نوجوانی که در خانه احساس امنیت عاطفی میکند و مورد پذیرش بیقید و شرط قرار میگیرد، کمتر برای پرکردن خلاهای عاطفی به رفتارهای پرخطر پناه میبرد؛ بنابراین از طریق گوشدادن فعال، به جای سخنرانی، شنوندهای همدل باشید تا نوجوان احساس کند حرفهایش بدون قضاوت شنیده میشود و با وقت گذاشتن هدفمند برای انجام فعالیتهای مشترک مانند پیادهروی، بازی یا سفر کوتاه، پیوند بین شما را محکمتر میکند.
وی ادامه داد: آموزش مهارتهای زندگی به جای کنترلگری است، از آنجا که کنترل شدید معمولا نتیجه معکوس دارد و باعث پنهانکاری میشود، هدف باید پرورش «خودمراقبتی» در نوجوان باشد. برای تحقق این امر، به او آموزش «نه» گفتن را یاد دهید.
به گفته این روانشناس نظارت به معنای جاسوسی نیست، بلکه به معنای «حضور فعال» است. برای این منظور، سعی کنید با دوستان نوجوانتان آشنا شوید و محیطی را فراهم کنید که دوستانش به خانه شما بیایند تا فضای معاشرت آنها را بهتر بشناسید؛ همچنین در نظارت … …
























































































