این بخش بهصورت خودکار گردآوری شده است. برای مطالعه کامل خبر، به منبع اصلی مراجعه کنید.
سروش در این نشست با طرح پرسشی درباره نسبت «واقعیت»، «دلیل» و «معرفت» گفت نباید میان اخلاق و علوم طبیعی از حیث معرفتی فاصلهای بنیادین قائل شد.به گفته او، علوم طبیعی نیز زمانی برای انسان به معرفت تبدیل میشوند که دلایل مربوط به آنها بتواند «عقلا را اقناع کند». از این منظر، دلیل صرفاً چیزی نیست که مستقل از انسان در جهان وجود داشته باشد و به خودی خود کارکرد معرفتی پیدا کند، بلکه زمانی در قلمرو معرفت قرار میگیرد که برای یک «فاعل عاقل» عرضه، ارزیابی و پذیرفته شود. رابطه «فاعل عاقل» با اخلاقیات
سروش تأکید کرد که معیار در این فرآیند، صرفاً توافق عمومی نیست، بلکه توانایی یک دلیل برای ایجاد اقناع عقلانی است؛ چه موضوع مورد بحث یک گزاره اخلاقی باشد و چه گزارهای درباره جهان طبیعی.
سروش با این تلقی موافق نبود و دیدگاه دیگری را در نسبت میان «واقعیت»، «دلیل» و «معرفت» مطرح کرد. استدلال سروش این بود که نباید میان اخلاق و علوم طبیعی … …
















































































































































