چهارشنبه, ۱۹ اردیبهشت, ۱۴۰۳ / 8 May, 2024
مجله ویستا

گستاخی دولت های عربی, سوءاستفاده از نجابت ایران


گستاخی دولت های عربی, سوءاستفاده از نجابت ایران

۲۳ مرداد ماه, سالگرد دو رویداد مهم در تاریخ روابط ایران و دولت های عربی بوده است ۲۳ مرداد ۱۳۵۰, جدایی نافرجام بحرین از ایران و ۲۳ مرداد ۱۳۶۹, اعلام مجدد پایبندی عراق به قرارداد مرزی ۱۹۷۵ الجزایر توسط صدام حسین, رئیس جمهور وقت عراق

وقایع سرنوشت‌ساز اخیر عراق، به ویژه تدوین قانون اساسی این كشور كه بی‌تردید بر روی تمام كشورهای منطقه تأثیر‌گذار خواهد بود و نیز تحركات چند ماه اخیر دشمنان ایران علیه تمامیت ارضی ایران، به ویژه در خلیج همیشه فارس، فرصت‌هایی است كه لزوم توجه بیش از پیش سیاستگذاران، رسانه‌های گروهی و مردم ایران را نسبت به پیشینه روابط ایران و دولت‌های عربی نمایان می‌سازد.

۲۳ مرداد ماه، سالگرد دو رویداد مهم در تاریخ روابط ایران و دولت‌های عربی بوده است. ۲۳ مرداد ۱۳۵۰، جدایی نافرجام بحرین از ایران و ۲۳ مرداد ۱۳۶۹، اعلام مجدد پایبندی عراق به قرارداد مرزی ۱۹۷۵ الجزایر توسط صدام حسین، رئیس‌جمهور وقت عراق.

در سالی كه به نام سال همبستگی ملی ایرانیان نامیده شده است، كشورهای عربی حملات خود را علیه منافع ملی و تمامیت ارضی ایرانیان، شدت بخشیده‌اند؛ مسئله‌ای كه متأسفانه حساسیت لازم رسانه‌های گروهی و وسایل ارتباط جمعی ایران را برنیانگیخته است.

نقش عملكرد شبكه «الجزیره» ـ كه تحت حمایت دولت قطر است ـ در واقعه خوزستان آنچنان واضح بود كه به واكنش مقامات ایرانی انجامید. هم زمان با این فتنه‌انگیزی، دولت امارات نیز با راه‌اندازی سایتی با عنوان تجاوزگرایانه (۳emirates-islands.org.ae/maps.htm) با نمایش چند عكس به زعم خود از آنها با عنوان اسناد تاریخی تعلق جزیره سه‌گانه به امارات می‌كند. علاوه بر این نكته بسیار مهمی كه در آن به چشم می‌خورد، ادعای جدید امارات مبنی بر اشغالی بودن جزیره «سیری» در خلیج فارس است!

بررسی عملكرد كشورهای عربی در دهه‌های گذشته و حتی پس از پیروزی انقلاب در ایران ثابت كرده است كه روحیه نژادگرای كشورهای عرابی به مراتب از علاقه اسلامی این دولت‌ها در ارتباطشان با ایران تأثیر‌گزارتر بوده است.

جمهوری اسلامی، از آغاز تشكیل خود بزرگ‌ترین مسئله عرب یعنی فلسطین را به عنوان اصلی‌ترین دغدغه‌های ملت ایران مطرح كرد و این حسن نیت را تا بدانجا پیش برد كه حمایت از فلسطین و قیام مبارزان آن را به عنوان یكی از اصول سیاست خارجه خود منظور نمود. در طول سال‌های پس از پیروزی انقلاب، این حمایت‌ها همواره به صورت‌های بودجه سالیانه ملی ایرانیان برای فلسطین نشان‌دهنده اوج انسان‌دوستی دولتمردان ایران بوده است، ولی آنچه تاكنون كمتر بدان توجه شده، واكنش‌های دولت‌های عربی و به ویژه دولت‌های به ظاهر دوست ایران بوده است كه نسبت به منافع ملی و تمامیت ارضی ایران اسلامی، می‌نماید.

برخلاف انتظار و با تأسف، مشاهده می‌شود كه تمامی بیانیه‌ها و اعلامیه‌هایی كه توسط اعراب علیه تمامیت ارضی ایران در خلیج فارس، از جمله جزایر سه‌گانه و تغییر نام خلیج فارس و به عنوان جزایر سه‌گانه اشغالی در خلیج به اصطلاح عربی به امضا می‌رسد، نام كشورهای سوریه، لبنان و فلسطین هم مشاهده می‌شود، عملی نادرست كه هیچ‌گاه از سوی ایرانیان مورد بازخواست قرار نگرفته است. با توجه به كم‌كاری رسانه‌های دولتی و خصوصی ایران نسبت به دغدغه‌های ملی ایرانیان و با توجه به نیاز نسل جوان، نگاهی اجمالی به ادعاهای عربی نسبت به تمامیت ارضی ایران بسیار به جا خواهد بود.

▪ادعاهای عربی به طور كلی شامل ۵ بخش می‌باشد كه عبارتند از:

۱ـ ادعا بر عربی بودن و تغییر نام خلیج فارس،

۲ـ ادعا نسبت به بحرین (كه متأسفانه به انجام رسید)،

۳ـ ادعا نسبت به جزایر ابوموسی، تنب بزرگ و تنب كوچك،

۴ـ ادعا نسبت به حاكمیت كامل عراق بر اروندرود،

۵ـ ادعا نسبت به تجزیه خوزستان به دلیل عرب بودن بخشی از ساكنانش. در زیر ریشه‌های تاریخی هر یك از این ادعا را به اجمال بیان می‌كنیم، باشد كه هر یك به تفصیل مورد پرداخت میهن دوستانه ایرانی قرار گیرد.

●ادعا نسبت به خلیج فارس

خلیج فارس به عنوان یكی از قدیمی‌ترین و شناخته‌شده‌ترین مناطق جغرافیایی جهان، از هزاران سال پیش، نه به وسیله ایرانیان بلكه توسط تمدن‌های بزرگ قدیم از جمله یونان و رم باستان به این نام شناخته شده است. پس از اسلام هم در تمام متون، اسناد و كتاب‌های تاریخی عربی از عبارت‌های «الخلیج فارسی» یا «بحر فارس» برای دریای جنوب ایران نام برده شده است. دولت‌های عربی تا دهه ۱۹۵۰ میلادی از این نام استفاده می‌كردند، از جمله در بخشی از سرود ملی مصر عبارتی با عنوان « حدودنا منال خلیج فارسی حتی البهارال بیاض» (به معنی: مرزهای ما از خلیج فارس تا در دریای مدیترانه گسترش یافته است) به كار رفته است.

برای شكست‌های عرب از اسرائیل در جنگ ۶ روزه و هم‌زمان گسترش ادعاهای ناسیونالیستی افراطی عربی توسط عبدالناصر و نیز حزب بعث عراق زمینه‌ای بود تا ناصر برای نخستین بار نام مجهول خلیج عربی را برای خلیج فارس به كار برد. البته پیش از او سر چارلز بلگریو، نماینده استعمار ضد ایرانی انگلیس برای نخستین بار در كتابی این جعل را به كار برد عملی كه بسیاری آن را نشان از كینه عمیق انگلیس و نوعی انتقام‌گیری از ملت ایران می‌دانند كه پیشتر با رهبری مصدق دست انگلیس را برای مدتی از ایران كوتاه كرده بود.

این عمل غیرمرسوم بین‌المللی، با اعتراض شدید دولت ایران روبه‌رو شد، به شكلی كه در سال ۱۹۷۱ سازمان ملل با صدور بخشنامه‌ای برای همه كشورهای عضو بر لزوم به‌كارگیری نام كامل خلیج فارس (نه خلیج، یا خلیج عربی) در تمامی اسناد مكاتبات، رسانه‌ها و... تأكید كرد. همین امر و تهدید ایران سبب شد، دولت‌های عربی از تأسیس خبرگزاری «خلیج العربی» باز بمانند.

صدام حسین در دهه ۸۰ میلادی، عمل ناصواب عبدالناصر را ادامه و رهبری نمود كه زمینه آن هم جنگی بود كه به قول خود سردار جبهه شرقی سرزمین‌ها عربی آن را هدایت می‌كرد. تاكید كشورهای عربی بر این جعل بزرگ تا بدان حد بود كه در سال ۱۹۸۴ سازمان ملل برای دومین بار عمل جعل این نام را تقبیح كرد و بر لزوم كاربرد نام كامل خلیج پارس (Persian Gulf) در تمامی اسناد و مكاتبات تاكید كرد.

تمامی این مواضع دولت‌های عربی در حالی صورت گرفته است كه آنان با توجیه تاریخی بودن نام خلیج عقبه در دریای سرخ، اجازه تغییر نام آن را به خلیج ایلات (كه بندری در اسرائیل است) ندادند.

هم‌اكنون با افزایش جسارت‌های عربی نسبت به منافع ملی ایران، حتی كار بدانجا رسید كه نشریه معتبر «جغرافیای ملی» تحت القائات دولت‌های عربی در نقشه خود نام جعلی را در كنار نام خلیج فارس قرار دهد، عملی كه با واكنش شدید ایرانیان داخل و خارج از كشور و تمامی احزاب و گروه‌ها، فارغ از گرایش‌های مختلف به یك عقب‌نشینی تاریخی توسط آن نشریه انجامید و با پوزش رسمی مسئولان «نشنال جئوگرافیك» از ملت ایران، نشان داد حساسیت به ارزش‌های ملی برای ایرانیان می‌تواند بسیار كارساز باشد.

عملكرد دولت‌های عربی و البته حمایت‌های پشت پرده سبب شده برخی خبرگزاری‌ها نظیر «بی.بی.سی»، «ای.بی.سی» و «رویترز» تاكنون از استناد به اسناد، نقشه‌ها و ... تمامی سایت‌ها و خبرگزاری‌ها و ... را كه عمداًُ یا سهواً بر این جعل دامن می‌زند را به بكارگیری صحیح این نام فرا می‌خواند.

میرمهرداد میرسنجری


شما در حال مطالعه صفحه 1 از یک مقاله 2 صفحه ای هستید. لطفا صفحات دیگر این مقاله را نیز مطالعه فرمایید.