سه شنبه, ۲۶ تیر, ۱۴۰۳ / 16 July, 2024
مجله ویستا

ماشین زمان / ۱۳ سپتامبر


ماشین زمان / ۱۳ سپتامبر

▪ سیزدهم سپتامبر سال ۱۹۶۷ مایکل دواین جانسون دونده بازنشسته امریکایی و برنده ۴ مدال طلای المپیک(در سه دوره این بازی ها در سال های ۱۹۹۲ و ۱۹۹۶ و ۲۰۰۰ ) و دارنده ۹ مدال طلای قهرمانی …

سیزدهم سپتامبر سال ۱۹۶۷ مایکل دواین جانسون دونده بازنشسته امریکایی و برنده ۴ مدال طلای المپیک(در سه دوره این بازی ها در سال های ۱۹۹۲ و ۱۹۹۶ و ۲۰۰۰ ) و دارنده ۹ مدال طلای قهرمانی جهان(که افتخار دومی رکوردی جهانی محسوب می شود) متولد شد. او هم اکنون دارنده رکورد جهانی ۴۰۰ متر و ۴ در ۴۰۰ متر امدادی است و مدت ها رکورددار ۲۰۰ متر و ۴۰۰ متر سالنی نیز بود. زمان ۳۲/۱۹ ثانیه جانسون در ۲۰۰ متر که در المپیک آتلانتا به دست آمد تا المپیک پکن که توسط اوسین بولت جاماییکایی شکسته شد به مدت ۱۲ سال پابرجا بود ضمن این که او ۳۰۰ متر را در سریعترین زمان تاریخ دویده هرچند به دلیل غیررسمی بودن این ماده، فدراسیون جهانی دو و میدانی(IAAF) آن را به عنوان رکورد جهانی به رسمیت نشناخته است. او به دلیل شیوه منحصر به فرد دویدنش که با سینه ای رو به جلو و گام های کوتاه سرعت بسیار بالایی داشت. پس از کناره گیری از ورزش حرفه ای، به عنوان مفسر تلویزیون BBC فعالیت می کند و همچنین ستون نویس روزنامه انگلیسی دیلی تلگراف نیز هست.

سیزدهم سپتامبر سال ۱۹۷۱ گوران سیمون ایوانیسویچ تنیسور بازنشسته اهل کرواسی به دنیا آمد. او در سال ۲۰۰۱ با امتیاز وایلدکارد در ویمبلدون حضور یافت و به مقام قهرمانی این مسابقات معتبر دست یافت که از این جهت منحصر به فرد است ضمن این که سرویس های او از بهترین های تاریخ این رشته محسوب می شود. او در سال ۱۹۹۴ به بالاترین رتبه خود در رده بندی بهترین تنیسورهای جهان دست یافت و پس از پیت سمپراس دوم شد. ایوانسویچ در اوپن استرالیا و فرانسه هیچ گاه از یک چهارم نهایی بالاتر نرفت و یک بار تا نیمه نهایی اوپن امریکا پیش رفت ضمن این که در مسابقات المپیک بارسلونا در سال ۱۹۹۲ در انفرادی و تیمی به مدال برنز رسید. او به هنگام عصبانیت بارها راکت خود را می شکست و جریمه می شد و به قول خودش بیش از درآمد تاریخ حرفه ای خیلی از تنیسورها جریمه پرداخت کرده است.

سیزدهم سپتامبر سال ۱۹۷۳ فابیو کاناوارو کاپیتان تیم ملی ایتالیا و مدافع باشگاه رئال مادرید متولد شد. او تنها مدافعی است که به عنوان بهترین بازیکن جهان از سوی فدراسیون بین المللی فوتبال انتخاب شده و پس از ماتیاس سامر که در سال ۱۹۹۶ جایزه توپ طلا را به دست آورد دومین مدافعی است که به این افتخار نایل می شود، کاناوارو هر دوی این عناوین را در سال ۲۰۰۶ که ایتالیا با کاپیتانی او به عنوان قهرمانی جهان دست یافت، کسب کرد ضمن این که ۲ بار از سوی اتحادیه فوتبالیست های حرفه ای (FIFpro) به عنوان بهترین بازیکن جهان انتخاب شده است. کاناوارو در تیم های ناپولی، پارما، اینترمیلان و یوونتوس نیز سابقه حضور دارد و از افتخارات تیمی اش در رده باشگاهی می توان به ۲ قهرمانی جام حذفی ایتالیا، قهرمانی جام یوفا و ۲ قهرمانی لالیگا اشاره کرد. در رده ملی نیز علاوه بر قهرمانی جهان، ۲ قهرمانی اروپا با تیم ملی زیر ۲۱ سال ایتالیا و نایب قهرمانی یورو ۲۰۰۰ را با تیم بزرگسالان این کشور به دست آورده است. کسب جایزه اسکار کالچو برای بهترین بازیکن ایتالیایی این رقابت ها(۴ بار)، جایزه بهترین بازیکن سری A، جایزه بهترین فوتبالیست ایتالیایی و جایزه بهترین مدافع سری A (۲ بار) نیز در کارنامه او دیده می شود.