وی افزود: داروهای بیماران خاص و صعبالعلاج مشمول این تصمیم، به شکلی که در برخی روایتها مطرح شده، نیستند و در بسیاری از داروهای تولید داخل مورد استفاده این بیماران، پرداخت از جیب بیمار صفر یا نزدیک به صفر است. بنابراین نمیتوان صرف تغییر مسیر تأمین ارز برخی مواد و اقلام را به معنای انتقال هزینه آن به بیمار و چند برابر شدن هزینه درمان تعبیر کرد.
مدیرکل دارو با اشاره به ماهیت اقلام مورد بحث اظهار کرد: رنگ و اسانس سهم بسیار محدودی در قیمت تمامشده دارو دارند و بخش قابل توجهی از اقلام بستهبندی نیز در حال حاضر با ریال و متناسب با قیمتهای جاری بازار تأمین میشوند. بنابراین انتساب مستقیم تغییر مسیر تأمین ارز این اقلام به افزایش چندبرابری هزینه درمان بیماران خاص، فاقد مبنای فنی و اقتصادی است.
عبداللهیاصل ادامه داد: در شرایط تحریم، محدودیت منابع ارزی و ضرورت اولویتبندی نیازهای سلامت، منطقی نیست ارز یارانهای کشور برای اقلامی مانند برخی قلمهای تزریق، اتواینجکتورها و اجزای جانبی بعضی فرآوردههای گرانقیمت تخصیص یابد، در حالی که همان منابع میتواند برای تأمین ماده مؤثره و داروهای حیاتی مورد نیاز بیماران استفاده شود.
وی تأکید کرد: سیاستگذاری در حوزه دارو باید بر اساس اولویت سلامت و میزان ضرورت اقلام انجام شود. بخشی از این تجهیزات و اقلام جانبی حتی در بازارهای پررونقی مانند فرآوردههای مرتبط با تیرزپاتاید مورد استفاده قرار میگیرند و نمیتوان همه این اقلام را بدون تفکیک، … …
