آیا همه‌ی واقعیت‌ها باید گفته شود؟ | کامبیز زاهدپور | انصاف نیوز

آقای زاهدپور در گفت‌وگو با انصاف نیوز با اشاره به گستردگی فعالیت‌های این مجموعه گفت: شستا به عنوان یکی از بزرگ‌ترین مجموعه‌های اقتصادی کشور، به دلیل فعالیت در حوزه‌های متنوع، در شرایط جنگی با مسئولیت سنگینی برای استمرار خدمات‌رسانی به مردم مواجه بود.

او گفت: شستا مجموعه‌ای با بیش از ۱۷۰ شرکت و زیرمجموعه است و در حوزه‌های نفت، گاز و پتروشیمی، بنزین، دارو، سینما، حمل‌ونقل زمینی و دریایی، ارتباطات، انرژی و برق، صنایع غذایی، لبنیات، معادن و فلزات فعالیت دارد. این مجموعه در مجموع ۱۶۴۱ محصول و تعداد زیادی خدمت ارائه می‌کند و به همین دلیل اگر بخشی از این زنجیره دچار اختلال شود، می‌تواند زندگی روزمره مردم را در نقاط مختلف کشور تحت تأثیر قرار دهد.

زاهدپور تأکید کرد که به همین دلیل، در دوره مدیریت فعلی شستا تلاش شده شعار «شستا کنار مردم» در عمل دنبال شود. او ادامه داد: در شرایط جنگی، بسیاری از شرکت‌های زیرمجموعه نه‌تنها نباید فعالیت خود را متوقف می‌کردند، بلکه در برخی حوزه‌ها لازم بود ظرفیت تولید و خدمات خود را افزایش دهند.

او با اشاره به حوزه دارویی گفت: تیپیکو، بزرگ‌ترین هلدینگ دارویی کشور، در شرایط عادی باید حدود ۲۵ درصد نیاز دارویی کشور را تأمین کند، اما در شرایط جنگی، همکاران این مجموعه تلاش کردند ظرفیت تأمین دارو را تا حدود ۵۰ درصد نیاز کشور افزایش دهند.

او ادامه داد: در جریان جنگ، مجموعه توفیق دارو نیز به طور کامل مورد اصابت قرار گرفت و دچار تخریب شد، هرچند به کارکنان آن آسیبی وارد نشد.

زاهدپور گفت: چنین اتفاقی طبیعتاً نگرانی و اضطراب را در میان کارکنان سایر مجموعه‌های دارویی نیز افزایش می‌دهد، اما با وجود این شرایط، فعالیت‌ها ادامه پیدا کرد.

او همچنین از ضرورت جابه‌جایی و توزیع گسترده‌تر دارو در زمان جنگ گفت: در مناطقی که جمعیت بیشتری مستقر شده بود، نیاز دارویی نیز افزایش پیدا می‌کرد و به همین دلیل ناوگان حمل‌ونقل و پشتیبانی دارو باید فعال‌تر می‌شد. در حوزه تولید بنزین نیز افزایش تولید و در صنایع لاستیکی، فعالیت مستمر برای جلوگیری از اختلال در حمل‌ونقل از جمله اقداماتی بود که دنبال شد.

زاهدپور گفت: هیچ‌کدام از مجموعه‌های ما به تعطیلی کشیده نشدند اما در عین حال برخی شرکت‌ها آسیب جدی دیدند. توفیق دارو، کشتی‌سازی اروندان در خرمشهر و مجموعه پرشیا هرمز در بندرعباس از جمله مجموعه‌هایی بودند که مورد اصابت قرار گرفتند و در این حوادث چهار نفر از کارکنان شستا به شهادت رسیدند و تعدادی نیز مجروح شدند.

او درباره چالش اطلاع‌رسانی در دوران جنگ نیز گفت: یکی از تجربه‌های متفاوت شستا در این دوره، توجه جدی‌تر به ارتباطات درون‌سازمانی بود. حدود ۱۵۰ تا ۱۶۰ مدیر روابط عمومی در مجموعه‌های مختلف شستا تلاش کردند اطلاعات و محتوای مناسبی برای کارکنان تولید کنند تا سطح نگرانی آنان که گاه تحت تأثیر اخبار جعلی و اخبار رسانه‌های داخلی و خارجی افزایش پیدا می‌کرد، کاهش یابد.

زاهدپور دشواری اصلی روابط عمومی‌ها را تصمیم‌گیری درباره میزان و نحوه انتشار اطلاعات دانست و گفت: اگر همه واقعیت‌ها گفته شود، ممکن است نگرانی در جامعه ایجاد شود و اگر گفته شود همه چیز خوب است در صورت بروز مشکل، اعتماد مخاطب آسیب می‌بیند. محدودیت‌های اینترنت و دسترسی به برخی پلتفرم‌ها نیز این کار را دشوارتر کرده بود.

او همچنین از آغاز پروژه‌ای مستند با عنوان تولید در آتش خبر داد و گفت: این مجموعه در قالب حدود ۷۰ تا ۸۰ قسمت در حال تولید است تا روایت فعالیت شرکت‌های شستا در روزهای جنگ ثبت شود.

زاهدپور تأکید کرد که این روایت نباید صرفاً روایت دولت یا نیروهای نظامی باشد و گفت: بخشی از مهم‌ترین روایت‌های جنگ متعلق به مردم است؛ از نانوایی که در روزهای جنگ مغازه خود را باز نگه داشت تا فروشنده‌ای که با وجود خطر، به کار خود ادامه داد تا نیاز همسایه‌ها و مردم اطرافش تأمین شود.

او گفت: در جنگ بخش مهمی از نبرد در دل شهرها جریان داشت و کارکنان مجموعه‌های مختلف اقتصادی و خدماتی نیز بخشی از این جنگ بودند. به ثبت این تجربه می‌تواند برای نسل‌های آینده اهمیت داشته باشد.

زاهدپور در پایان گفت: شستا در جریان جنگ ناچار بود میان استمرار خدمات، حفظ امنیت کارکنان و اطلاع‌رسانی دقیق تعادل برقرار کند و به همین دلیل تجربه این دوره، تجربه‌ای متفاوت برای مجموعه روابط عمومی و ارتباطات شستا بوده است.

انتهای پیام