ایران در شرایطی در اجلاس بریکس هند حضور دارد که این گروه اکنون به یکی از مهمترین کانونهای تجارت جنوب جهانی تبدیل شده است. بر اساس گزارش کنفرانس تجارت و توسعه سازمان ملل، صادرات کالایی اعضای بریکس در سال ۲۰۲۴ به حدود ۶ تریلیون دلار و واردات آنها به حدود ۵ تریلیون دلار رسیده و تجارت درونگروهی نیز به حدود ۱.۲ تریلیون دلار افزایش یافته است.
این ارقام نشان میدهد بریکس برای ایران صرفاً یک ائتلاف سیاسی نیست؛ بلکه مجموعهای از اقتصادهای بزرگ مصرفکننده، تولیدکننده، صادرکننده انرژی و صاحب بازارهای سرمایه را در خود جای داده است. ایران نیز از سال ۲۰۲۴ به عضویت کامل این گروه درآمد و در کنار چین، هند، روسیه، امارات، عربستان، مصر، اتیوپی، اندونزی، برزیل و آفریقای جنوبی قرار گرفته است.
تجارت ایران با بریکس؛ عددی که از خود عضویت مهمتر است
واقعیت این است که ایران پیش از عضویت رسمی نیز بخش قابلتوجهی از تجارت خارجی خود را با کشورهای عضو بریکس انجام میداد. دادههای منتشرشده در بولتن اقتصادی بریکس نشان میدهد صادرات گمرکی ایران به کشورهای بریکس در سال ۱۴۰۳ به حدود ۲۳.۷ میلیارد دلار رسیده و واردات ایران از این کشورها در همین دوره حدود ۳۸.۸ میلیارد دلار بوده است.
به این ترتیب، تجارت ایران با بریکس پیش از آنکه یک فرصت بالقوه باشد، همین حالا بخش مهمی از واقعیت تجارت خارجی کشور است. مسئله اصلی از اینجا آغاز میشود که عضویت ایران در این گروه تا چه اندازه میتواند کیفیت این تجارت را تغییر دهد.
چالش تجارت ایران با کشورهای عضو بریکس فقط پیدا کردن خریدار یا فروشنده نیست؛ مشکل اصلی در بسیاری از موارد به انتقال پول، هزینه مبادلات، بیمه، حملونقل، محدودیتهای بانکی و ریسک تحریم بازمیگردد. همچنین بخوانید: سهم ایران از کیک بریکس
از همین منظر، اهمیت محور مالی بریکس برای ایران از خود افزایش حجم تجارت کمتر نیست.
گره تجارت ایران؛ بازار هست، مسیر پرداخت نیست …
