از جهتی دیگر، در مراوده و گفتگوی با برخی، یک چیزی جلب توجه میکند: آنها در خصوص هر موضوعی حرفی برای گفتن دارند! وقتی حرف از انسان،سیاست،الهیات،روانشناسی،هنر و .... میشود، مانند یک کارشناس صاحبنظر، اظهارنظر میکنند! و در جهتی دیگر، آدمهایی هم زندگی روزمره خود را شبیه به سکانسهایی هیجانانگیز و خاص، از یک فیلم سینمایی، برای دوست و آشنا تعریف میکنند و یا تصاویر و فیلم آن را در صفحات مجازی خود، به اشتراک میگذارند. بدون اینکه لزومی به این کار باشد. به نظر میرسد که این قبیل آدمها، از جهاتی، خاص و منحصر به فرد هستند. اما چرا...؟!
بهتر است چند سوال مطرح کنیم:
چرا بعضی از آدمها ظاهری غیر متعارف، نسبت به عرف جامعهای که در آن زندگی میکنند دارند؟
چرا برخی، بیش از عموم مردم، از زیورآلات یا لوازم آرایشی استفاده میکنند؟
چرا عدهای، عملکردهای معمولی و یا بعضی از رویدادهای زندگی شخصیشان را، بزرگ و هیجانانگیز تصور میکنند؟
چرا بعضی از افراد، در خصوص هر موضوعی، از موضع یک کارشناس یا صاحبنظر متخصص، اظهارنظر میکنند؟
چرا اینستاگرام پُر است از صفحاتی که برخی از مردم، خود و جنبههای مختلف زندگی خود را برای دیگران به اشتراک میگذارند؟ و ....
بطور کل این سوالات را میتوان در قالب یک سوال مطرح کرد: چرا بعضی از مردم، دچار تَکَلُّف هستند؟!
معنای تکلف را میتوان «خود را فراتر از واقع جلوه دادن» دانست.
به نظر میرسد که تمایل به متفاوت و خاص بودن و یا توهم متفاوت بودن از دیگران که منظور ما از این تفاوت، به لحاظ ظاهری و نمود بیرونی در ظاهر، رفتار و گفتار است و نه در تفکرات و بینش فرد – حاکی از نیازی درونی و ناخودآگاه به پُر کردن و یا پوشاندن خلائی درونی است. همچنین ممکن است، نیاز به تأیید و توجه، نشان از سطح پایین عزت نفس و یا عقده حقارت فرد(بر اساس نظریه آدلر ) دارد. …
