به ادعای نگارنده، بلافاصله بعد از حملات ۱۱ سپتامبر، ایران به دولت جورج بوش کمک کرد تا حکومت طالبان که به القاعده پناه داده بود را سرنگون و دولت جدیدی را جایگزین آن کند. ایران در سال ۱۹۹۸ و پس از آنکه حکومت طالبان(در آن مقطع) دیپلماتهای ایرانی را در شهر مزارشریف به شهادت رساند، تا آستانه جنگ با آن پیش رفته بود. با این حال، نومحافظهکاران دولت بوش در سخنرانی سالانه وضعیت کشور وی در سال ۲۰۰۲، بر گنجاندن ایران در کنار عراق و کره شمالی، در آنچه «محور شرارت» میخواندند، اصرار ورزیدند.
با این حال، چه پیش از ۱۱ سپتامبر و چه پس از آن، فرصتهایی برای تغییر مسیر خصومت میان آمریکا و ایران وجود داشت. حتی در سال ۲۰۱۵ توافقی موسوم به برنامه جامع اقدام مشترک (برجام) حاصل شد که آمریکا، انگلیس، فرانسه، روسیه، چین و آلمان درباره آن مذاکره کرده بودند و به تایید شورای امنیت سازمان ملل متحد نیز رسیده بود؛ اما دونالد ترامپ در دوره نخست ریاست جمهوریاش بهطور یکجانبه از آن خارج شد.
سالهای ابتدایی پس از ۱۱ سپتامبر، مناسبترین برهه تنشزدایی با ایران بود …















































































































