اخیراً ویدئویی در شبکههای اجتماعی دیدم که مسئول اداره فرهنگ و ارشاد اندیمشک، در نشستی با حضور معاون وزیر راه و شهرسازی و مدیرعامل شرکت بازآفرینی شهری ایران، با اشاره به نبود سینما در این شهرستان گفته است: «اندیمشک زمانی یکی از قدیمیترین سینماهای کشور را داشت، اما امروز فاقد سینماست.» «سینما پارادیا»ی اندیمشک یکی از سینماهای محبوب خوزستان بود که فیلمهای درجهیکی را چه پیش از انقلاب و چه پس از آن نمایش میداد. بعدها تعطیل شد؛ انگار که اصلاً نبوده است.
در سالهای اخیر، افزایش تعداد سالنهای سینما یکی از محورهای سیاستگذاری فرهنگی بوده است. مردادماه امسال «سیدعباس صالحی»، وزیر فرهنگ و ارشاد، در آیین افتتاح «مجتمع فرهنگی و سینمایی آزادگان مشگینشهر» اعلام کرد در سال ۱۳۹۲ فقط ۲۵۵ سالن سینما در کشور وجود داشت، اما با برنامهریزی انجامشده از دولت یازدهم تاکنون، تعداد سالنهای سینما به ۸۵۵ سالن افزایش یافته است. به گفته او، از این تعداد، ۸۲ سالن سینما با ظرفیت ۱۶ هزار صندلی در دولت چهاردهم به مجموعه زیرساختهای سینمایی کشور اضافه شده است.
اواخر فروردینماه امسال هم «مؤسسه سینماشهر» اعلام کرد قرار است هشت سالن سینما در شهرهای بالای ۱۰۰ هزار نفرِ فاقد سینما، کمبرخوردار و مرزی افتتاح شوند.
این سالنها شامل «سینما سوم شهریور» در شهر مرزی بیلهسوار با ظرفیت ۳۴۰ صندلی، «سینما آزادگان» با ظرفیت ۳۳۰ صندلی در شهرستان مشگینشهر در استان اردبیل، «سینما فانوس» با ظرفیت ۳۳۰ صندلی در شهر بندری کنگان در استان بوشهر، «سینما فرهنگ» با سه سالن و ظرفیت ۹۰۰ صندلی در شهرستان خمینیشهر در استان اصفهان، «سینما مأوی» با ظرفیت ۱۹۰ صندلی در شهرستان مرزی ماکو در استان آذربایجان غربی، «سینما تفتان» با ظرفیت ۲۲۰ صندلی در شهرستان خاش در استان سیستانوبلوچستان، «سینما سیمرغ» با ظرفیت ۲۵۶ صندلی در سیسخت و «سینما هنر» با ظرفیت ۲۱۰ … …
