«محمد الموتی»، دبیر شبکه تشکلهای محیطزیست و منابع طبیعی کشور در نشست ویژه هماندیشی هورالعظیم و بررسی موضوع مجوز طرح توسعه میدان نفتی سهراب در دفتر معاونت محیطزیست انسانی، در جمع کارشناسان محیطزیست و نمایندگان تشکلها، رو به دوربین میگوید: «این بار با دفعات قبل متفاوت است. جایی که پروژه اجرا میشود، ورودی اصلی رودخانههایی است که به هورالعظیم میریزد.» از «تاریخ بیاعتمادی» میگوید، از اینکه پس از سالها فعالیتهای آسیبزای صنعت نفت، فعالان محیطزیست دیگر هیچ تعهدی را باور نمیکنند. «مسئله مخالفت با توسعه نیست. مسئله این است که وزارت نفت در این سالها به تعهدات خود عمل نکرده. فاصله زیادی بین ماست. اگر همین امروز هم تعهد دهند نمیتواند نظر مخالفان را جلب کنند.»
الموتی با این گفتهها، در چند جمله موضع تشکلهای محیطزیستی را بازگو میکند: «مطالبه اصلی ما ابطال مجور میدان نفتی سهراب است. ممکن است در این جلسه بگویید که دغدغههای ما را دیدهاید و شروط سختگیرانهای گذاشتهاید. ما هم میشنویم. هرچند مسئله ما مرزهایی است که برای شفافیت تعریف شده؛ حتی اجازه ندادند شروط عنوانشده در پیوست مجوز سهراب، به نظرخواهی گذاشته شود. اگر خروجی این جلسه شما را به این جمعبندی برساند که نباید این اتفاق بیفتد، انتظار داریم که این تصمیم اصلاح شود، و اگر مسیر دیگری هست انتظار داریم که با سازوکارهای نظارتی به ما تضمین دهید. حقیقت را به ما بگویید.»
این جلسه چهار ساعت و نیم به درازا میکشد تا به قول الموتی «مدافعان حاکمیتی سرزمین» و «مدافعان مردمی محیطزیست» درباره سرنوشت سهراب به توافق برسند.
«این طرح پنج سال پشت درهای سازمان مسکوت مانده بود. چه تغییری رخ داد که سازمان تصمیم گرفت به فعالیت میدان نفتی سهراب در تالاب هورالعظیم مجوز دهد؟»
با این سؤالِ یکی از حاضران، «مرجان شاکری»، مدیرکل دفتر ارزیابی اثرات زیستمحیطی مختصری از پیشینه پرونده سهراب میگوید، البته با این توضیح که بخشی از مکاتبات جزو اسناد پرونده طبقهبندی شده است. …
