بررسي لايههاي رسانهاي و اتاقهاي فکر واشنگتن پس از حملات بامداد اخير، بيش از آنکه توان نظامي سنتکام را به رخ بکشد، پرده از يک سردرگمي بنيادي در دکترين جنگ و صلح کاخ سفيد برميدارد؛ سردرگمي ميان «اراده براي مهار» و «هراس از سرسلسله سلسلهاعصاب منطقه».
معماي رادارها و بازي در منطقه خاکستري
گزارشهاي خبرگزاريهاي آمريکايي از رويترز تا آسوشيتدپرس بر يک نقطه مشترک دست ميگذارند: سنتکام هدف ضربات خود را «کاهش توان شناسايي و رهگيري ايران بر ناوگان تجاري» عنوان کرده است. ضربه به سامانههاي راداري ساحلي در واقع محاولة آمريکاييها براي نابيناسازي «اهرم هرمز» بود.
اما آنچه تحليلگران انديشکدههايي چون مؤسسه مطالعه جنگ (ISW) به آن اذعان ميکنند، ناکامي اين دکترين در «منطقه خاکستري» (Grey Zone) است. پدافند و توان موشکي-پهپادي ايران در طول دهه گذشته نه بر پايههاي صلب و برجهاي ثابت، بلکه بر شبکه متحرک، موزاييکي و غيرمتمرکز بنا شده است.
از ديدگاه رئاليسم تدافعي، انهدام يک رادار ثابت در ساحل سيريک يا جاسک، موازنه قدرت را تغيير نميدهد؛ بلکه تنها سرعت واکنش را به شبکههاي جايگزين منتقل ميکند.
پاسخ موشکي سريع ايران به پايگاههاي منطقهاي آمريکا در اردن، بحرين و عراق، همين پيام را دقيقاً صادر کرد: «بازي قدرتي که آمريکا آغاز کرده، قاعدهاش در واشنگتن نوشته نميشود.»
توازن در نقاط انجماد …
![[اکبر حیدری] آیا ترامپ به دنبال صلح است؟](/news/u/2026-08-06/ettelaat-77qjj.jpg)
