دارپینیان با بیان اینکه مواد اولیه چهرهپردازی به شدت گران شده است، گفت: زندگی یک بازیگر با صورتش گره خورده و ما نمیتوانیم از متریال بیکیفیت استفاده کنیم، چون در آن صورت چهره بازیگر را نابود کردهایم.
وی افزود: در شرایط فعلی با سختی کنار میآییم و کار میکنیم، اما وضعیت تولید اصلاً جذاب نیست و مجبوریم از دستمزد خودمان کم کنیم اما از مواد باکیفیت استفاده کنیم.
این چهرهپرداز با اشاره به رکود تولید در سینما تصریح کرد: از اردیبهشت ماه به بعد، شاید ۶۰ تا ۷۰ درصد تهیهکنندگان عملاً از چرخه تولید خارج شدهاند و همه گزیدهتر کار میکنند. سرمایهگذاری در سینما بسیار ضعیف شده و هزینهها سرسامآور است.
وی درباره دستمزد چهرهپردازان گفت: اگرچه تعرفهها از سوی خانه سینما اعلام میشود، اما تقریباً هیچکس مبلغ کامل را دریافت نمیکند. کف دستمزد در یک پروژه سینمایی نرمال، در ایدهآلترین حالت حدود ۴۰۰ میلیون تومان است. اگر شرایط مساعد بود، این رقم میتواند به ۸۰۰ میلیون تا یک میلیارد تومان برسد، البته بسته به سنگینی گریم و طول پروژه دارد.
دارپینیان درباره سطح فنی گریم در ایران اظهار کرد: از لحاظ تکنیک در حد کشورهای بزرگ هستیم و چهرهپردازان ما واقعاً توانمندند، اما کاری در آن حد تولید نمیشود که این توانایی به نمایش گذاشته شود. آموزشها در دانشگاه آغاز میشود و سپس با حضور در کار و شاگردی نزد اساتیدی چون عبدالله اسکندری و جلالالدین معیریان حرفهایتر میشود. اما متأسفانه امکان شرکت در دورههای خارج از کشور برای ما وجود ندارد، چون هزینه قابل پرداخت نیست.
وی با اشاره به گرانی تجهیزات و مواد مصرفی افزود: متریال وحشتناک گران شده است. مثلاً گچ پزشکی که برای قالبگیری استفاده میشود، … …
