چند نکته:
اول – این اتفاق بدی است که بهتر بود مسوولان از وقوع آن جلوگیری می کردند. در شرایط جنگی و فشارهای سیاسی - نظامی و اقتصادی آمریکا، نباید ابزار فشار جدید یعنی شورای امنیت را نیز در اختیار ترامپ قرار داد.به ویژه که بر خلاف دولت اول ترامپ، این بار اروپایی ها و کشورهای جنوب خلیج فارس هم در کنار آمریکا و مقابل ایران خواهند بود.
دوم – ارسال پرونده هسته ای ایران به شورای امنیت سازمان ملل، می تواند درهای اعمال فشار جدید علیه ایران را باز می کند. در صورتی که آمریکا و اروپا بتوانند تحریم های جدیدی علیه ایران تصویب کنند در این صورت تحریم های سازمان ملل می توانند تکمیل کننده تحریم های آمریکا و اروپا علیه ایران باشند.
سوم - آمریکا و کشورهای جنوب خلیج فارس تلاش خواهند کرد انتقام حملات ایران و بسته شدن تنگه هرمز را در شورای امنیت بگیرند. به ویژه که بحرین نیز در شورای امنیت عضو غیردائم است.
چهارم - این نه تنها خبر خوبی برای ترامپ و دولتش است بلکه خبر خوشی برای نتانیاهو نخست وزیر اسرائیل است که شبانه روز برای نابودی جمهوری اسلامی و ایران تلاش و برنامه ریزی می کند.
پنجم - برای ایران، بازی در چارچوب آژانس بین المللی انرژی اتمی به مراتب راحت تر و ساده تر از بازی در چارچوب شورای امنیت سازمان ملل متحد است. به همین دلیل بهتر بود پرونده ایران در آژانس می ماند و به شورای امنیت نمی رفت. رفتن پرونده ایران به شورای امنیت به خودی خود فارغ از اینکه در آینده آمریکا و اروپا بتوانند علیه ایران تحریم هایی را تصویب کنند یا نه، اتفاق منفی است.
ششم - از زمان آغاز جنگ 40 روزه در 9 اسفند 1404 تاکنون، با رای وتو روسیه و چین، آمریکا و کشورهای جنوب خلیج فارس و اردن نتوانستند از ابزار شورای امنیت علیه ایران استفاده کنند و وارد مراحل پیشرفته تری برای تحریم و اقدام علیه ایران به ویژه به دلیل بستن تنگه هرمز شوند.
احتمالا مقامات ایرانی تصور می کنند این شرایط در مرحله جدید ورود پرونده هسته ای ایران به شورای امنیت تکرار خواهد شد. …



































































































































































