به گزارش تابناک؛ منتقدان با تفسیرِ این دیدار به عنوانِ نشانهای از «تنزل روابط»، نوک پیکان خود را به سمت مسئول پرونده چین نشانه رفتند و این انتقادات سریع از نقد دیدار فراتر رفت و به رویارویی مستقیم با سیاستگذاران رابطه با پکن تبدیل شد.
پس از آن نیز حسین مرعشی مدعی شد پکن، سفر محمدباقر قالیباف و گسترش مناسبات دو کشور را به بازشدن تنگه هرمز، نگرفتن عوارض، پایان اختلاف با عربستان و حل مناقشه با آمریکا مشروط کرده است؛ ادعایی که دفتر نماینده ویژه ایران در امور چین رسماً آن را فاقد صحت خواند.بنابراین، نسبتدادن این چهار شرط به پکن، دستکم تا زمان ارائه سند معتبر، نمیتواند مبنای تحلیل قرار گیرد. بااینحال، تکذیب اصل ادعا به این معنا نیست که چین درباره جنگ، تنگه هرمز یا روابط ایران با همسایگان محاسبهای ندارد. خطای اصلی از جایی آغاز میشود که میان شرطگذاری رسمی و ملاحظات راهبردی تفاوتی قائل نشویم.
چین را باید آنگونه که هست دید
بخشی از قضاوتهای شتابزده درباره پکن، حاصل درک نادرست از ماهیت روابط بینالملل است. دولتها براساس دوستی، قدرشناسی یا اشتراک شعار تصمیم نمیگیرند؛ آنها هزینه، فایده و نسبت هر اقدام با منافع ملی خود را میسنجند. چین نیز نه ایران را رها کرده و نه تعهدی دارد که در هر منازعهای، بدون محاسبه در کنار تهران وارد میدان شود. …
