ترجمه از سید سراج میردامادی
اشاره به قلم مترجم: روزنامه آمریکایی نیویورک تایمز با نگارش تحلیلی به قلم چهار نفر از روزنامه نگاران کارشناس تسلیحات و مسائل ژئوپلیتیک با عنوان ” ایالات متحده — بحرانی در مهمات با پیامدهای جهانی “ به بررسی بحران کمبود مهمات در پی جنگ ایران و آمریکا و تاثیرات ژئوپلیتیک آن پرداخته است که خلاصه مقاله در بازنشر در هفته نامه فرانسوی کوریه انترناسیونال ذیلا تقدیم می شود.
در سوتیتر عنوان اصلی مقاله نوشته شده است ; ” کاهش ذخایر موشکهای دوربرد و موشکهای رهگیر، گزینههای دونالد ترامپ را در خاورمیانه محدود کرده است. این وضعیت همچنین آمریکا را وادار میکند تجهیزات نظامی کمتری در اختیار متحدانش در اروپا و آسیا قرار دهد؛ متحدانی که تضعیف شدهاند و در مقابل، رقبای آمریکا جسورتر شدهاند. “
******
جنگ دونالد ترامپ در ایران با سرعتی نگرانکننده ذخایر تسلیحاتی آمریکا را تحلیل میبرد؛ به گفته چند مقام آمریکایی، این وضعیت در عین حال باعث شده متحدان واشنگتن در آسیا و اروپا نیز از بخشی از تجهیزات خود محروم شوند.
کارشناسان هشدار میدهند که کاهش سریع ذخایر سامانههای پدافند هوایی و دیگر تسلیحات راهبردی آمریکا در اروپا و آسیا، نهتنها بخشی از تجهیزات مورد نیاز نیروهای آمریکایی را از دسترس خارج میکند، بلکه ممکن است روسیه و چین را نیز به اقدامات جسورانهتر ترغیب کند.
بمبارانهای ایران هزاران فروند موشک را مصرف کردهاند؛ موشکهایی که هر یک میلیونها دلار ارزش دارند، قطعات دقیق و حساس آنها از شبکهای بینالمللی از تأمینکنندگان تهیه میشود و تولیدشان ممکن است چندین سال زمان ببرد.
از سوی دیگر، موج حملات تلافیجویانه ایران، واشنگتن را وادار کرده است از ذخایر سامانههای پدافند هوایی خود برداشت کند؛ تا جایی که این وضعیت در محافل دولتی نگرانیهایی جدی ایجاد کرده و حتی موجب تأخیر در تحویل برخی تجهیزات به مشتریان اروپایی و آسیایی آمریکا شده است.
از آغاز جنگ در ایران، پنتاگون ناچار شده بهسرعت کشتیها، هواپیماها و سامانههای پدافند هوایی را از اروپا و آسیا به خاورمیانه منتقل کند. مقامهای مختلف آمریکایی میگویند این جابهجایی پیامدهایی زنجیرهای برای نگهداری و تعمیر تجهیزات و همچنین روحیه نیروها داشته است. افزون بر این، توان رزمی و قدرت آتش آمریکا در این مناطق نیز به شکل محسوسی کاهش یافته است.
هر چند کارولین لیویت، سخنگوی [پیشین] کاخ سفید، در دفاع از توان نظامی آمریکا میگوید: «قدرت آتش آمریکا بیش از آن است که برای انجام هر عملیاتی که رئیسجمهور دستور دهد، در هر نقطه و هر زمان، کافی نباشد اما به گفته کارشناسان، بحران تسلیحاتی کنونی ــ که بخشی از آن میراث دولت پیشین است ــ تقریباً بهطور قطع پس از پایان دوره ریاستجمهوری دونالد ترامپ نیز ادامه خواهد داشت.
تام کاراکو، از مرکز مطالعات راهبردی و بینالمللی در واشنگتن، معتقد است تهکشیدن ذخایر تسلیحاتی آمریکا به معنای «نابودی نسلیِ ابزارهای سنتی بازدارندگی» است.
او که از متخصصان زرادخانه آمریکا به شمار میرود، میافزاید: «این وضعیت ناگزیر پیامدهای مهمی بر راهبردهای پکن و مسکو خواهد داشت.»
با این حال، دو منبع آگاه از مذاکرات پیش از آغاز جنگ میگویند ژنرال دن کین، رئیس ستاد مشترک ارتش آمریکا، در جلسات مختلفی که پیش از آغاز جنگ برگزار شد، رئیسجمهور را در جریان خطرات ناشی از برداشت بیشتر از ذخایری قرار داده بود که پیش از آن نیز بهشدت تحت فشار قرار داشتند.
دونالد ترامپ که اطمینان داشت جنگ بهسرعت پایان خواهد یافت، با وجود این هشدارها تصمیم گرفت طرح خود را عملی کند. از زمانی که او در ۲۸ فوریه، در کنار اسرائیل، حمله به ایران را آغاز کرد، بارها وعده داده است که طی چند هفته به پیروزی خواهد رسید.
اما بیش از پنج ماه بعد، ترامپ هنوز نتوانسته تهران را به تسلیم وادارد و حتی راهی برای پایان دادن به درگیری پیدا کند.
گفته میشود همین کاهش ذخایر تسلیحاتی آمریکا، در کنار عوامل دیگر، یکی از دلایلی بوده که کاخ سفید را در پایان ژوئیه به صرفنظر کردن از انجام بمبارانهای گستردهتر واداشت.
دولت آمریکا با چندین تأمینکننده وارد مذاکره شده است تا بتواند سرعت تولید را افزایش دهد و حجم تولید را بالا ببرد. با این حال، حتی در این صورت نیز ممکن است بیش از دو سال زمان لازم باشد تا بیش از ۱۵۰۰ سامانه پدافند هوایی پاتریوت که از آغاز جنگ در ایران مورد استفاده قرار گرفتهاند، جایگزین شوند. به گفته دو منبع آگاه که به شرط ناشناس ماندن حاضر به گفتوگو شدهاند، آمریکا در حال حاضر کمتر از ۱۷۰۰ سامانه پاتریوت در اختیار دارد. خشم شدید
افشای گزارشهای رسانهای درباره این کمبود تسلیحات، خشم شدید رئیسجمهور را برانگیخته است. او دستور داده است منشأ کوچکترین درز اطلاعات در دولت شناسایی شود و خواستار پیگرد قضایی عاملان این افشاگریها شده است.
ترامپ در جلسات خصوصی به مشاوران خود هشدار داده است که مطرح کردن این بحران، در واقع اعتراف به ضعف در برابر دشمنان آمریکا تلقی میشود.
اما بدون تردید، اوکراینیها بیش از همه از کاهش این ذخایر تسلیحاتی آسیب دیدهاند. ولودیمیر زلنسکی، رئیسجمهور اوکراین، اعلام کرده است که تعداد موشکهای رهگیری که متحدان غربی این کشور در اختیار اوکراین قرار دادهاند، بین سالهای ۲۰۲۵ و ۲۰۲۶ به یکسوم کاهش یافته است.
در پنجم اوت، اوکراین نتوانست هیچیک از ۲۸ موشکی را که روسیه شلیک کرده بود رهگیری کند؛ حملاتی که دستکم ۱۷ کشته بر جای گذاشت.
ولودیمیر زلنسکی در واکنش به این حمله گفت: «سامانههای رهگیری بیشتر میتوانستند جان کسانی را که امروز کشته شدند نجات دهند.»
زلنسکی. مشکل اساسی اینجاست که روسیه سرعت تولید موشکهای خود را بسیار سریعتر از آن افزایش داده که متحدان غربی اوکراین بتوانند سامانههای پدافند هوایی مورد نیاز این کشور را تولید کنند. جنگ در ایران نیز این عدم توازن را تشدید کرده است.
جیسون کرو، نماینده دموکرات ایالت کلرادو در مجلس نمایندگان آمریکا و عضو کمیتههای نیروهای مسلح و اطلاعات، میگوید: «با توجه به ساختار قدیمی و فرسوده، نظام تأمین و خرید تسلیحات در آمریکا اجازه نمیدهد با سرعت تحولات جنگافزارها و شیوههای جنگ که با شتاب زیادی در حال تغییرند، همگام شویم. دشمنان ما اما با چنین موانعی روبهرو نیستند.»
دونالد ترامپ مرتباً جو بایدن را مسئول کاهش ذخایر تسلیحاتی آمریکا معرفی میکند و مدعی است هرگونه کاهش در این ذخایر، نتیجه حمایتهایی است که رئیسجمهور پیشین از اوکراین کرده است. ترامپ همچنین در ششم اوت در شبکه اجتماعی خود، تروث سوشال، مدعی شد که واشنگتن همچنان «ذخایر قابلتوجهی از مهمات، بهویژه در برخی انواع خاص» در اختیار دارد.
البته آمریکا واقعاً زرادخانه بزرگی از تسلیحات کمپیشرفتهتر دارد؛ به گفته مرکز مطالعات راهبردی و بینالمللی، بیش از ۱۰۰ هزار بمب هدایتشونده در اختیار این کشور است که برای پرتاب از هواپیما طراحی شدهاند. با این حال، بیشتر این بمبها یک مشکل اساسی دارند: هواپیما باید آنها را در فاصله نسبتاً نزدیکی از هدف رها کند و این امر خطر بیشتری برای خلبانان ایجاد میکند.
موشکهای کروز نسل جدید این مشکل را برطرف میکنند، زیرا میتوان آنها را از فاصله چندصد کیلومتری به سمت هدف شلیک کرد. اما به گفته مقامهای آمریکایی، ارتش این کشور در جنگ با ایران بخش قابلتوجهی از ذخایر برخی موشکهای دوربرد خود، از جمله موشکهای ATACMS و «موشکهای تهاجم دقیق» (Precision Strike Missiles)، را مصرف کرده است.
با این حال، وجود موشکهای دوربرد میتواند در صورت وقوع جنگ احتمالی با چین یا روسیه نقشی تعیینکننده داشته باشد؛ چرا که هر دو کشور از سامانههای پدافند هوایی بسیار پیشرفتهتری نسبت به ایران برخوردارند. پکن و مسکو نیز تحولات زرادخانه آمریکا را از نزدیک دنبال میکنند.
الکساندر کوتس، وبلاگنویس روس و حامی جنگ، اخیراً نوشته است: «اوضاع بهشکلی بسیار مطلوب در حال پیش رفتن است. هرچه آمریکا تسلیحات هدایتشونده دقیق کمتری داشته باشد، سلاحهای کمتری نیز به اوکراین خواهد رسید.»
او ادامه میدهد که حتی اگر جانشین دونالد ترامپ تصمیم بگیرد کمکهای نظامی به اوکراین را افزایش دهد، «وقتی زرادخانه خالی باشد، چنین کاری ممکن نیست.» آسیا، قربانی اصلی در بلندمدت
در چشماندازی بلندمدتتر، احتمالاً آسیا بیش از همه پیامدهای این کمبود تسلیحاتی را احساس خواهد کرد؛ بهویژه تایوان، جایی که آمریکا سالهاست خود را برای احتمال حمله چین آماده میکند.
با این حال، فرماندهی آمریکا در منطقه هند-اقیانوس آرام اکنون به یکی از منابع مهم تأمین تسلیحات مورد استفاده در جنگ ایران تبدیل شده است و شمار زیادی از موشکهای دوربرد، از جمله موشکهای تاماهاوک ــ که برای مقابله با چین اهمیت حیاتی دارند ــ به خاورمیانه منتقل شدهاند. قدرت ضربت
چندصد سامانه ضدبالستیک که پیشتر در کره جنوبی و دیگر نقاط آسیا مستقر بودند نیز به خاورمیانه منتقل شدهاند. یک گروه رزمی دریایی ــ هوایی و شماری از پیشرفتهترین ناوشکنهای نیروی دریایی آمریکا نیز به این منطقه اعزام شدهاند.
در نتیجه، نیروهای آمریکایی مستقر در کره جنوبی در صورت حمله پیونگیانگ آسیبپذیرتر خواهند بود؛ بهویژه آنکه طبق گفته یکی از مقامهای آمریکایی، پنتاگون بخشی از تجهیزات نظارتی راهبردی خود را نیز به سمت ایران منتقل کرده و دستور خروج برخی سامانههای پدافند هوایی را صادر کرده است.
پیامدهای این جابهجاییها متعدد است. در آسیا، برخی مقامهای آمریکایی نگرانند که این وضعیت توان واشنگتن برای دفاع از کره جنوبی و ژاپن را زیر سؤال ببرد و این دو کشور را به سمت ایجاد زرادخانه هستهای مستقل برای تقویت قدرت بازدارندگی خود سوق دهد.
در اروپا نیز متحدان آمریکا از هماکنون در تلاشاند برای جبران تأخیر در تولید تسلیحات آمریکایی، سفارشهای نظامی خود را از کشورهای دیگری افزایش دهند.
دارا ماسیکوت، کارشناس ارتش روسیه در بنیاد کارنگی برای صلح بینالمللی، میگوید حتی پیش از آغاز جنگ در ایران، مسکو ارزیابیهای خود درباره وضعیت زرادخانه آمریکا را مورد بازنگری قرار داده بود.
به گفته او، چهار سال جنگ در اوکراین ممکن است این تصور را در فرماندهان روس ایجاد کرده باشد که واشنگتن در افزایش ظرفیت تولید تسلیحات خود، آنقدر که پیشتر تصور میشد کارآمد نیست.
ماسیکوت که بهتازگی از سفری به اوکراین بازگشته است، هشدار میدهد: «این چیزی نیست که بهتر باشد به روسها نشان دهیم، چون آنوقت آنها شروع میکنند به ارزیابی متفاوتی از قدرت نظامی خود در برابر ناتو. و ممکن است از این وضعیت به نتایجی برسند که برای ما خوشایند نباشد.»
انتهای پیام
