کاشت نهال در زباله‌های رهاشده در طبیعت | قصه ناخدایی که دریا را ترک کرد تا درخت بکارد

عکس از امین رحیمی زاده از دریا تا پای درخت

ناخدا غلام علت دریا نرفتنش را کهولت سن می‌داند و به همشهری آنلاین می‌گوید: «دریا برای من تمام نشده و هر چه از زندگی می‌دانم را دریا به من آموخته؛ مخصوصاً صبر و استقامت.» او درباره دلیل روی آوردنش به درختکاری می‌گوید: «ما مدیون محیط‌زیست منطقه‌مان هستیم. بندر لافت خیلی گرم است. درخت که می‌کاریم، می‌توانیم نفس بکشیم.» انتخاب او برای درختکاری، بیشتر از همه درخت کهور است؛ درختی که با شرایط منطقه و استان هرمزگان سازگار است و با آب کم هم رشد می‌کند. ناخدا غلام، دانه‌های کهور را خودش جمع‌آوری می‌کند و اوایل تابستان که دانه‌ها جوانه می‌زنند، آن‌ها را با خاک مخلوط می‌کند و در گلدان می‌کارد تا نهال کهور آماده کاشت شود. گلدان‌هایی از دورریختنی‌ها

از آنجا که محیط‌زیست برای ناخدا غلام خیلی اهمیت دارد، برای کشت نهال‌های کهور هم سراغ گلدان‌های پلاستیکی نمی‌رود. او می‌گوید: «در طبیعت و اطرافم هر چیزی که مناسب کشت نهال باشد، از ظرف ماست و رب گوجه‌فرنگی تا دبه‌های بی‌استفاده، پیدا می‌کنم. به این ترتیب، هم‌زمان هم نهال کشت می‌کنم و هم محیط‌زیست را از زباله‌های رهاشده در طبیعت نجات می‌دهم.»

رشد دانه تا تبدیل شدن به نهال، حدود یک ماه زمان می‌برد. به گفته ناخدا غلام، وقتی دانه کاشته می‌شود، مدتی به اصطلاح به خواب می‌رود و بعد جوانه می‌زند. از آن به بعد با آبیاری، کم‌کم رشد می‌کند تا برای کاشت آماده شود.

او ادامه می‌دهد: «وقتی نهال‌ها آماده شدند، همسایه‌ها و آشنایان هم می‌توانند با خود ببرند و هر جایی که دوست دارند بکارند.»

سال‌ها درختکاری باعث شده اطراف محل زندگی‌اش هم پر از درخت‌هایی باشد که خودش کاشته است. می‌گوید حدود ۲۰ تا ۳۰ اصله درخت کهور را اطراف خانه خودش و ۲۰ درخت هم در مسیر جاده اصلی کاشته است. آبیاری و مراقبت از درختان کشت‌شده هم بر عهده ناخدا غلام است. ناخدا غلام

عکس از امین رحیمی زاده صبح و صدای پرندگان

اهالی بندر لافت، ناخدا غلام را با جمله معروفش می‌شناسند که می‌گوید: «اگر می‌خواهی صدای پرندگان را بشنوی، درخت بکار.»

او در این باره می‌گوید: «همین درختان سبب شده تا از زمان اذان صبح، صدای پرندگان را در اطراف خانه‌ام بشنوم؛ آن هم به دلیل مراقبت از درخت‌های سرسبزی که روزی فقط دانه بودند.»

ناخدا غلام شباهت سال‌ها دریانوردی و درختکاری این روزهایش را در مفید بودن خلاصه می‌کند و ادامه می‌دهد: «انسان باید برای جامعه مفید باشد و تحرک داشته باشد. همان‌طور که آب اگر جایی بماند و راکد شود، فاسد می‌شود. من دریا نمی‌روم، اما در حرکت هستم و این بار صبر و استقامت را با دانه‌های کهور تجربه می‌کنم.» کد خبر 1063929