به گزارش خبرنگار جماران، مجتبی حسینی، نویسنده این کتاب، با اشاره به ۳۳ جلسه و بیش از ۱۳۰ ساعت گفتوگو با مهندس نعمتزاده، گفت: بخشی از تاریخ یک کشور در اسناد ثبت شده اما بخش دیگر آن در حافظه کسانی است که در بزنگاهها تصمیم گرفتهاند. هدف این کتاب تنها گزارش وقایع نبود، بلکه رسیدن به «چرایی» تصمیمات، محدودیتهای ساختاری و نحوه مواجهه با بنبستها بود تا پلی میان تجربههای دیروز و تصمیمهای فردا ایجاد شود.
به گزارش خبرنگار جماران، غلامعلی حداد عادل نیز در این مراسم با اشاره به سابقه طولانی آشنایی خود با محمدرضا نعمتزاده اشاره، گفت: ما از سال ۱۳۳۶، یعنی زمانی که بنده وارد دبیرستان علوی شدم، با ایشان آشنایی دارم و نزدیک به ۶۵ سال است که با هم رفیق هستیم. در دو سال پایانی دبیرستان، همکلاسی و کنار همدیگر مینشستیم. این دوستی تا به امروز ادامه یافته است.
عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام، یکی از مشکلات اساسی کشور را «ضعف حس تاریخی در مردم» دانست و اظهار داشت: ما به تاریخ آن اندازه که باید اهمیت نمیدهیم و متوجه اهمیت تاریخ نیستیم. حتی جایگاه تاریخ در دانشگاهها نیز آنگونه که شایسته است، ارج و قرب ندارد. پس از انقلاب، بسیاری از خاطرات رجال پیش از انقلاب که پیش از آن امکان چاپ نداشتند، منتشر شده و منابع تاریخی غنیتر گشته است.
وی به پیوند عمیق «علم و عمل» در شخصیت مهندس نعمتزاده اشاره کرد و از سابقه خانوادگی او در صنعت و تجارت، همچنین فعالیتهای پدر ایشان در تولید چراغهای نفتی و علاقهمندی او به کسب و کارهای خانوادگی گفت و به سلامت اخلاقی و مالی مهندس نعمتزاده در طول ۵۰ سال خدمت در مقامات مسئول اشاره کرد و با ذکر خاطرهای از آقای قرائتی، بر پایبندی ایشان به اصول اسلامی در رعایت حقوق بیتالمال و پرهیز از غصب تأکید کرد. همچنین به پرکاری و نظم مثالزدنی نعمتزاده از دوران دانشآموزی اشاره کرد. …
