تعداد این مرگها در سال ۱۴۰۳، ۳۰ مورد بود؛ یعنی آمار در فاصله یک سال ۱۰ درصد افزایش یافته است.
آمار درباره این مرگها یک واقعیت را پیش چشم میگذارد: حادثه معمولاً در جایی دور و ناآشنا رخ نمیدهد. خودرو، موتورسیکلت، کوچه، حیاط خانه، زمین کشاورزی، استخر ذخیره آب، مدرسه، مهدکودک و پارک، همان جاهایی هستند که کودکان هر روز در آنها حضور دارند. گاهی فاصله یک روز عادی تا حادثهای جبرانناپذیر، فقط یک صندلی ایمنی نصبنشده، دری باز، استخری بدون حصار یا وسیله بازی فرسوده است. هر ۲۰ روز یک قربانی ترافیکی
بیش از نیمی از کودکان جانباخته، قربانی حوادث مرتبط با حملونقل شدهاند. از مجموع ۳۳ مرگ ثبتشده در سال ۱۴۰۴، ۱۸ مورد با خودرو، موتورسیکلت، تراکتور یا دیگر وسایل نقلیه ارتباط داشته است. سهم حوادث حملونقل از کل مرگها به ۵۴٫۵ درصد میرسد.
به بیان سادهتر، تقریباً هر ۲۰ روز یک کودک زیر پنج سال در محدوده دانشگاه علوم پزشکی کرمان در حادثهای مرتبط با وسیله نقلیه جان باخته است.
این آمار در سال ۱۴۰۳، ۱۴ مورد بود. شمار قربانیان ترافیکی طی یک سال، چهار نفر، معادل حدود ۲۸٫۶ درصد، افزایش یافته است. بنابراین، کاهش بعضی شاخصهای عمومی مرگ کودکان برای اعلام موفقیت کافی نیست. مرگهایی که با اقداماتی ساده و شناختهشده میتوان از آنها جلوگیری کرد، همچنان تکرار میشوند. …
