ثبت ساز «جهله» هیچ منفعتی برای موسیقی هرمزگان نداشته!/حکایت سازی که در آن آب می‌نوشیده‌اند!/استاد قنبر راستگو شناسنامه «نی جفتی» هرمزگان است

از سویی تعداد نوازندگان، خوانندگان، پژوهشگران و مدرسان و اساتید مناطق مختلف ایران این‌قدر زیاد است که پرداختن به همه آن‌ها و پوشش حمایتی همه آن‌ها کاری بس دشوار و چه‌بسا ناشدنی است. به هر روی از جنگ دوازده‌روزه بود که موسیقی در تهران و شهرستان‌ها دوباره به حالت تعلیق درآمد. کنسرت‌ها تعطیل شدند. موسیقی نواحی نیز در این میانه خیلی چراغ‌خاموش تعطیل شد و این بلاتکلیفی و تعلیق تا امروز ادامه یافته است.

اما این همه ماجرا نیست. هر کدام از استان‌های کشور آیین‌ها و مناسک و سازبندی‌های منحصر به خود را دارند. هر از گاهی می‌شنویم که در فلان ساز در فلان شهر به ثبت ملی رسیده است. آیا چنین مواردی برای هنرمندان هر دیار امتیازهایی را به همراه داشته است؟ 

رضا ترکچین نوازنده و مدرس عود در اینباره با ایلنا گفت‌وگو کرد. او که اهل استان هرمزگان است و در این منطقه ساکن است، در گفت‌وگو با ایلنا از فعالیت‌های خود و حال‌ و هوای موسیقی هرمزگان و بندرعباس و اهمیت ساز «جهله» گفت.

حال دیگر سال‌هاست که اهالی موسیقی نواحی ایران به حاشیه رفته‌اند و شرایط بغرنج‌شان به مرور و طی روزها و ماه‌ها و سال‌ها عادی‌سازی شده. دغدغه‌ها و مشکلات جدی اهالی موسیقی نواحی مختلف ایران حتی برای وزارت ارشاد، معاونت هنری، انجمن موسیقی و شعبه‌های متعددش، عادی شده است. 

همین‌طور است. واقعاً معلوم نیست این دستگاه‌ها و ارگان‌ها چه سازوکاری دارند. مثلاً انجمن موسیقی یا میراث فرهنگی چه سازوکار و کارآیی دارند؟ اصلاً به این نهادها بودجه‌ای تعلق می‌گیرد؟! نمی‌دانیم. اگر بودجه‌ای برای‌شان تعیین شده آن‌ها باید در طول سال چه کارهایی انجام دهند؟ موضوع این است که هیچ شفافیتی وجود ندارد.  …