دو: تیمهای مجتبی حسینی در سالهای اخیر یک ویژگی مشترک داشتهاند. جمع شدن در زمین خودی، بازی فشرده و استفاده از ضدحمله. هر چند آنها به دروازه استقلال فشار خاصی نیاوردند چون زورش را نداشتند. تارتار در کنفرانس مطبوعاتی قبل از بازی با استقلال خوزستان حرف درستی زد. این ابزار است که به شما فلسفه بازی میدهد. شما نمیتوانید با ابزار نساجی مقابل استقلال فوتبال مالکانه بازی کنید .
سه: نکته مهمی که در این دو بازی خیلی به چشم آمده نظم بازی استقلالیهاست. آنها اصلا به سراغ ارسالهای بیهدف نرفتهاند، روی زمین انقدر توپ را میچرخانند تا روزنه را پیدا کنند، همین چرخه تکرار و تکرار حریف را به اشتباه میاندازد. کاری که دفاع نساجی در نهایت انجام داد و استقلال به برتری رسید .
چهار: مربع مدعیان را که جدا کنید ، فولاد و گلگهر در سید بعدی قرار میگیرند اما دوازده تیم دیگر خیلی از نظر فنی با یکدیگر تفاوتی ندارند. اکثرا شبیه به هم هستند. در واقع قهرمانی از دل این بازیها بیرون میآید. یعنی بردن تیمهای متوسط. وقتی تلاش استقلال در زمین حریف را برای بردن میبینیم یعنی درک کردهاند که جای امتیاز دادن در این بازیها نیست .
پنج: بردن بازیهای اول فصل برای اعتماد به نفس مجموعه تیم خیلی مهم است. استقلال قرعه مناسبی هم در دو هفته اول داشت و مقابل دو تیم تازه صعود کرده قرار گرفت. دو برد و شش امتیاز و پنج گل و دو کلین شیت آبیها را به بالای جدول برد تا آماده یک ماه سخت و دشوار شوند، استقلال در شهریور با سپاهان و فولاد و پرسپولیس و السد بازی دارد. یک تونل وحشت واقعی !
شش: همچنان استقلال یک تیم راست محور است. زوج حردانی و آسانی که از عقب توسط فلاح پوشش داده میشوند نقطه قوت این تیم است. این بالانس در چپ هنوز برقرار نشده، نه گودرزی کیفیت حردانی را دارد و نه کوشکی به مرز آمادگی رسیده است .
هفت: بازیکن سرمایه باشگاه است، استقلال برای خرید عارف آقاسی کلی هزینه کرده و هر کسی سرمربی استقلال می شود حق ندارد به راحتی سرمایه باشگاه را به باد بدهد. نوع برخورد سهراب با عارف را با برخورد ساپینتو با عارف مقایسه کنید تا ببینید چگونه سهراب، توانست همشهری اش را احیا کند. نمایش آقاسی در وطنی بهترین بازی او برای استقلال از ابتدای حضورش بوده است .
هشت: هر تغییر و تحولی برای یک سری از بازیکنان مثبت است برای عدهای دیگر منفی ، این به اعتقاد سرمربی بستگی دارد. خروج رضاییان، سهرابیان ، غلامی و خارجیهای بی خاصیت به ابقای سهراب برمیگردد. شاید اگر سرمربی دیگری بود آنها را حفظ میکرد اما همین محدودیتهای نقل و انتقالاتی برای عدهای سود داشت که بارزترین آنها محمدرضا آزادی بود که بعد از ماهها با کمک مدافع حریف ناپرهیزی کرد .
نه: آنهایی که روی چمن وطنی بازی کردهاند قطعا میدانند یکی از سفتترین زمینهای لیگ، همین چمن ورزشگاه قائمشهر است، توپ مدام پله میشود و کار را به شدت سخت میکند. استقلال در شهری برد که معمولا و البته سالها بود که آنجا نمیبرد .
ده: صحبت درباره ماجراهای یاسر آسانی تکراری شده ، همچنان بر سر مفاد این فسخ بین علما اختلاف وجود دارد. سهراب هم کماکان ریسک قضیه را به جان خریده و به یاسر بازی میدهد ، اگر رای این پرونده به ضرر استقلال اعلام شود همه اهالی ساختمان سعادتآباد باید با آنجا خداحافظی کنند .
گزارش از پیمان خنافری/ پایگاه خبری فوتبالی
