لازم به ذکر است انتشار مقالات خارجی به معنای تایید محتوای آن از سوی تابناک نیست.
روابط ترکیه و عراق در دو سال گذشته دستخوش تحولی چشمگیر شده است. در بخش عمدهای از دوره پس از ۲۰۰۳، روابط آنکارا و بغداد تحت سلطه اختلافات بر سر مسائل امنیتی، حاکمیت و روابط ترکیه با اقلیم کردستان عراق بود.
ترکیه عملیات نظامی علیه حزب کارگران کردستان (پ. ک. ک) در شمال عراق را عمدتاً یکجانبه انجام میداد، در حالی که بغداد به نقض حاکمیت خود اعتراض میکرد، اما توانایی چندانی برای جلوگیری از آن نداشت. روابط اقتصادی به طور قابل توجهی گسترش یافت، اما اختلافات امنیتی همچنان بر این رابطه مسلط بود.
با این حال، تا سال ۲۰۲۴، این رابطه شروع به کسب شخصیتی متفاوت کرد. این تغییر نشاندهنده تحولاتی در هر دو طرف بود. محمد شیاع السودانی، نخستوزیر پیشین عراق، در سال ۲۰۲۲ با دستور کاری عملگرایانه و توسعهمحور به قدرت رسید و «راه توسعه» - کریدور حملونقلی برنامهریزیشده که بندر بزرگ فاو در عراق را به ترکیه و در نهایت به اروپا متصل میکند - را به یکی از پروژههای محوری دولت خود تبدیل کرد.
این جهتگیری جدید، علاقه بغداد به بهبود روابط با ترکیه را افزایش داد، زیرا همکاری آنکارا برای موفقیت این پروژه ضروری بود. در پاسخ، ترکیه نیز شروع به قرار دادن خواستههای امنیتی خود در بستر گستردهتری از همکاریهای اقتصادی و سیاسی کرد.
در سال ۲۰۲۶، جنگ آمریکا با ایران، ترکیه را برای عراق مهمتر کرده است. اختلال در حملونقل دریایی از طریق تنگه هرمز، وابستگی عراق به مسیرهای صادراتی خلیج فارس را آشکار کرده و ارزش راهبردی مسیرهای جایگزین از طریق ترکیه را افزایش داده است.
جنگ با ایران همچنین تلاش دیرینه بغداد برای ایجاد توازن بین ایران و ایالات متحده را دشوارتر کرده و رابطه آن با ترکیه را ارزشمندتر ساخته است. همزمان، منافع ترکیه و آمریکا در عراق به هم نزدیکتر شده است، زیرا هر دو به طور فزایندهای از یک دولت مرکزی قویتر که بتواند کنترل بیشتری بر گروههای مسلح اعمال کند، حمایت میکنند. …
