مدیسون این دوران را «سختترین سال زندگیاش» توصیف کرد و گفت حضور خانوادهاش کمک کرد بتواند این روزهای دشوار را پشت سر بگذارد.
او در گفتوگو با کلی سامرز گفت: «بارداری همسرم و اینکه باید کنارش میبودم، یک حواسپرتی مثبت برایم بود. این اتفاق باعث شد کمتر به خودم و شرایطی که داشتم فکر کنم؛ حتی با وجود اینکه به دلیل مصدومیت زانو دوران بسیار سختی را پشت سر میگذاشتم.»
مدیسون درباره زندگی با پنج فرزند خردسال نیز گفت: «پوشکهای زیادی عوض میشود و اتفاقات زیادی در خانه میافتد، اما در نهایت همه اینها ارزشش را خواهد داشت. ما هنوز عاشق این زندگی هستیم و آن را با هیچ چیز دیگری عوض نمیکنم.»
غیبت طولانی مدیسون از فوتبال حتی باعث شده بود پسر بزرگش، لئو، در مقطعی تصور کند پدرش دیگر برای تاتنهام بازی نمیکند.
او گفت: «یک سال فوتبال را از دست دادم و یک سال از زندگی یک کودک، از سه و نیم سالگی تا چهار و نیم سالگی، زمان بسیار زیادی است. او حتی نمیتوانست بازیهایی را که بیش از یک سال قبل به تماشایشان رفته بود، به یاد بیاورد.»
مدیسون افزود: «دوست دارم دوباره به بازیها بیاید و بتواند بازی کردن پدرش را به خاطر بسپارد، نه اینکه فقط پدر را در خانه ببیند که در حالی که دستگاهی روی زانویش دارد، بازی او را تماشا میکند.»
با دمپایی روی نیمکت بیا!
تاتنهام فصل گذشته شرایط دشواری داشت و در نهایت تنها در هفته پایانی بقای خود در لیگ برتر را قطعی کرد. این تیم فصل را با تنها دو امتیاز بیشتر از منطقه سقوط به پایان رساند. مدیسون که به دلیل مصدومیت نتوانست به تیمش کمک کند، گفت تماشای بازیها از بیرون زمین برایش دشوار بوده است.
او گفت: «فکر میکنم از نظر خلاقیت کمی مشکل داشتیم و من بازیها را تماشا میکردم و با خودم میگفتم: اگر آنجا بودم، چه کاری انجام میدادم؟»
این هافبک همچنین از تأثیر روبرتو دیزربی، سرمربی ایتالیایی تاتنهام، پس از حضورش روی نیمکت این تیم در ماه مارس تمجید کرد. مدیسون گفت: «او خیلی باهوش و از نظر تاکتیکی فوقالعاده است. کاملاً مشخص است که چقدر به فوتبال علاقه دارد و روی آن تمرکز میکند. اما وقتی برای اولین بار آمد، نمیخواست همه چیز را پیچیده کند. فقط میخواست دوباره عشق و علاقهمان به فوتبال را پیدا کنیم.»
یکی از نخستین اقدامات دیزربی، برگزاری یک شام تیمی بود. مدیسون گفت: «او میخواست شبی داشته باشیم که همه بتوانیم در آن آرام باشیم. همان شب باعث شد خیلی سریع احساس کنیم ارتباط و اتحاد بیشتری با یکدیگر داریم.»
دیزربی همچنین در ابتدای حضورش مدیسون را روی نیمکت قرار داد؛ اقدامی که به گفته این بازیکن برایش غیرمنتظره بود. مدیسون گفت: «به او گفتم: مربی، من هنوز آماده بازی کردن نیستم. اما او گفت اگر بخواهم، حتی میتوانم با دمپایی روی نیمکت بنشینم! او فقط میخواست من کنار گروه باشم و فکر میکرد حضورم به تیم کمک میکند. من این موضوع را یک تعریف بزرگ از خودم دانستم و سعی کردم مثل یکی از اعضای نیمکت و تیم رفتار کنم.»
مدیسون در ۱۱ می مقابل لیدز به میادین بازگشت، اما در بازیهای پیشفصل تاکنون به میدان نرفته است.
با این حال، او برای فصل جدید کاملاً امیدوار است: «خیلی سخت تلاش میکنم تا کاملاً آماده باشم و بتوانم در بیشتر بازیهای فصل در دسترس باشم. فقط یک فصل سالم و بدون مصدومیت میخواهم که بتوانم از فوتبال لذت ببرم. چون وقتی کاملاً آماده و سالم باشم، میدانم چه تواناییهایی دارم و میدانم که میتوانم بیشتر از خیلی از بازیکنان این لیگ روی بازی تأثیر بگذارم. امیدوارم همین اتفاق بیفتد.»
همچنین بخوانید: در مستند آمازون تماشا کنید: اشک، خشم و جدایی؛ پشتپرده سالهای پرتنش گواردیولا در منچسترسیتی
