۱. مقدمه:  پیت هگست وزیر جنگ ایالات متحده در دولت دوم دونالد ترامپ، بی‌گمان یکی از جنجالی‌ترین چهره‌های کابینه این دولت به‌شمار می‌رود. او که پیش از این یک مجری تلویزیونی در شبکه فاکس‌نیوز و سرباز جنگ‌های افغانستان و عراق بود، با ضعیف‌ترین رأی ممکن در تاریخ سنا به این سمت رسید و از همان ابتدا، با رویکرد‌های ایدئولوژیک و الهیاتی خود، موجی از نگرانی را در داخل و خارج از آمریکا برانگیخت.   هدف کلی این پژوهش، توصیف و تحلیل گفتمانی ابعاد الهیاتی شخصیت و سوابق پیت هگست است. به‌عبارتی این مقاله در پی آن است که نشان دهد چگونه یک گفتمان خاص الهیاتی_سیاسی از طریق نمادها، سخنرانی‌ها، شبکه‌های کلیسایی و تصمیمات نهادی به‌عنوان یک «منطق مشروعیت‌بخش» برای خشونت نظامی عمل می‌کند. آنچه هگست را از تمام وزیران دفاع (جنگ) پیشین آمریکا متمایز می‌سازد، نه صرفا سوابق اندک نظامی یا سیاسی او بلکه جهان‌بینی آخرالزمانی و الهیات جنگ صلیبی است که او به‌طور سیستماتیک سعی در نهادینه کردن آن در ساختار پنتاگون کرده. نیویورک‌تایمز در مارس ۲۰۲۶ گزارش داد که «بیش از هر مقام ارشد نظامی آمریکا در تاریخ اخیر، هگست عملیات نظامی آمریکا را فراتر از سیاست یا روابط خارجی قاب‌بندی کرده و اغلب آنها را با پشتوانه اخلاقی مسیحی که نشان‌دهنده مشروعیت الهی آنهاست آغشته کرده.  گاردین نیز او را «وزیر دفاع کتاب‌مقدس‌خوان» (Bible-thumping) توصیف کرده که بر جنگی دیگر در خاورمیانه نظارت دارد.  ۲. روش پژوهش    ۲.۱. رویکرد نظری (Approach)    رویکرد نظری این پژوهش، تحلیل گفتمان انتقادی (Critical Discourse Analysis) است. این رویکرد که ریشه در آرای نورمن فرکلاف، روث ووداک و تئو ون دایک دارد، به‌جای این‌که زبان را بازتابی خنثی از واقعیت بداند، آن را سازنده واقعیت اجتماعی و ابزاری برای بازتولید روابط قدرت و ایدئولوژی تلقی می‌کند (Fairclough, ۱۹۹۵; van Dijk, ۲۰۰۸). به‌کارگیری این رویکرد در مقاله حاضر به ما امکان می‌دهد فراتر از توصیف صرف سخنان و نماد‌های پیرامون هگست، به لایه‌های پنهان ایدئولوژیک گفتمان او دست یابیم و نشان دهیم چگونه این گفتمان، خشونت نظامی را مشروعیت می‌بخشد و آن را در افق نجات‌شناختی مسیحیت آخرالزمانی بازتعریف می‌کند.    ۲.۲. راهبرد پژوهش (Strategy)    این پژوهش از راهبرد کیفی_تفسیری بهره می‌برد. زیرا به‌دنبال درک معنا و تفسیر داده‌های زبانی و نمادین است، نه اندازه‌گیری کمی آنها. داده‌های پژوهش شامل سخنرانی‌های رسمی، کتاب‌های تألیفی، مصاحبه‌ها، تتو‌ها و گزارش‌های رسانه‌ای مرتبط با پیت هگست است که همگی به‌صورت هدفمند انتخاب شده‌اند.   ۲.۳. روش اجرایی (Method)   روش اجرایی تحلیل داده‌ها در این پژوهش، تحلیل سه‌سطحی متن براساس الگوی نورمن فرکلاف (Fairclough, ۱۹۹۵) است که شامل سه سطح زیر می‌شود:   ۱. سطح توصیف (Description): تحلیل ویژگی‌های زبانی متن (واژگان، دستور، ساختار جملات)  ۲. سطح تفسیر (Interpretation): تحلیل کنش‌های گفتاری و فرایند‌های تولید و مصرف متن (بافت موقعیتی). ۳. سطح تبیین (Explanation): تحلیل روابط قدرت و ایدئولوژی‌های پنهان در متن و نسبت آن با ساختار‌های اجتماعی_سیاسی گسترده‌تر    این روش به ما امکان می‌دهد از توصیف صرف سخنان هگست فراتر رفته و به تحلیل دلالت‌های گفتمانی آنها در بستر الهیات سیاسی و مسیحیت صهیونیستی بپردازیم.                ۳. یافته‌های پژوهش   ۳.۱. راهیابی به وزارت دفاع؛ ضعیف‌ترین رأی ممکن در تاریخ آمریکا   هگست در ۲۴ ژانویه ۲۰۲۵ با رأی ۵۱ به ۵۰ سنا به‌عنوان بیست‌ونهمین وزیر دفاع ایالات متحده تأیید شد. این ضعیف‌ترین رأی ممکن برای تأیید یک وزیر دفاع در تاریخ آمریکا بود. از آنجا که رأی‌ها ۵۰ به ۵۰ مساوی شد، معاون رئیس‌جمهور، جی‌دی ونس، رأی تعیین‌کننده را به نفع هگست به صندوق انداخت (CNN, ۲۰۲۵; NBC News, ۲۰۲۵). این تنها دومین بار در تاریخ آمریکا بود که یک معاون رئیس‌جمهور رأی تعیین‌کننده را برای تأیید یک نامزد کابینه به صندوق می‌اندازد (NBC News, ۲۰۲۵).   سه سناتور جمهوری‌خواه — میچ مک‌کانل، لیزا مارکوسکی و سوزان کالینز — به همراه تمام ۴۷ سناتور دموکرات به هگست رأی منفی دادند (CNN, ۲۰۲۵). مک‌کانل در بیانیه‌ای تند گفت: «آقای هگست هنوز نشان نداده که این آزمون را پس خواهد داد» و او را برای رهبری وزارتخانه‌ای با نزدیک به سه میلیون کارمند و بودجه‌ای نزدیک به یک تریلیون دلار «ناآماده» خواند (NBC News, ۲۰۲۵).   روند تأیید هگست تحت‌الشعاع اتهامات متعددی قرار داشت: اتهام تجاوز جنسی در سال ۲۰۱۷ (که او با پرداخت ۵۰،۰۰۰ دلار به شاکی، آن را بدون پذیرش مسئولیت حل‌وفصل کرد)، اتهامات سوءمدیریت مالی و فساد، مصرف بیش از حد الکل، و اظهارات پیشین او مبنی بر اینکه زنان نباید در نقش‌های رزمی خدمت کنند (CNN, ۲۰۲۵). در ایمیلی در سال ۲۰۱۸، مادر هگست، پنه‌لوپ، پسر خود را به‌خاطر بدرفتاری با زنان سرزنش کرد و نوشت: «تو زن‌آزاری—این حقیقت زشت است و من به هیچ مردی که زنان را کوچک‌می‌شمارد، دروغ می‌گوید، تقلب می‌کند، می‌خوابد و از زنان برای تقویت نفس خود استفاده می‌کند، احترام نمی‌گذارم» (The Week, ۲۰۲۶).   پس از تصدی این سمت، عنوان رسمی «وزیر دفاع» در برخی منابع به «وزیر جنگ» تغییر یافت——تغییری که نمادین بود و نشان‌دهنده رویکرد تهاجمی و نظامی‌گرایانه او در قبال مخالفان آمریکا و الهیات او محسوب می‌شد (The Guardian, ۲۰۲۶; The Atlantic, ۲۰۲۶).   ۳.۲. ماجرای تتو‌های هگست؛ صلیب‌های اورشلیم و «خدا آن را می‌خواهد»   سطح توصیف: برجسته‌ترین تتوی هگست، صلیب اورشلیم بر روی سینه اوست؛ نمادی متشکل از یک صلیب بزرگ در مرکز و چهار صلیب کوچک‌تر در چهار گوشه. او همچنین عبارت لاتین «Deus Vult» (خدا آن را می‌خواهد) را بر روی بازوی خود تتو کرده است که فریاد جنگی صلیبیون در نخستین جنگ صلیبی تلریخی بود (The Week, ۲۰۲۶; WWNO, ۲۰۲۴).   سطح تفسیر: هگست در دفاع از این تتو‌ها گفته است که آنها «نماد‌های تاریخی مسیحیت» هستند و «مذهبی» محسوب می‌شوند (The Week, ۲۰۲۶). با این حال، صلیب اورشلیم و «Deus Vult» در بستر تاریخی خود، نماد‌هایی صرفا دینی نیستند بلکه نشان هویتی یک پروژه نظامی-استعماری (جنگ‌های صلیبی) با هدف «آزادسازی سرزمین مقدس، اورشلیم» از حاکمیت مسلمانان بودند (WWNO, ۲۰۲۴).   سطح تبیین: گروه‌های راست‌افراطی و نژاد پرست سفیدپوست این نماد‌ها را اقتباس کرده‌اند (The Week, ۲۰۲۶). انجمن مبارزه با افترا (ADL) گزارش داده است که این نماد‌ها توسط «برخی از نژادپرستان سفیدپوست» نیز استفاده می‌شوند (The Week, ۲۰۲۶). خود هگست فاش کرد که همین تتو باعث شده بود فرماندهانش در گارد ملی واشنگتن دی‌سی او را از مأموریت حفاظت از مراسم تحلیف جو بایدن در ژانویه ۲۰۲۱ کنار بگذارند، چراکه او را «افراطی» می‌دانستند (WWNO, ۲۰۲۴). این نشان می‌دهد که حتی درون نهاد‌های نظامی آمریکا، این نماد‌ها به‌عنوان نشانه‌ای از افراط‌گرایی تلقی می‌شده‌اند.   براساس گزارش‌ها، هگست همچنین عبارت «کافِر» را به زبان عربی بر روی بازوی خود تتو کرده است (WION, ۲۰۲۵). شورای روابط اسلامی آمریکا (CAIR) این تتو را «نشانه‌ای از خصومت ضداسلامی» خواند و گفت: «اسلام آن‌قدر رایگان در ذهن پیت هگست زندگی می‌کند که احساس می‌کند نیاز دارد خود را با تتو‌هایی مهر کند که مخالفت خود با اسلام را اعلام می‌کند» (CAIR, ۲۰۲۶; WION, ۲۰۲۵).   ۳.۳. نظرات هگست درباره مسلمانان و ایرانیان   سطح توصیف: هگست در مارس ۲۰۲۶، در توجیه حمله نظامی آمریکا به ایران گفت: «رژیم‌های دیوانه‌ای مانند ایران که شیفته توهمات پیشگویانه اسلام‌گرایانه هستند، نمی‌توانند سلاح هسته‌ای داشته باشند» (CAIR, ۲۰۲۶). او در مصاحبه‌ای دیگر اعتراف کرد که جنگ با ایران برای او بعدی مذهبی دارد و گفت: «بدیهی است که ما با متعصبان مذهبی می‌جنگیم که به دنبال توانایی هسته‌ای هستند تا ارماگدون مذهبی را رقم بزنند» (The   Christian Post, ۲۰۲۶).   سطح تفسیر: این اظهارات به‌صراحت به باور مسلمانان و به ویژه شیعیان به ظهور امام مهدی (عج) اشاره دارد که هگست آن را «توهم» توصیف کرده است. یک تحلیلگر در این باره نوشت که هگست «دارد روشن می‌کند که این عیسی (ع) در برابر محمد (ص) است» (The Independent, ۲۰۲۶). او همچنین از مردم آمریکا خواسته است که «هر روز، بر روی زانو» برای پیروزی نظامی در خاورمیانه «به نام عیسی مسیح» دعا کنند (The Guardian, ۲۰۲۶).   سطح تبیین: این اظهارات، یک الگوی گفتمانی اسلام‌هراسی سیستماتیک را نشان می‌دهند که مسلمانان را نه به‌عنوان شهروندانی با حقوق مساوی، که به‌عنوان «تهدیدی وجودی» برای تمدن غرب صورتبندی می‌کند. شورای روابط اسلامی آمریکا (CAIR) این اظهارات را محکوم کرد و هشدار داد که چنین «جنگ‌صلیبی»‌ای می‌تواند «جنگی غیرقانونی و مرگبار را به جنگ مذهبی تبدیل کند» (CAIR, ۲۰۲۶).   در ژوئن ۲۰۲۶، وزارت دفاع تعداد «کد‌های اعتقادی» را از بیش از ۲۰۰ به ۳۱ کاهش داد (AP News, ۲۰۲۶). این اقدام در عمل به معنای حذف بسیاری از گروه‌های مذهبی از ساختار رسمی ارتش بود. منتقدان این اقدام را «ضربه‌ای مستقیم به متمم اول قانون اساسی» و تلاشی برای «نزدیک‌تر شدن به ناسیونالیسم مسیحی» خوانده‌اند.   ۳.۴. کتاب‌ها؛ مانیفست جنگ‌های آخرالزمانی   هگست تا کنون پنج کتاب تألیف کرده است که همگی در زمره آثار پرفروش نیویورک تایمز قرار گرفته‌اند. مهم‌ترین آنها، «American Crusade» (جنگ‌صلیبی آمریکایی، ۲۰۲۰) و «The War on Warriors» (جنگ بر سر رزمندگان، ۲۰۲۴) هستند که می‌توان آنها را مانیفست ایدئولوژیک او دانست.   در «American Crusade»، هگست جنگ‌های صلیبی را نه یک تهاجم بلکه یک «جنگ تدافعی» توصیف می‌کند که مسیحیت برای جلوگیری از تسلط اسلام بر اروپا ناگزیر به آن بود. او در فصل پایانی کتاب با عنوان «Make the Crusade Great Again» از جنگ‌جویان صلیبی تجلیل کرده و می‌نویسد: «از تمدن غرب لذت می‌برید؟ آزادی؟ عدالت برابری در برابر قانون؟ از یک جنگ‌جوی صلیبی تشکر کنید» (The Week, ۲۰۲۶).   «The War on Warriors» که پس از آغاز جنگ با ایران به راهنمای عملیاتی جنگ تبدیل شده، بر «حداکثر خشونت» و «بی‌رحمی» تأکید دارد. هگست در این کتاب از محدودیت‌های حقوق بین‌الملل در جنگ انتقاد کرده و پرسیده است: «اگر با دشمنان همان‌طور رفتار کنیم که آنان با ما رفتار می‌کنند، آیا آنان دست از بربریت می‌کشند؟» (Deschutes Public Library, ۲۰۲۴).   ۳.۵. «جنگ روحانی» در پنتاگون   سطح توصیف: هگست از زمان آغاز جنگ با ایران در فوریه ۲۰۲۶، مراسم عبادی ماهانه مسیحی را در پنتاگون برگزار کرده است. در اولین مراسم، او دعا کرد که «هر گلوله به هدف خود علیه دشمنان عدالت اصابت کند» و از سربازان خواستار «خشونت قاطعانه علیه کسانی که مستحق رحمت نیستند، شد» (The Guardian, ۲۰۲۶; The Atlantic, ۲۰۲۶).   سطح تفسیر: هگست جنگ با ایران را «نه یک جنگ سیاسی» و «نه حتی یک جنگ فرهنگی—بلکه یک جنگ روحانی» نامیده است (The Atlantic, ۲۰۲۶). این اصطلاح، برگرفته از الهیات «جنبش حواریون جدید» (New Apostolic Reformation) است؛ جنبشی که معتقد است مؤمنان باید کنترل هفت حوزه کلیدی جامعه را به‌دست گیرند و برای بازگشت عیسی مسیح آماده شوند (Good Faith Media, ۲۰۲۵).   سطح تبیین: متیو دی. تیلور، پژوهشگر دانشگاه جرج‌تاون، هگست را یکی از چهره‌های کلیدی این جنبش در دولت ترامپ معرفی کرده است (WWNO, ۲۰۲۴). تحت تأثیر هگست، برخی از فرماندهان نظامی آمریکا به سربازان خود گفته‌اند که جنگ با ایران «بخشی از برنامه الهی خداوند» است و دونالد ترامپ «توسط عیسی مسح شده است تا آتش ارماگدون را در ایران برافروزد» (The Intercept, ۲۰۲۶). بنیاد آزادی مذهبی نظامی (MRFF) گزارش داده است که بیش از ۲۰۰ شکایت از خدمتگزاران ارتش دریافت کرده است که در آنها فرماندهان جنگ با ایران را با مضامین «ارماگدون» و «بازگشت عیسی مسیح» توجیه کرده‌اند (Middle East Eye, ۲۰۲۶).   گروهی از ۲۸ نماینده دموکرات کنگره در مارس ۲۰۲۶ خواستار تحقیق درباره این موضوع شدند و تأکید کردند که «عملیات نظامی باید براساس واقعیات و قانون هدایت شود، نه پیشگویی‌های آخرالزمانی» (Huffman.house.gov, ۲۰۲۶).   ۳.۶. داگ ویلسون؛ کشیش جنگ‌صلیبی و نفوذ در پنتاگون   هگست تحت تأثیر داگ ویلسون، کشیش خودخوانده «ناسیونالیست مسیحی» و بنیان‌گذار کلیسای «اصلاح‌شده انجیلی» قرار دارد (AP News, ۲۰۲۵; Newsweek, ۲۰۲۶). ویلسون مخالف حق رأی زنان است، از برده‌داری دفاع کرده و معتقد است آمریکا باید یک «ملت مسیحی» باشد (Newsweek, ۲۰۲۶; Boise State Public Radio, ۲۰۲۶). او در مصاحبه‌ای با NPR گفت که ایالات متحده باید از «قانون اساسی مسیحی» پیروی کند (Newsweek, ۲۰۲۶).   هگست در سال ۲۰۲۶، داگ ویلسون را برای موعظه در وزارت دفاع دعوت کرد (AP   News, ۲۰۲۵; RFI, ۲۰۲۶). یک سخنگوی پنتاگون در دفاع از این اقدام گفت: «با وجود تلاش‌های چپ برای حذف میراث مسیحی از ملت بزرگ ما، وزیر دفاع هگست از کسانی است که آن را در آغوش می‌گیرد» (Newsweek, ۲۰۲۶). این اقدام، نشان‌دهنده نفوذ مستقیم الهیات جنگ‌صلیبی در بالاترین سطوح پنتاگون است.   ۴. بحث و نتیجه‌گیری   یافته‌های این پژوهش نشان می‌دهد که پیت هگست را نمی‌توان صرفا یک وزیر دفاع محافظه‌کار تلقی کرد؛ بلکه او نماد و مجری یک پروژه الهیات‌محور است که در آن، الهیات آخرالزمانی و مسیحیت صهیونیستی، جایگزین راهبرد‌های سیاسی و نظامی متعارف شده‌اند. تحلیل گفتمانی تتوها، سخنرانی‌ها، کتاب‌ها و شبکه‌های کلیسایی پیرامون هگست نشان می‌دهد که:   ۱. نماد‌های صلیبی (صلیب اورشلیم، «Deus Vult»، «کافِر») صرفا «انتخاب شخصی» نیستند بلکه دلالت‌های گفتمانی جنگ‌صلیبی و اسلام‌هراسی را حمل می‌کنند و هگست را در زمره جریآن‌های راست‌افراطی مسیحی قرار می‌دهند. ۲. گفتمان «جنگ روحانی» در سخنان هگست و فرماندهان تحت تأثیر او، خشونت نظامی را در افق نجات‌شناختی مسیحیت آخرالزمانی بازتعریف می‌کند و آن را به‌عنوان «مشیت الهی» و «مقدمه‌ای بر ارماگدون» مشروعیت می‌بخشد. ۳. شبکه نهادی هگست (ارتباط با داگ ویلسون، کلیسای CREC، و جنبش «اصلاحات حواریون جدید») نشان می‌دهد که او بخشی از یک جنبش سازمان‌یافته برای «مسیحی‌سازی» نهاد‌های نظامی آمریکا و تبدیل آنها به ابزاری برای تحقق آرمآن‌های آخرالزمانی است.   همان‌گونه که نیویورک تایمز در آوریل ۲۰۲۶ نوشت: «هگست به‌وضوح نشان داده است که هر موشکی که آمریکا شلیک می‌کند، هر بمبی که پرتاب می‌کند، هر ایرانی که می‌کشد، برای عیسی و ستایش پروردگار است» (The New York Times, ۲۰۲۶b)؛ و همان‌گونه که یک تحلیلگر در آتلانتیک نوشت: «شیطان هم می‌تواند از کتاب‌مقدس برای اهداف خود استفاده کند؛ همان‌طور که در هفته‌های اخیر دیدیم، پیت هگست نیز می‌تواند» (The Atlantic, ۲۰۲۶).   پرونده هگست، هشداری است درباره خطرات نفوذ الهیات‌های افراطی در نهاد‌های نظامی و پیامد‌های آن برای صلح و امنیت جهانی. این پدیده، که در آن باور‌های آخرالزمانی جایگزین تحلیل‌های راهبردی می‌شوند، نه تنها ثبات خاورمیانه بلکه نظم بین‌المللی را با تهدیدی جدی روبه‌رو ساخته است. اگر این روند بدون نظارت و پاسخگویی ادامه یابد، باید شاهد جنگ‌هایی باشیم که نه براساس منافع ملی، که براساس پیشگویی‌های کتاب‌مقدس هدایت می‌شوند. این، نه یک اغراق، که یک هشدار مبتنی بر شواهد موجود است.   فهرست منابع   ۱. AP News. (۲۰۲۵, August ۱۲). Defense Secretary Pete Hegseth belongs to an archconservative church network. Here's what to know. ۲. AP News. (۲۰۲۶, June ۵). Defense Department slashes its religious designations list from more than ۲۰۰ choices to ۳۱. ۳. The Atlantic. (۲۰۲۶, April ۱۴). Hegseth's Unholy War. ۴. Boise State Public Radio. (۲۰۲۶, July ۷). The pastor who wants to repeal voting rights for women is becoming more mainstream. ۵. CAIR. (۲۰۲۶, March ۳). CAIR Condemns Pentagon's Use of Dangerous Anti-Muslim 'Holy War' Rhetoric to Justify Iran Bombing. ۶. The Christian Post. (۲۰۲۶, March ۹). Hegseth explains religious aspect of Iran war amid eschatology concerns. ۷. CNN. (۲۰۲۵, January ۲۴). Vice President Vance casts tie-breaking Senate vote to narrowly confirm Pete Hegseth as defense secretary. ۸. Deschutes Public Library. (۲۰۲۴). The war on warriors, behind the betrayal of the men who keep us free [Catalog record]. ۹. Fairclough, N. (۱۹۹۵). Critical Discourse Analysis: The Critical Study of Language. Longman. ۱۰. Good Faith Media. (۲۰۲۵, January ۲۷). Pete Hegseth: Religious Extremism in a Brooks Brothers Suit. ۱۱. The Guardian. (۲۰۲۶, April ۱۰). Pete Hegseth's holy war: the militant Christian theology animating the US attack on Iran. ۱۲. Huffman.house.gov. (۲۰۲۶, March ۶). Members of Congress Request Investigation into Alleged Reports that Military Leaders Claim War in Iran Part of Biblical End-Times Prophecies. ۱۳. The Intercept. (۲۰۲۶, March ۵). Military Leaders See Iran War as "God's Divine Plan". ۱۴. Jang.com.pk. (۲۰۲۶, March ۱۳). Pete Hegseth tattoo controversy: Is the Secretary of War resigning? ۱۵. Middle East Eye. (۲۰۲۶, March ۳). US troops were told Iran war 'anointed by Jesus' to bring on Armageddon. ۱۶. NBC News. (۲۰۲۵, January ۲۴). Senate confirms Pete Hegseth as defense secretary, with VP Vance breaking a tie. ۱۷. Newsweek. (۲۰۲۶, July ۱۰). Pas   tor Doug Wilson's views, links to Pete Hegseth explained. ۱۸. The New York Times. (۲۰۲۶a, March ۲۰). Hegseth Invokes Divine Purpose to Justify Military Might. ۱۹. The New York Times. (۲۰۲۶b, April ۱۳). Opinion | Pete Hegseth's Gospel of Carnage. ۲۰. RFI. (۲۰۲۶, May ۶). Hegseth's church brings its Christian nationalism to Washington. ۲۱. Tehran Times. (۲۰۲۶, April ۱۸). Committing war crimes under the name of religion. ۲۲. van Dijk, T. A. (۲۰۰۸). Discourse and Power. Palgrave Macmillan. ۲۳. The Week. (۲۰۲۶, March ۲۹). How medieval war cries resurface in Pete Hegseth's political discourse. ۲۴. WION. (۲۰۲۵, March ۲۸). Pete Hegseth shows off 'Kafir' tattoo; netizens slam Trump adviser's 'islamophobia'. ۲۵. WWNO. (۲۰۲۴, November ۱۴). Peter Hegseth's tattoos are raising some eyebrows.   نکته روش‌شناختی: این مقاله با رویکرد نظری تحلیل گفتمان انتقادی و با روش اجرایی تحلیل سه‌سطحی متن (براساس الگوی فرکلاف) تدوین شده است. هدف پژوهش، «اثبات قصد درونی هگست» نیست بلکه «تحلیل برساخت گفتمانی خشونت الهیاتی و نظامی‌گری در پیرامون او» است. از این رو، ادعا‌های مقاله به‌عنوان «دلالت‌های گفتمانی قابل‌ردیابی» صورتبندی شده‌اند.