آنچه بهعنوان «روز D اقتصادی» معرفی شده، فقط تهران را هدف نگرفته و مخاطب واقعی آن، پایتختهای دیگر جهان هستند.
کشورهایی که حاضر نشوند تجارت قانونی خود با ایران را قطع کنند، باید انتظار کنار گذاشته شدن از نظام دلاری را داشته باشند و رئیسجمهور آمریکا نیز شخصاً با مقامات کشورهای دیگر تماس خواهد گرفت تا توقف معاملات مشخص با ایران را مطالبه کند.
این دیگر صرفاً یک سیاست تحریمی نیست، بلکه «آزمون وفاداری جهانی» است که با استفاده از تسلط آمریکا بر دلار، بهعنوان ارز ذخیره اصلی جهان، اجرا میشود. استفاده از نظام دلاری به این شکل، دلار را به ابزاری برای اجبار یکجانبه و تعرض به حاکمیت کشورها تبدیل میکند.
تحریمهای ثانویه از این نوع در تضاد با اصل برابری حاکمیتی دولتها در منشور سازمان ملل و اصل منع مداخله در امور کشورها است و همین نوع اجبار فرامرزی، اتحادیه اروپا را به تصویب «مقررات مسدودکننده» واداشت و بارها نیز از سوی نهادهای سازمان ملل محکوم شده است.
کشورهای جهان اکنون میان همراهی با آمریکا و مقاومت در برابر استفاده از دلار بهعنوان سلاح جنگ اقتصادی قرار گرفتهاند و تسلیم در برابر چنین فشاری، در نهایت همه کشورها را در برابر اجبار آسیبپذیرتر خواهد کرد.
آیا دولتها همین حالا در برابر اجبار مقاومت میکنند، یا بعدها متوجه میشوند که این جنگ، لحظه مونیخ خودش بوده است؟
همچنین بخوانید اسکات بسنت: اموال ایران را مصادره و میان مردم ایران و مدعیان غرامت در آمریکا توزیع میکنیم بیانیه تهدیدآمیز وزیر خزانهداری آمریکا علیه تهران کنایه غریب آبادی به تهدیدات تازه وزیر خزانه داری آمریکا / این پیروزی است یا اعتراف به شکست آمریکا!؟ درخواست رضا نصری از بریکس، شانگهای، جنبش عدم تعهد، گروه77 و سازمان همکاری اسلامی/ جنگ اقتصادی آمریکا علیه ایران را محکوم کنید
