کشورها در دورههای مختلف تاریخی با بحرانهایی مواجه میشوند که ممکن است موجودیت سیاسی، تمامیت ارضی، انسجام اجتماعی و میراث فرهنگی آنها را تهدید کند. عبور از چنین بحرانهایی تنها به تصمیمهای سیاسی، قدرت اقتصادی یا توان دفاعی وابسته نیست. جوامع برای حفظ پیوندهای درونی خود به سرمایههایی نیاز دارند که حس تعلق به سرزمین را تقویت کنند، گذشته را به اکنون پیوند بزنند و حفاظت از داشتههای مشترک را به مسئولیتی جمعی تبدیل کنند. شخصیتهای تاریخی و نمادهای برخاسته از حافظه جمعی میتوانند در شکلگیری چنین سرمایهای نقش داشته باشند.
در این میان، کوروش هخامنشی جایگاهی ویژه دارد. اهمیت او را نمیتوان تنها در مقام پادشاهی ایرانی در سده ششم پیش از میلاد بررسی کرد. کوروش در سه ساحت متفاوت حضور دارد: شخصیتی تاریخی که زندگی و عملکردش را میتوان بر پایه شواهد بررسی کرد؛ شخصیتی نمادین که در حافظه اسطورهای و فرهنگی ایرانیان جای گرفته است؛ و شخصیتی با بازتاب جهانی که تصویر او از مرزهای ایران فراتر رفته و در گفتوگوهای بینالمللی درباره تاریخ و حکومت حضور یافته است. این سه ساحت در شکلگیری جایگاه امروز کوروش و ظرفیت او برای ایفای نقشی وحدتبخش به هم پیوند میخورند. …

بازار

































































































































































