سَنگِ ماه یا حَجَرُالقَمَر گونه ای سنگ تزئینی با ترکیب شیمیایی، سیلیکات آلومینیوم، پتاسیم و سدیم (Na,K)AlSi3O8 است.
سنگ ماه از گروه فلدسپارها بوده و دلیل نام گذاری آن موج سفید رنگ مهتاب گونه آن می باشد.
به سنگ ماه درلاتین (moon stone) و در سانسکریت چندرکانت می گویند و همگی به معنی چهره ماه هستند زیرا این سنگ سفید با لکه های توخالی و تیره شبیه کره ماه دیده می شود.
این سنگ آتشفشانی به رنگ های سفید،نارنجی و آبی تیره و شیری ،سفید مایل به آبی، آبی، سبز یافت می شود و درخشندگی نظیر ماه دارد.سنگ ماه(moon stone) سنگی مات وشفاف است ودر مقابل ضربه و فشار مقاوم نبوده و خُرد می شود.
سنگ ماه را به دو نوع مؤنث (سفید رنگ) و مذکر (مایل به سرخ) تقسیم کرده اند و در شب درخشندگی خاصی دارد. سنگ ماه بیشتر تراش دامه ( بیضی) دارد و با سنگ های کلسدونی و اسپینل مصنوعی و شیشه اشتباه گرفته می شود.
سنگ ماه دارای پدیده بازی نور (ADULARESCENCE) می باشد. و هم چنین دارای پدیده چشم گربه است. این پدیده ناشی از انعکاس نور از ساختمان درونی سنگ و بخاطر وجود لایه های متفاوت آلبیت و ارتوکلاز است. لایه های نازک آلبیت، آبی و لایه های ضخیم، سفیدی آن را بوجود می آورند.
سنگ ماه (moon stone)مرغوب بسیار نادر است و با گذشت زمان همچنین کمیاب تر می شود.
سنگ ماه در متن های عربی و اسلامی با نام های زبدالقمر، رغوه القمر، بصاق القمر، بزاق القمر، افروسالنیتوس، مها، مهو، سالنیطس، و افروسلونن نیز شناخته می شود.
نامهای دیگر این سنگ اُپال آبی ، چشم ماهی و چشم گرگ است.
گستردگی جغرافیایی سنگ ماه
معادن سنگ ماه (moon stone)بیشتر در سریلانکا، برمه، برزیل، هند، ماداگاسکار و آمریکا ،تانزانیا ،اروگوئه و کوه های آلپ می باشد. که بهترین کیفیت آن در سریلانکا و برمه وجود دارد.
هر محلی دارای خصوصیت مربوط به خود است. سنگ ماه سریلانکا سفید یا آبی است و در دایکها یافت می شود. سنگ ماه هندی به رنگ قهوه ای مایل به قرمز یا آبی ، آلویی و یا انواع رنگ سبزمی باشد.
افسانه ها در مورد سنگ ماه
بنابرباورهای پیشینیان سنگ ماه (moon stone)سنگی است که نقره را جذب می کند و با افزایش نور ماه، سپیدرنگ می شود. آویزان نگه داشتن آن در پارچه کبود باعث زدودن ترس می شود و آویختن آن بر نخل، نگهدارنده میوه آن است. …
