انتشار بیش از ۳.۵ تن دیاکسیدکربن (CO2) در هر کیلومترمربع، مرزی است که اکوسیستمهای ایران را در برابر تغییر اقلیم خلعسلاح میکند. سیدمحسن موسوی، پژوهشگر دوره پسادکتری دانشگاه شهید بهشتی، در مطالعهای کاربردی با راهنمایی دکتر نغمه مبرقعی دینان، ابعاد جدیدی از آسیبپذیری زیستمحیطی کشور را واکاوی کرده است. چرا باید نگران انتشار CO2 باشیم؟
یافتههای این پژوهش نشان میدهد که طبیعت ظرفیت محدودی برای جذب آلایندهها دارد. زمانی که انتشار گازهای گلخانهای ناشی از سوختهای فسیلی از حد مجاز فراتر رود، توانایی طبیعی اکوسیستم برای پالایش هوا و تعدیل دما بهشدت کاهش مییابد. در این شرایط، حتی پوشش گیاهی نیز نمیتواند سدی در برابر افزایش دما باشد و فرآیند گرمایش با سرعت بیشتری پیش میرود. نقشه جامع خطرپذیری؛ کدام مناطق ایران در خطرند؟
این مطالعه با استفاده از دادههای ماهوارهای دقیق، «نقشه جامع خطرپذیری» کشور را ترسیم کرده است. بر اساس این تحلیل، مناطق زیر در وضعیت هشدار قرار دارند: مناطق مرکزی و شرقی: به دلیل تلاقی خشکسالی و انتشار بالای آلایندهها. جنوبشرقی … …
