بار دیگر این سوال مطرح شد که آیا رونالدو در ۴۱ سالگی همچنان از نظر فیزیکی توانایی رقابت در این سطح را دارد یا نه. او پاسخ این تردیدها را در زمین داد؛ بیوقفه دوید، در روند بازیسازی به عقب آمد و در نهایت همان کاری را انجام داد که سالهاست به بهترین شکل انجام میدهد: گلزنی. رونالدو؛ مهاجمی که از محوطه جریمه خارج میشود
رونالدو از نقش یک مهاجم سنتی فاصله گرفته بود و در نقاط مختلف زمین حرکت میکرد. او بارها به میانه زمین النصر عقب میآمد تا در ساخت حملات مشارکت کند و ارتباط میان خطوط را شکل دهد. ستاره پرتغالی بهخوبی فضاها را میخواند. او گاهی عقب میکشید تا مدافعان را از موقعیت خود خارج کند و برای همتیمیهایش فضا ایجاد شود، سپس دوباره به سمت جلو حرکت میکرد تا فضاهای پشت خط دفاعی را هدف قرار دهد.
این جابهجایی مداوم، مهار او را برای مدافعان ابها دشوار کرده بود. آنها نقطه ثابتی برای دنبال کردن رونالدو نداشتند؛ او یک لحظه دور از محوطه جریمه دیده میشد و لحظهای بعد خود را به خطرناکترین مناطق زمین میرساند.
حرکت میکند، فضا میسازد و دوباره برمیگردد
مهمترین نکته در عملکرد رونالدو این بود که او تنها به جابهجایی عرضی اکتفا نمیکرد. او متناسب با جریان حمله، دائماً موقعیت خود را تغییر میداد و با این حرکات، فضای بیشتری برای حرکت و دریافت توپ همتیمیهایش ایجاد میکرد.
وقتی عقب میکشید، هدف مشخص بود: یک مدافع را با خود همراه کند، فضای ایجادشده را در اختیار همتیمیهایش قرار دهد و سپس با حرکتی سریع دوباره وارد محوطه جریمه شود و به مهاجمی تبدیل شود که پس از مشارکت در ساخت حمله، همچنان تهدیدی جدی برای دروازه حریف است.
رونالدو در ۴۱ سالگی، به جای اتکا به سرعت و قدرت بدنی، نمونهای از درک بالای بازی و حرکات هوشمندانه را به … …
