«توفیق اسماعیل» شعر اندونزی را دگرگون کرد

به گزارش ایلنا به نقل از روابط عمومی سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، توفیق اسماعیل از برجسته‌ترین شاعران ادبیات مدرن اندونزی و از چهره‌های شاخص جریان ادبی «نسل ۶۶» بیش از شش دهه در عرصه شعر، ترجمه، ویرایش، آموزش و فعالیت‌های فرهنگی حضور داشته است. شاعری که با پیوند زدن شعر به تحولات اجتماعی و تاریخی، دین و اخلاق و همچنین ارتباط ادبیات با دیگر هنرها جایگاهی متمایز در ادبیات معاصر اندونزی یافته است.

توفیق اسماعیل از مهم‌ترین شاعران ادبیات مدرن اندونزی و یکی از چهره‌های اصلی جریان ادبی (نسل ۶۶) به شمار می‌رود. جایگاه او در تاریخ ادبیات این کشور تنها به سرودن شعر محدود نیست و فعالیت‌های او در عرصه‌های مطبوعات ادبی، ویرایش و تدوین آثار، ترجمه، آموزش ادبیات، شعرخوانی و ارتباط میان ادبیات و هنرهای دیگر نیز امتداد یافته است.

به گفته یحیی جهانگری رایزن فرهنگی ایران در جاکارتا دانشنامه ادبیات اندونزی وابسته به وزارت آموزش و فرهنگ این کشور، توفیق اسماعیل را از شاعران شاخص نسل ۶۶ معرفی کرده است.

بنا به گفتته این مقام مسئول شهرت گسترده او نیز از سال ۱۹۶۶ و همزمان با تحولات اجتماعی و سیاسی آن دوره آغاز شد؛ زمانی که شعرهای او با فضای اعتراضات و جنبش‌های اجتماعی پیوند خورد و در دو مجموعه استبداد و دژ انتشار یافت.

یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های شعر توفیق اسماعیل ارتباط مستقیم آن با تحولات تاریخی و اجتماعی اندونزی است. او در دهه ۱۹۶۰ به عنوان روزنامه‌نگار در روزنامه Harian KAMI فعالیت داشت و در جریان اعتراضات دانشجویی سال ۱۹۶۶، شعر را به ابزاری برای بیان فضای سیاسی و اجتماعی تبدیل کرد.

مجموعه‌های مانند «استبداد» حاصل همین دوره هستند؛ آثاری که در آنها موضوعاتی همچون آزادی، عدالت، اعتراض به استبداد، مسئولیت اجتماعی، اخلاق، سرنوشت ملت، دین، مبارزه با فساد و رابطه روشنفکر با قدرت مورد توجه قرار گرفته‌اند.

در این اشعار شاعر صرفاً به بیان احساسات فردی نمی‌پردازد بلکه خود را در برابر جامعه و تاریخ مسئول می‌بیند. از همین رو شعرهای او اغلب لحنی خطابی، اعتراضی و اجتماعی دارند و شاعر در آنها می‌کوشد به صدای وجدان عمومی در دوره‌های بحرانی تبدیل شود. …