به گزارش ایلنا، بازگشت بابک زنجانی به عرصه فعالیتهای اقتصادی، صرفاً افتتاح یک کافه با چراغهای کروی و معماری مدرن نیست؛ بلکه تابلویی تمامعیار از تناقضات ساختاری در برخورد با شهروندان و کسبوکارهاست. در روزهایی که اخبار پلمب کافهها، رستورانها و کسبوکارهای خرد به دلایل مختلف (از جمله رعایت نشدن حجاب) به اتفاقی روزمره تبدیل شده است و صاحبان مشاغل با هزاران استرس و وسواس تلاش میکنند کرکره مغازهشان پایین کشیده نشود، ناگهان کسی که به اتهام بر باد دادن میلیاردها دلار از ثروت عمومی کشور به اعدام محکوم شده بود، آزادانه و با هیاهو، کافهای اشرافی افتتاح میکند. عجیبتر آنکه هیچ اعتراضی از سوی دلواپسانِ همیشگی صورت نمیگیرد و هیچ نهادی احساس خطر نمیکند! همانطور که یکی از روزنامهنگاران به درستی اشاره کرده است، این مانور تجمل، در واقع خندیدن به ریش تمام کسانی است که زیر بار قوانین سختگیرانه، کسبوکار خود را از دست دادهاند.
مسئله اصلی این نیست که چرا یک زندانی پس از طی دوران محکومیت یا دریافت عفو به جامعه بازمیگردد؛ مسئله این است که چگونه کسی با چنین کارنامه ای در خصوص دستاندازی به بیتالمال، میتواند با برند نامآشنای خود (VIP و سورینت) که یادآور همان دوران تاریک است، در یکی از گرانترین نقاط تهران جولان دهد؟ وقتی یک شهروند عادی برای … …
