بیثباتی خاورمیانه برای چین تنها یک مساله ژئوپلیتیک نیست؛ بلکه مستقیما امنیت انرژی و تجارت این کشور را تهدید میکند. درحال حاضر، چین بزرگترین واردکننده انرژی در جهان است و در سال ۲۰۲۵، حدود نیمی از واردات نفت خام این کشور از خاورمیانه تامین شد؛ بنابراین اختلال تردد در هرمز میتواند هزینه انرژی و حملونقل چین را افزایش دهد. از سوی دیگر، تجارت چین و کشورهای شورای همکاری خلیج فارس در سال گذشته حدود ۳۰۰میلیارد دلار برآورد شده است. در چنین شرایطی، پکن احتمالا تلاش خواهد کرد فعالیت دیپلماتیک خود را برای کاهش تنش، بازگشت امنیت کشتیرانی و احیای ثبات منطقه افزایش دهد؛ رویکردی که در مواضع اخیر چین و بیانیه BRICS نیز قابل مشاهده است.
افزایش تنشها و بیثباتی در خاورمیانه برای چین صرفا یک مساله سیاسی یا ژئوپلیتیک نیست. پکن در سالهای اخیر شبکه گستردهای از روابط تجاری، انرژی و سرمایهگذاری را در این منطقه ایجاد کرده و هرگونه اختلال در امنیت خلیج فارس، مسیرهای کشتیرانی و اقتصاد کشورهای منطقه میتواند مستقیما منافع اقتصادی دومین اقتصاد بزرگ جهان را تحتتاثیر قرار دهد. به همین دلیل، اگرچه چین از ایران در برابر فشارهای آمریکا حمایت سیاسی میکند، شواهد نشان میدهد که هدف اصلی پکن ورود به یک رویارویی پرهزینه به سود تهران نیست؛ بلکه چین بیش از هر چیز به دنبال کاهش تنش و بازگرداندن ثبات به منطقهای است که برای امنیت انرژی و تجارت خارجی آن اهمیت حیاتی دارد.
محافظهکاری چینی …
