یکشنبه, ۲۴ تیر, ۱۴۰۳ / 14 July, 2024
مجله ویستا

وقتی در انتخابات رنگ پوست حرف اول را می‌زند


وقتی در انتخابات رنگ پوست حرف اول را می‌زند
سه چهارم آمریکایی‌ها در حال حاضر از عملکرد جورج بوش ناراضی‌اند. با درنظرگرفتن این مسئله و نیز این حقیقت که سیاست‌ها و ارزش‌های جان مک‌کین و نامزد معاونت ریاست‌جمهوری، سارا پی‌لن، تقریبا مشابه سیاست‌ها و ارزش‌های بوش است، انتظار اولیه آن است که در انتخابات آتی اوباما در صندوق‌های رای با فاصله زیادی از او پیشی بگیرد. دلیل اینکه او باز انتخاب نمی‌شود، به گمان من، نژادپرستی است. هنگام رای‌گیری بسیاری از رای‌دهندگان بزرگسالی که تحلیل هم رفته‌اند اوباما را انتخاب نخواهند کرد حتی اگر بسیاری از آنها از اقدامات بوش ناراضی باشند.
در واقع، یک سوم دموکرات‌ها در زمان‌های مختلف به ناظران انتخابات گفته‌اند که آنها به یک کاندیدای سیاه‌پوست رای نخواهند داد. و نظرسنجی اخیر خبرگزاری آسوشیتدپرس و بخش اخبار یاهو (yahoo news) حاکی از آن است که نژاد اوباما هزینه‌ای شش درصدی در نظرسنجی‌ها برای او داشته است. این نژادپرستی در اکثر اوقات ناپیداست و تنها از طریق واژگان رمزی به آن اشاره می‌شود.
رسانه‌ها، به‌خصوص رسانه‌ها و رادیو گفت‌و‌گوهای محافظه‌کاری که محبوبیتی فزاینده دارند، در این کشور بسیار حائز اهمیت‌اند. اوباما به خاطر «از جنس دیگری بودن» و «گستاخی‌اش» مدام مورد انتقاد قرار می‌گیرد، اصطلاحاتی که تصویر «سیاه‌پوست مغرور» روزهای تفکیک نژادی را به ذهن متبادر می‌کند که واقعا تاکنون در گذشته آمریکا وجود نداشته‌اند.
بیل اورایلی، محبوب‌ترین میزبان نمایش گفت‌و‌گوی تلویزیونی در شبکه خبری فاکس که پربیننده‌ترین ایستگاه خبری آمریکا محسوب می‌شود، اخیرا در مصاحبه‌ای با چنان روش نوازش‌گرانه‌ای با اوباما صحبت کرد که برخی از بینندگان به یاد تصویر مالک یک برده ‌در یک فیلم قدیمی هالیوودی افتادند که یک جوان سیاه‌پوست تازه به دوران رسیده را به سر جای خود می‌نشاند. شان هانیتی، دیگر ستاره میزبان در شبکه خبری فاکس به مالکیت روبرت مرداک مکررا از فرید زکریا ـ مقاله‌نویس مشهوری در روزنامه نیوزویک که خود یک نمایش گفت‌وگوی تلویزیونی در شبکه سی‌ان‌ان را اداره می‌کند‌، می‌پرسید که آیا فکر می‌کند آمریکا بزرگ‌ترین ملت روی زمین هستند.
زکریای سیاه‌پوست که یک آمریکایی هندی‌تبار با مدرک دکترا از دانشگاه هاروارد است، احساس کرد که مجبور است تا وفاداری خود به آمریکا را دوباره ثابت کند. تصور آنکه هانیتی خواستار چنین تایید وفاداریی درمیان عموم از یک سفیدپوست شود، بسیار دشوار است. پس هزینه نژاد برای اوباما چقدر می‌شود؟ مشکل آن است که ناظران انتخاباتی قادر نیستند به نحو موثری این مشکل را بسنجند.
آنها نام آن را «اثر برادلی» گذاشته‌اند که اولین بار در ۱۹۸۲ برای اشاره به رقابت فرماندار کالیفرنیا اشاره شد، زمانی که تام برادلی که بعدها شهردار آمریکایی‌ـ‌آفریقایی لس‌آنجلس شد، به‌رغم پیشتازی در نظرسنجی‌های پیش از انتخابات در سراسر طول مبارزه انتخاباتی رقابت را به حریف سفیدپوست خود واگذار کرد. عقیده موجود در پس «اثر برادلی» آن است که رای‌دهندگان سفیدپوست تعصبات خود را به ناظران انتخابات بروز نخواهند داد. برعکس آنها دروغ گفته و می‌گویند که به کاندیدای سیاه رای خواهند داد درحالی‌که قصد انجام چنین کاری را ندارند. البته بسیاری از مردم حالا می‌گویند که اوباما ثابت کرده است که «اثر برادلی» موضوعی مربوط به گذشته است.
اما مشکلات مداوم او با رای‌دهندگان طبقه کارگر سفیدپوست که در اوایل طرفدار هیلاری کلینتون بودند، نشان می‌دهد که شاید «اثر برادلی» هنوز زنده است. آمریکایی‌های جوان‌تر روابط بین نژادی را به عنوان بخشی از چشم‌انداز اجتماعی و جنسیتی طبیعی می‌پذیرند. اما سرعت بسیار زیاد پیشرفت جامعه آمریکایی نیمی از کشور یعنی افراد مسن‌تر و اکثرا سفیدپوست را با تهدید مواجه کرده است و مانع از آن شده که آنها تمایلی به زیستن در زمان حال داشته باشند.
حزب جمهوری‌خواه میانه‌رو دوایت آیزنهاور و خاندان راکفلر را جماعتی رادیکال اشغال کرده‌اند، یا حتی نوه دختری آیزنهاور که حالا آشکارا از اوباما جانبداری می‌کند. بنابراین اذهان بسیاری از غیرآمریکاییان از این امر مکدر است که بسیاری در آن ملت بزرگ هنوز بیدار نشده و به این واقعیت پی نبرده‌اند که حاکمیت جمهوری‌خواهان برای چهار سال دیگر باعث تنزل و ورشکستگی بیشتر کشور خواهد شد. در هر جامعه متمدن جهل امری غیرقانونی نیست و اخلاق‌گرایی امتیاز ذاتی هر کس محسوب می‌شود. اما آنچه هشداردهنده است آن است که چطور باورها و اخلاقیات مذهبی خصوصی به طور فزاینده‌ای فهرست برنامه‌های آمریکا را در امور دنیوی شکل داده‌اند.حزب افراطی جمهوریخواه در زمان حاضر بازتاب‌دهنده بخش بزرگی از جمعیتی است که اعتقاد دارند سقط جنین و ازدواج همجنس‌بازان غیراخلاقی است، خداوند آمریکا را به عراق فرستاد و کمک کردن به وال استریت عملی «سوسیالیستی» است. در کنوانسیون جمهوریخواهان در ماه آگوست آوازهای گوشخراش «آمریکا، آمریکا» و «تمرین کن عزیز، تمرین کن» مانند گریه‌های از سر نومیدی بود، همچنین دعوت به جنگ علیه هر دشمنی که حق الهی آمریکا برای ابرقدرت ماندن را با تهدید مواجه سازد. پی‌لن از آن زمان دشمن را شناسایی کرده است وقتی که درباره اوباما علنا این طور اظهار نظر می‌کند:
ـ «این مردی نیست که آمریکا را طوری ببیند که من و شما می‌بینیم.» قضاوت او چه حامل زمینه‌ نژادپرستانه‌ای باشد و چه نباشد، همان‌طور که بسیاری از ناظران اعتقاد دارند، صندوق‌های رای مشخص می‌کنند که بسیاری از آمریکاییان با این نظر موافق‌اند.
سین مینگ شاو
ترجمه: سعید وهابی
سین مینگ شاو محقق و استاد مهمان تاریخ در دانشگاه‌های آکسفورد و پرینستون است.
منبع : روزنامه کارگزاران