گروه سیاسی خبرگزاری تسنیم- حسن روحانی رئیس جمهور اسبق کشورمان در تازهترین اظهارات خود در جمع استانداران و مسئولین دولتهای یازدهم و دوازدهم، انتقادات شدیداللحنی را درخصوص صدا و سیما مطرح کرده و مدعی شده است:
" صداوسیما نباید ملی شود؟ چه کسانی آنجا الان حرف میزنند؟ آیا صدا و سیما می خواهد کماکان توسط یک گروهک اداره شود؟آقای رئیسجمهور میگوید من نگاه نمیکنم، اصلاً چه کسی میتواند نگاه کند؟ چه کسی حوصله دارد نگاه کند؟ چه کسی اعصاب دارد که اینها را گوش کند؟"
در اینجا قصد نفی نگاه منتقدانه و منصفانه نسبت به عملکرد سازمانهای مردممحور از جمله صداوسیما را نداریم. بدیهی است که هر سازمان و نهادی دارای نقاط قوت و ضعفی است که باید توسط کارشناسان دلسوز، معتمد و بیغرض مورد توجه قرار گیرد. نقد دلسوزانه و کارشناسانه، اگر ناظر بر بهبود عملکرد یک ساختار مورد توجه قرار گیرد قطعاً ثمرات مطلوبی برای جامعه و کشور خواهد داشت. اما آیا سخنان اخیر آقای روحانی مصداق یک نقد منصفانه، رو به جلو و موثر محسوب میشود؟!
آیا سخنان وحدتشکنانه او با فرمایشات اخیر رهبر معظم انقلاب اسلامی مبنی بر پرهیز از خلق دوقطبیهای کاذب در جامعه کمترین تناسب و سنخیتی دارد؟!
استفاده از تعابیری مانند "گروهکی اداره شدن صدا و سیما" و القای این گزاره که "اصلا" هیچکس رسانه ملی را نگاه نمیکند یا اعصاب دیدن برنامههای آن را ندارد در حداقلیترین حالت، توهین به مخاطبان برنامههای گوناگون صدا و سیما محسوب میشود. نکته اساسی اینکه آقای روحانی در دوران ریاست جمهوری خود، بارها منتقدان به برجام یا سیاستهای کلان اقتصادی و سیاسی دولت وقت را با تعابیری مانند "بزدل" و "نادان" تشبیه کرد!
بدیهی است که چنین سیاستمداری هرگز معنای نقد منصفانه را درک نکرده و متعاقباً نمیتواند کمترین ادعایی بابت ترویج این مقوله در جامعه داشته باشد!
در نهایت اینکه سخنان اخیر آقای روحانی مصداق عینی "آب در آسیاب دشمن ریختن" و پاسگل آشکار به بدخواهان نظام و ملت ایران است. این سیاستمدار مدعی اعتدال و عقلانیت، این تعابیر غیرقابل توجیه را درست زمانی بهکار میبرد که کشورمان مورد هجمه ترکیبی دشمن در ابعاد نظامی، اقتصادی و شناختی قرار گرفته است! …
