به گزارش فرارو به نقل از روزنامه واشنگتن پست، هوش مصنوعی اکنون به مرحله‌ای رسیده است که می‌تواند از روی پیام‌ها، ایمیل‌ها، عکس‌ها، نوشته‌ها و ویدئوهای یک فرد، نسخه‌ای دیجیتال از شخصیت او بسازد؛ نسخه‌ای که پس از مرگ نیز می‌تواند با بازماندگان گفت‌وگو کند. این فناوری که به «فناوری سوگ» شناخته می‌شود، وعده‌ای جذاب دارد: امکان ادامه گفت‌وگو با کسی که دیگر زنده نیست. اما پشت این وعده، پرسشی دشوار قرار دارد؛ آیا چنین فناوری‌ای به انسان کمک می‌کند با مرگ کنار بیاید یا امکان خداحافظی را از او می‌گیرد؟ تلاش قدیمی انسان برای شکست نهایی بودن مرگ
استفاده از فناوری برای مقابله با نهایی بودن مرگ پدیده تازه‌ای نیست. در نخستین سال‌های ظهور عکاسی، از این فناوری برای ثبت چهره افراد پس از مرگ استفاده می‌شد. توماس ادیسون نیز پس از اختراع فناوری ضبط صدا، تصور می‌کرد می‌توان آخرین کلمات افراد در حال مرگ را ثبت کرد. اما هوش مصنوعی این روند را وارد مرحله‌ای تازه کرده است. اکنون فناوری فقط تصویر یا صدای فرد را حفظ نمی‌کند؛ بلکه می‌تواند نسخه‌ای تعاملی از او ایجاد کند.
برخی شرکت‌ها به کاربران اجازه می‌دهند اطلاعات شخصی خود را در طول زندگی وارد سامانه کنند تا پس از مرگ، دیگران بتوانند با نسخه دیجیتال آنها صحبت کنند. برخی دیگر از پیام‌ها و نوشته‌های فرد متوفی برای ساخت یک گفت‌وگویی مصنوعی استفاده می‌کنند و فناوری‌هایی نیز وجود دارند که با استفاده از ویدئو، آواتاری می‌سازند که با صدای فرد از دست‌رفته صحبت می‌کند. این محصولات عمدتاً برای کسانی طراحی شده‌اند که در آسیب‌پذیرترین مرحله زندگی خود قرار دارند؛ یعنی زمانی که با فقدان عزیزشان مواجه شده‌اند. ساختن مادر با کمک هوش مصنوعی …
دانلود از کافه بازار
