای تعداد زیادی از سلطنتطلبها و در ادامه منافقین جنایتکار و اعضای سایر گروههای ضدانقلاب بوده و خاک این کشور را به مأمنی برای دشمنان ایران اسلامی تبدیل نموده است.
مگر آمریکا همان کشوری نیست که بهخصوص در سالهای ابتدایی انقلاب اسلامی با حمایت از گروههای ضدانقلاب و مزدوران داخلی و خارجیش، بیش از 17000 نفر از مردم و مسئولین ایرانی را ترور کرد و به شهادت رساند؟
مگر آمریکا همان کشوری نیست که پس از شکست در ماجرای طبس در اردیبهشت سال 1359، با امضای بیانیه الجزایر در دی ماه 1359 متعهد شد در صورت آزادی گروگانهایش در ایران، منبعد از دخالت در امور ایران اجتناب نماید، تحریمها را لغو و اموال مسدود شده ایران را آزاد و برای انتقال داراییهای شاه و درباریان با ایران همکاری نماید، اما پس از آزادی آنها به هیچ کدام از تعهداتش عمل نکرد؟
مگر آمریکا همان کشوری نیست که همان اوایل انقلاب دائماً با نسبت دادن اتهامات واهی مانند؛ تلاش ایران برای ساخت بمب اتمی، حمایت از تروریست، پولشویی، نقض حقوقبشر و امثال آن برای تداوم خصومت با ایران بهانه تراشی کرده، در حالی که در تمام موارد از دیرباز خودش پرچمدار این جرائم و موارد مشابه آن بوده و هست؟
مگر آمریکا همان کشوری نیست که با اعمال نفوذ در ارکان سازمان ملل و طرح بهانههای واهی موجب شد تا پس از انقلاب اسلامی چندین قطعنامه علیه ایران صادر شود و مگر همان کشوری نیست که همواره تلاش میکرد تا با وتوی قطعنامههایی که به نفع ایران صادر میشد، دشمنیهایش با ایران را تشدید نماید؟
مگر آمریکا همان کشوری نیست که صدام را به حمله به ایران تشویق و ترغیب کرد و در طول جنگ تحمیلی همراه با سایر دول غربی و عربی و بعضاً شرقی با تمام توان در ابعاد مختلف از جمله؛ تسلیحاتی، مشاوره نظامی، اطلاعات ماهوارهای و سایر موارد از وی حمایت کرد؟
مگر آمریکا همان کشوری نیست که در سال 66 و 67 در همراهی علنی با صدام، طی چند مرحله سکوهای نفتی ایران را مورد حمله قرار داد و به آتش کشید، مجدداً درسال 67 با حمله به ناوچه جوشن این ناوچه را که مأموریت حفاظت از سکوهای ایرانی را بر عهده داشت، با 11 شهید و 33 مجروح غرق کرد و مگر در ادامه مدتی بعد ناوشکنهای سهند و سبلان را هدف قرار نداد که در این حمله نیز تعدادی از رزمندگان شهید و مجروح و ناشکنها دچار خسارت شدند؟
مگر آمریکا همان کشوری نیست که بهرغم ادعای در اختیار داشتن پیشرفتهترین و دقیقترین تجهیزات و تسلیحات نظامی، در سال 1367 هواپیمای مسافربری ایران را با 290 مسافر هدف قرار داد و سرنگون کرد و به پاس این جنایت بزرگ به فرمانده ناو حمله کننده به هواپیمای ایرانی، نشان لیاقت اهدا نمود و در مورد علت حمله صرفاً به گفتن اشتباه شده اکتفا نمود؟
مگر آمریکا همان کشوری نیست که در سال 1368 با کمک عوامل داخلیش کودتای نقاب که بعدها اشتباهاً به نام کودتای نوژه (پایگاه هوایی شهید نوژه همدان) معروف شد را برای ساقط کردن جمهوری اسلامی (با پیشبینی پنج میلیون کشته) برنامهریزی کرده بود که با عنایت الهی در تیر ماه همان سال شکست خورد؟
مگر آمریکا همان کشوری نیست که در اوایل سال 1369 به ایران قول داد در قبال همکاری ایران برای آزادسازی گروگانهایش در لبنان، حاضر است بخشی از دارائیهای ایران (فقط 10 درصد از اموال خود ایران) را آزاد و غرامت سرنگون ساختن هواپیمای مسافربری ایران را نیز به خانوادهایشان پرداخت نماید، اما همانند مرحله قبل، پس از رهاسازی گروگانها نقض عهد کرد و به هیچکدام از تعهداتش عمل نکرد؟
مگر آمریکا همان کشوری نیست که در سال 1373 ابتدا پیشنهاد انحصاری ایران برای توسعه میدان سیری توسط شرکت آمریکایی کنکو را پذیرفت، اما وقتی متوجه شدند اجرای این پیشنهاد میتواند درآمد هنگفتی را برای ایران به ارمغان بیاورد، نهتنها حسننیت ایران را نادیده گرفت و از پذیرش این هدیه سخاوتمندانه امتناع کرد، بلکه بلافاصله سنگینترین تحریمها را برای جلوگیری از هرگونه سرمایهگذاری شرکتهای خارجی در صنعت نفت ایران صادر کرد و مجلس سنای آمریکا نیز با تصویب قانون ایلسا که بعداً به ایسا تغییر نام پیدا کرد، صادرات و واردات ایران را هم مشمول تحریمها کرد که همچنان ادامه دارد.
مگر آمریکا همان کشوری نیست که علیرغم نشان دادن حسن نیت از سوی ایران و همکاری اطلاعاتی با این کشور برای مبارزه با گروه تروریستی القاعده در آبان ماه 1380 (پس از حادثه 11 سپتامبر در سال 2001)، تنها 4 ماه بعد یعنی در بهمن ماه همان سال، ایران را به همراه کره شمالی و عراق به عنوان محور شرارت معرفی کرد؟
مگر آمریکا همان کشوری نیست که وقتی در اوایل سال ۱۳۸۲ (همزمان با حمله آمریکا به عراق) آقای خاتمی رئیس دولت وقت با زیرپا گذاشتن تمام خطوط قرمز، بدون هماهنگی با سایر ارکان نظام طی یک نامه کاملاً محرمانه به آمریکاییها پیشنهاد داد که ما آمادهایم تمام خواستههای شما از جمله؛ قطع حمایت از حزبالله و حماس را اجرا و در مورد تسلیحات سنگین خودمان شفافسازی کنیم و حتی تضمین هم بدهیم، علاوه براین در مذاکرات فلسطین و اسرائیل دخالت نکنیم و حضور خودمان در عراق و سوریه را هم کاهش دهیم و متقابلاً شما هم تحریمها را لغو و از تلاش برای براندازی نظام و حمایت از گروه تروریستی منافقین دست بردارید، یانکیها این نامه را ضعف و استیصال حکومت ایران تلقی کردند و طرح براندازی را در دستور کار خود قرار دادند و از طریق یکی از مقامات دونپایه وزارت امورخارجه خود با وقاحت تمام اعلام کردند، ما با اشرار صحبت نمیکنیم؟
مگر آمریکا همان کشوری نیست که در سال ۱۳۹۷ به طور یکجانبه از پیمان مودت که در دوران پهلوی در مرداد ۱۳۳۴ با هدف گسترش سرمایهگذاری آمریکا در ایران و پیوستگی بیشتر روابط دو دولت منعقد شده بود، از این عهدنامه خارج شد.
مگر آمریکا همان کشوری نیست که از آن سوی دنیا به این منطقه آمده و فقط در اطراف ایران بیش از 30 پایگاه نظامی ایجاد کرده تا به خیال خودش ایران اسلامی را مهار کند؟
مگر آمریکا همان کشوری نیست که رئیسجمهور متکبر و خبیثش توافقنامه برجام را که حاصل بیش از دو سال مذاکره بود، با وقاحت تمام پاره کرد و بهرغم اجرای تمام تعهدات ایران و بیش از آن، حتی به یک مورد از تعهداتش عمل نکرد؟
مگر آمریکا همان کشوری نیست که چند سال قبل با افتخار سردار بزرگ مقابله با تروریسم یعنی شهید سلیمانی را ترور کرد و در جنگ اخیر نیز با کمک صهیونیستها و مزدوران داخلیش، رهبر فرزانه انقلاب و دهها فرمانده و مسئول و دانشمند ایرانی را به شهادت رساند.
مگر آمریکا همان کشوری نیست که در اواخر سال گذشته (سال 2004) با مشارکت رژیم صهیونیستی بیهیچ دلیل موجهی به ایران حمله کرد و هنگامی که مجدداً قرار بر مذاکره شد، درست وسط مذاکرات بار دیگر به ایران حمله کرد و در نهایت تفاهنامه مورد توافق را زیرپا گذاشت و همچنان به حملات ددمنشانه خود ادامه داد؟
مگر آمریکا همان کشوری نیست که در همان لحظات اولیه نبرد رمضان علاوه بر بمباران و موشکباران مناطق مسکونی، برای ترساندن مردم عمداً با دو موشک مدرسه شجره طیبه در میناب و در ادامه با استفاده از جدیدترین موشک مخرب ضدنفر، یک ورزشگاه در لامرد را هدف قرار داد و در مورد اول بیش از 180 کودک و در مورد دوم بیش از 20 ورزشکار دختر و مردم بیگناه را به فجیعترین شکل ممکن به شهادت رساند؟
مگر آمریکا همان کشوری نیست که در جنگ اخیر، با حمله به ناو غیرمسلح و بیدفاع دنا که از یک مانور نظامی از هند برمیگشت، آن را غرق نمود و بیش از 134 نفر از خدمه آن را به شهادت رساند در حالی که رئیس جمهور پلید این کشور در واکنش به جنایتی که مرتکب شدند، اعلام کرد برای تفریح بوده است؟
مگر آمریکا همان کشوری نیست که علناً اعلام کرده که قصد تصاحب جزایر ایرانی و مالکیت تنگه هرمز را دارد و میخواهد با اخذ عوارض 20 درصدی بر تنگه هرمز حکمرانی و کنترل جریان نفت ایران را نیز به نفع خود در اختیار بگیرد؟
مگر آمریکا همان کشوری نیست که پس از ناکامی در دستیابی به اهداف خود در جریان حمله به ایران، کشورمان را تهدید به استفاده از بمب اتمی و نابودی تمدن کهن ایرانی کرده است؟
مگر آمریکا همان کشوری نیست که سالهاست بخش عمدهای از حدود 123 شبکه تلویزیونی ماهوارهای فارسی زبانی را که علیه ایران برنامه تولید میکنند، تحت حمایت خود دارد؟
مگر آمریکا همان کشوری نیست که تاکنون دهها و بلکه صدها توطئه پنهان و آشکار دیگر از جمله؛ ایجاد گروه تروریستی داعش، ترغیب جوانان به آشوب و اغتشاش، تحریک تجزیهطلبان برای جدایی و یا شبیخون فرهنگی را علیه ایران اسلامی اجرا نموده و با تمام توان خود و استفاده از همه ابزار و روشهای ممکن برای ساقط کردن جمهوری اسلامی تلاش نموده است؟
و سرانجام مگر آمریکا همان کشوری نیست که برای آنچه حفظ منافع مینامد، در همه جای دنیا حضور دارد و با اتکا به قوانین فرامرزی خودش شرارت میکند، اما حضور قانونی و بنا بر دعوت رسمی مردم و دولتهای منطقه از ایران برای حضور در کشورهایشان را برنمیتابد و ایران را متهم به دخالت در امور دیگران میکند؟
