داستان لندروور به سال های پس از جنگ جهانی دوم بازمی گردد؛ زمانی که صنعت خودروسازی بریتانیا با محدودیت های اقتصادی و کمبود مواد اولیه دست و پنجه نرم می کرد. در چنین شرایطی، موریس ویلکس، مهندس ارشد شرکت روور، هنگام استفاده از یک جیپ آمریکایی در مزرعه اش در جزیره آنگلسی ولز، به فکر ساخت وسیله ای مشابه اما متناسب با نیازهای کشاورزی و صنعتی بریتانیا افتاد.
نتیجه این ایده، خودرویی بود که بعدها به یکی از شناخته شده ترین وسایل نقلیه تاریخ تبدیل شد.
تولد لندروور در یک دوره سخت
نمونه اولیه لندروور در سال 1947 ساخته شد و توسعه آن با سرعت زیادی پیش رفت. در واقع، روور در ابتدا لندروور را بیشتر به عنوان راه حلی موقت برای عبور از شرایط دشوار بازار پس از جنگ می دید، اما استقبال از خودرو بسیار فراتر از انتظارها بود.
سرانجام نخستین لندروور در 30 آوریل 1948 در نمایشگاه خودرو آمستردام معرفی شد. این خودرو که بعدها با نام سری 1 (Series I) شناخته شد، یک وسیله نقلیه ساده، مقاوم و چهارچرخ محرک بود که از همان ابتدا برای کار در زمین های دشوار طراحی شده بود.
بدنه آلومینیومی، شاسی مقاوم و ساختار نسبتا ساده خودرو تنها بخشی از ویژگی هایی بودند که آن را از خودروهای سواری معمول آن زمان جدا می کردند. استفاده از آلومینیوم نیز تا حدی به شرایط پس از جنگ مربوط می شد؛ فولاد سهمیه بندی شده بود، در حالی که آلومینیوم مورد استفاده در صنعت هواپیماسازی در دسترس تر بود. وقتی خودرو باید بخشی از ابزار کار باشد
یکی از مهم ترین تفاوت های لندروور با بسیاری از خودروهای آن دوره، این بود که مهندسان شرکت روور آن را صرفا وسیله ای برای جا به جایی افراد نمی دیدند.
ایده اصلی این بود که خودرو بتواند در مزرعه، کارگاه، مناطق دورافتاده و محیط های صنعتی به عنوان یک ابزار چندمنظوره مورد استفاده قرار بگیرد. …



































































































































































