پروژه عظیم مرکز داده «هایپریون» شرکت متا در لوئیزیانا که به اندازه حدود ۱۷۰۰ زمین فوتبال است، به توضیح چگونگی خروج تعهدات بزرگ از ترازنامه شرکتهای فناوری کمک میکند. شرکت متا در ابتدا موافقت کرد که هایپریون را برای یک دوره چهارساله از سال ۲۰۲۹ اجاره کند، با گزینههایی برای تمدید تا ۲۰ سال. این شرکت تضمین کرد که اگر دو دهه تمام دوام نیاورد، خسارت دارندگان اوراق قرضه را جبران خواهد کرد. این شرکت فکر نمیکند که پرداختها تحت آن ضمانت محتمل باشد، بنابراین هیچ بدهی در ترازنامه خود ثبت نکرده است. طبق قوانین حسابداری، تعهدات هایپریون متا تا زمان شروع پرداخت اجارهبها، خارج از ترازنامه باقی خواهد ماند. این شرکت اعلام کرد که مجموع تعهدات اولیه اجاره آن حدود ۱۲.۳میلیارد دلار است. متا تا ماه ژوئن، ۳۴۷میلیارد دلار تعهدات مربوط به اجارههایی که هنوز آغاز نشدهاند، از جمله هایپریون را فاش کرد. در میان شرکتهایی که والاستریت ژورنال مورد تجزیه و تحلیل قرار داد، وعدههای پرداخت تحت این اجارههای شروعنشده در مجموع ۱.۲تریلیون دلار تعهدات خارج از ترازنامه یا حدود چهار برابر بیشتر از آنچه یک سال قبل افشا شده بود، است. علاوه بر متا، این مجله تعهدات شرکتهای آلفابت، آمازون، مایکروسافت، اوراکل، انویدیا، برادکام، اسپیس ایکس و Advanced Micro Devices را بررسی کرد. …
روزنامه دنیای اقتصاد / ۱۴۰۵/۰۵/۳۱
بمب عملنکرده تعهدات پنهان
هر سه ماه، شرکتهای بزرگ فناوری، هزینههای سرمایهای خود را در زیرساختهای هوش مصنوعی، از مراکز داده گرفته تا تراشهها، فاش میکنند. اما این ارقام به هیچ وجه میزان کامل هزینههای آیندهای را که شرکتهای مادر گوگل، آلفابت، متا پلتفرمز، اوراکل و بسیاری دیگر متعهد به انجام آن شدهاند نشان نمیدهد. دلیل این امر آن است که بخش بزرگی از تعهدات مالی آتی آنها در ترازنامههایشان منعکس نشده است. بر اساس تحلیل والاستریت ژورنال از پاورقیهای جدیدترین پروندههای اوراق بهادار، 9 شرکت برتر فناوری، 3تریلیون دلار تعهدات خارج از ترازنامه داشتند که عمدتا مربوط به هوش مصنوعی بود. این تعهدات سریعتر از «هزینههای سرمایهای» سنتی در حال رشد هستند که طبق گزارش آنها در سال گذشته حدود ۶۰۰میلیارد دلار بوده و حدود سه برابر بدهی شرکتها تحت اجارههای معوقه و وامهای بلندمدت آنها بوده است.

این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
شرکتهای فناوری برتر آمریکایی این شرطبندیها را بر اساس فرضیاتی در مورد میزان تقاضا برای محاسبات هوش مصنوعی و دسترسی به سختافزار هوش مصنوعی در چند سال آینده انجام میدهند. امید آنها این است که با پذیرش هوش مصنوعی توسط مصرفکنندگان و کسبوکارها، بتوانند بهراحتی تمام تعهدات خود را با درآمد آینده برآورده کنند. اگر این فرضیات در مورد فناوری و تقاضا اشتباه از آب درآیند، این معاملات برای به دست آوردن ظرفیتهای آینده میتواند به بار سنگینی برای شرکتهای فناوری و سرمایهگذاران آنها تبدیل شود.
































































































































